Συνάντηση της Ομάδας Μεταφραστικών Γραφείων του ΣΜΕΔ

Εικόνα: Στάθης Σ.

Επόμενη συνάντηση της ανοιχτής Ομάδας Μεταφραστικών Γραφείων του ΣΜΕΔ:

Τρίτη 2/10/2012,

στις 7:30 μ.μ.,
στα γραφεία του Συλλόγου

Όσοι εργαζόμαστε για μεταφραστικά γραφεία ζούμε μια ακραία επίθεση στους όρους και τις συνθήκες εργασίας μας:

• κατακόρυφη μείωση των αμοιβών σε εξευτελιστικά επίπεδα,
• καθυστέρηση ή ακόμα και μη πληρωμή των δεδουλευμένων μας (με επακόλουθο, μεταξύ των άλλων, και την αδυναμία μας να καταβάλουμε τις εισφορές μας στον ΟΑΕΕ),
• εκβιαστική ασφάλιση στον ΟΑΕΕ, αντί του ΙΚΑ, για τους συναδέλφους που δουλεύουν ως «εσωτερικοί» σε εταιρείες,
• απλήρωτη εργασία με τη μεθόδευση της «πρακτικής άσκησης» για τους νέους συναδέλφους…
• και όλα αυτά τη στιγμή που το κράτος επιβάλλει μείωση του αφορολόγητου στα 5.000 ευρώ, τέλος επιτηδεύματος που για το 2012 θα φτάσει τα 500 ευρώ, εισφορά «αλληλεγγύης» και μια σειρά άλλα φορολογικά μέτρα με διακηρυγμένο στόχο να πατάξει τους «φοροφυγάδες μπλοκάκηδες».

Οι μεταφραστικές εταιρείες λειτουργούσαν ανέκαθεν ασύδοτα, αποκομίζοντας μεγάλα κέρδη από την εργασία μας. Στις παρούσες συνθήκες της γενικευμένης καπιταλιστικής κρίσης, μεταφέρουν σε εμάς όλο το βάρος προκειμένου να διατηρήσουν αμείωτη την κερδοφορία τους.

Δυστυχώς, όπως έχουμε παρατηρήσει και στο παρελθόν (Μεταφραστές και μεταφραστικά γραφεία: Μια σχέση προς διερεύνηση), η συλλογική κινητοποίηση όσων εργαζόμαστε για μεταφραστικές εταιρείες παραμένει εξαιρετικά δύσκολη. Πρέπει όμως να θυμόμαστε ότι ο κατακερματισμός μας αποτελεί την καλύτερη προϋπόθεση για την αύξηση των κερδών των μεταφραστικών εταιρειών και τη δική μας εξαθλίωση.

Για να αντισταθούμε στην ολοένα εντεινόμενη εκμετάλλευση της εργασίας μας, πρέπει να συναντηθούμε, να συζητήσουμε και να αποφασίσουμε συγκεκριμένες δράσεις. Προς αυτή την κατεύθυνση λειτουργεί η μόνιμη και ανοιχτή Ομάδα Μεταφραστικών Γραφείων που έχει συσταθεί στο πλαίσιο του Συλλόγου μας.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους που εργάζονται για μεταφραστικά γραφεία, «εξωτερικούς» και «εσωτερικούς», καθώς και όλους τους νέους συναδέλφους που εξαναγκάζονται να παρέχουν δωρεάν εργασία σε τέτοιες εταιρείες μέσω «πρακτικής άσκησης», στην επόμενη συνάντηση της Ομάδας Μεταφραστικών Γραφείων του ΣΜΕΔ,

την Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2012,
στις 7:30 μ.μ.,
στα γραφεία του Συλλόγου
(Μαυρικίου 8 & Μαυρομιχάλη, Νεάπολη Εξαρχείων)

Παναττική Απεργία, Τρίτη 17 Ιανουαρίου

Ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών καλεί τα μέλη του και όλους τους συναδέλφους να συμμετάσχουν μαζικά στο πανεργατικό συλλαλητήριο στην Αθήνα, στο πλαίσιο της 24ωρης παναττικής απεργίας που έχει προκηρυχθεί για την Τρίτη 17 Ιανουαρίου.

Σε μια περίοδο συνεχιζόμενης και ολοένα πιο βίαιης υποτίμησης της δουλειάς και της ζωής όλων μας, αντλούμε έμπνευση και δύναμη από το παράδειγμα των απεργών της Χαλυβουργίας Ελλάδος, αλλά και από τους αγώνες συναδέλφων στον κλάδο του Τύπου, των εκδόσεων και των ΜΜΕ, για να αντισταθούμε με κάθε τρόπο στα κύματα των επιθέσεων που δεχόμαστε. 

Προσυγκέντρωση του ΣΜΕΔ για το πανεργατικό συλλαλητήριο της Τρίτης 17/1

11 π.μ.

Σταδίου και Σανταρόζα,

μπροστά στο πανό του Συλλόγου

Το ΔΣ

Pay Me My Money Down (2012 Greek Edition)

 

Βρισκόμαστε στον 19ο αιώνα, στη Βόρεια Αμερική, και πιο συγκεκριμένα στα νησιά της Τζόρτζια: εκεί, μαύροι απελεύθεροι σκλάβοι, φορτοεκφορτωτές πλοίων, είχαν συχνά να υποστούν την κυνική εξαπάτηση πονηρών καπετάνιων που, αφού εκμεταλλεύονταν τη δουλειά των φορτοεκφορτωτών, σάλπαραν μέσα στη νύχτα για να αποφύγουν να τους πληρώσουν.

Τότε, πριν από την καθιέρωση της μισθωτής εργασίας και την άνοδο του εργατικού κινήματος, οι πρόγονοί μας αυτοί ελάχιστα μέσα είχαν στη διάθεσή τους για να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους: ούτε εργατική νομοθεσία, ούτε συνδικάτα, ούτε κράτος πρόνοιας που θα έσπευδε να επανορθώσει τις αδικίες σε βάρος τους. Τις περισσότερες φορές έλυναν τους λογαριασμούς τους με το «έτσι θέλω», αφήνοντας συγχρόνως ως παρακαταθήκη των διαμαρτυριών τους τραγούδια βγαλμένα κατευθείαν από την αφρικανική καταγωγή τους, χρησιμοποιώντας τα ίδια τα σώματά τους ως μουσικά όργανα. Όντας αποκομμένοι από το χωνευτήρι της αμερικανικής ενδοχώρας, οι απελεύθεροι της Τζόρτζια είχαν διατηρήσει έντονη τη λαϊκή παράδοση των σκλάβων προγόνων τους.

Βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα, σε μια γωνιά του προηγμένου καπιταλιστικού κόσμου, και πιο συγκεκριμένα στη μνημονιακή Ελλάδα: εδώ, συνάδελφοι κάθε λογής, εξειδικευμένοι στη δουλειά τους, έχουν συχνά να υποστούν την κυνική εξαπάτηση πονηρών εργοδοτών που, αφού εκμεταλλευτούν τη δουλειά των συναδέλφων, καταφεύγουν σε χίλια δύο τεχνάσματα για να αποφύγουν να τους πληρώσουν.

Τώρα, μετά τη διάλυση της μισθωτής εργασίας και την παρακμή του εργατικού κινήματος, οι σύγχρονοί μας αυτοί ελάχιστα μέσα έχουν στη διάθεσή τους για να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους: ούτε εργατική νομοθεσία (καταργήθηκε στην πράξη), ούτε συνδικάτα (τα πήρε μαζί της η κατάρρευση της εργατικής νομοθεσίας, η γραφειοκρατικοποίηση και η ενσωμάτωση των συνδικαλιστών), ούτε κράτος πρόνοιας (και τα τελευταία ίχνη του εξαφανίστηκαν χάριν της «ανάπτυξης» και της «επιχειρηματικής πρωτοβουλίας»). Το πώς λύνονται οι λογαριασμοί σήμερα, με εργοδότες που αντιμετωπίζουν τους «εσωτερικούς» εργαζόμενούς τους ως κορόιδα και τους «εξωτερικούς» ως (συμμέτοχους στα χρέη) «συνεργάτες-προμηθευτές», παραμένει συλλογικό μας ζητούμενο.

Ανακαλώντας τη χρονιά που τελειώνει και υποδεχόμενοι τη χρονιά που αρχίζει, επιστρέφουμε στον 19ο αιώνα, αυτό το τόσο σύγχρονο παρελθόν μας: αρκεί να κοιτάξουμε προς το μέρος των ολοένα περισσότερων απλήρωτων εργαζομένων (π.χ. του Alter ή της Ελευθεροτυπίας) και των αναρίθμητων συναδέλφων, μεταφραστών κι επιμελητών-διορθωτών, που αγωνίζονται για το αυτονόητο – να πληρώνονται για τη δουλειά τους. Κι έτσι ακούμε ξανά, σαν απολύτως συγκαιρινά μας, τα τραγούδια εκείνων των απελεύθερων σκλάβων, όπως μας τα μεταφέρει η λαϊκή παράδοση των ημερών μας.

Καλά Χριστούγεννα και Καλή Χρονιά σε όλες και όλους μας! 

Ημερολόγιο 2012

Κυκλοφόρησε το Ημερολόγιο του ΣΜΕΔ για το 2012.

Μπορείτε να το προμηθευτείτε από τα γραφεία του Συλλόγου και από επιλεγμένα βιβλιοπωλεία στην Αθήνα (Πολιτεία, Πρωτοπορία, Ναυτίλος και από 19/12 Βιβλιοπωλείο της Εστίας, Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο), στη Θεσσαλονίκη και στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Διάθεση χονδρικής (για βιβλιοπωλεία): 

• ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΧΡΙΣΤΑΚΗ, Ιπποκράτους 10-12, Αθήνα, τηλ. 210-3639336, 210-3614652-653, 210-3607876
• ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΜΗΘΕΥΤΙΚΗ-ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΙΚΗ ΕΠΕ, Προξένων 7, Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310-220497, 2310-235364 (από Δευτέρα 19/12)

Αν δεν βρίσκετε το Ημερολόγιο του ΣΜΕΔ, ζητήστε να σας το παραγγείλουν από το βιβλιοπωλείο της περιοχής σας.

* Για επικοινωνία με τον Σύλλογο: 

τηλ. 6982561146 | e-mail syl.smed@gmail.com

Ενισχύστε τον Σύλλογο με...

- ένα ξεχωριστό δώρο για τις γιορτές

- μια χρήσιμη ατζέντα για κάθε επαγγελματία

Brainfood: Πέτρες αντί για τροφή

Ενημέρωση 16/12: Παρέμβαση σε εκδήλωση των εκδόσεων Οξύ, στο Ινστιτούτο Διπλωματίας και Παγκοσμίων Εξελίξεων του Αμερικανικού Κολεγίου της Ελλάδας, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του Τάκη Μίχα Μαύρη Βίβλος της ελληνικής οικονομίας, έκαναν την Τετάρτη 14/12 μέλη του ΣΜΕΔ και άλλοι συνάδελφοι, διαμαρτυρόμενοι για τη «μονομερή στάση πληρωμών» που έχει κηρύξει η εταιρεία από το καλοκαίρι, αφήνοντας απλήρωτους εξωτερικούς μεταφραστές και συντάκτες. Μαύρη Βίβλος δεν θα πει τίποτα…

Κατά την παρέμβαση διαβάστηκε και μοιράστηκε στους εβδομήντα περίπου παρευρισκόμενους η σχετική ανακοίνωση του ΣΜΕΔ. Το όλο κλίμα εντός αιθούσης ήταν αρκούντως φιλελεύθερο (εκτός αιθούσης είχε ολίγους μπράβους, αλλά φιλελευθερισμός χωρίς μπράβους είναι κενό γράμμα): ο συγγραφέας, οι ομιλητές, κ.κ. Γ. Κύρτσος, Μπ. Παπαδημητρίου και Π. Μανδραβέλης, καθώς και ο οικοδεσπότης-διευθυντής του Ινστιτούτου, κ. Α. Ανδριανόπουλος, μας ευχαρίστησαν για την ενημέρωση που τους κάναμε και προέτρεψαν τη διοίκηση της εταιρίας να απαντήσει στις καταγγελίες – οι ίδιοι παραήταν απασχολημένοι, έχοντας να απαντήσουν στο ερώτημα αν «έχει θέση η Ελλάδα στην Ευρωζώνη». Καθώς για εμάς δεν φαίνεται να έχει κρατηθεί θέση ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Ευρωζώνη (ίσως μόνο στη Ζώνη του Λυκόφωτος), εναγωνίως περιμέναμε τουλάχιστον να πάρουμε μια απάντηση από την εταιρεία για την «υπεύθυνη» στάση που τηρεί από το καλοκαίρι και μετά.

Αποδείχθηκε έτσι για μια ακόμα φορά τι εννοούν οι ιθύνοντες όταν μιλούν για διάλογο, συνεννόηση κ.ο.κ.: οι ιδιοκτήτες της εταιρείας παρέμειναν άφαντοι, απαντώντας μας εύγλωττα με τη σιωπή τους. Επειδή όμως τα βιβλία τους και τα γκαλά τους στήνονται στις πλάτες μας, ας επαναλάβουμε ότι εμείς ούτε άφαντοι θα είμαστε ούτε θα σωπάσουμε: θα μας βρίσκουν διαρκώς μπροστά τους. Εις το επανιδείν, λοιπόν.

***

  
Ο εγκέφαλός μας είναι ένα αδηφάγο όργανο, που πάντα διψά για τροφή, για να δημιουργεί ωραίες ιδέες και θετικές σκέψεις. Αυτήν ακριβώς την τροφή σάς προσφέρουμε, μέσα από ένα πολυδιάστατο δίκτυο προϊόντων και υπηρεσιών (βιβλία, περιοδικά, portals, υπηρεσίες ψυχαγωγίας).*

*Από την ιστοσελίδα της Brainfood

Η εταιρεία Brainfood, με δραστηριότητα στους χώρους του βιβλίου, του περιοδικού Τύπου, του διαδικτύου, των εκτυπώσεων αλλά και της διασκέδασης, δεν είναι ούτε άγνωστη ούτε μικρό μέγεθος στην αγορά: έχοντας ως ναυαρχίδα τον εκδοτικό οίκο Οξύ, που μετρά ήδη 15 χρόνια ύπαρξης, επεκτάθηκε τα τελευταία χρόνια σε ένα ευρύ φάσμα της λεγόμενης πολιτιστικής βιομηχανίας, υποσχόμενη «ένα ποικίλο μενού που απλά ποτέ δεν θα χορταίνετε», όπως μας πληροφορεί η ιστοσελίδα της εταιρείας.

IntroBooks: «Καλή ζωή» ή γοτθικός τρόμος;

Το τελευταίο διάστημα φτάνουν στον Σύλλογό μας ολοένα περισσότερες καταγγελίες για καθυστερήσεις στις πληρωμές των εξωτερικών εργαζομένων ή και των υπαλλήλων διαφόρων εταιρειών – δεν είναι μάλιστα ασυνήθιστο οι καθυστερήσεις αυτές να μετριούνται σε πολλούς μήνες.

Τέτοια είναι και η περίπτωση των εκδόσεων IntroBooks. Μετά από μια πορεία με αρκετούς τίτλους λάιφ-στάιλ, επιτυχημένες σειρές με βαμπίρ, λυκάνθρωπους και άλλα συμπαθή τέρατα, και με αμοιβές που κυμαίνονταν από μέτριες ως κακές (τίποτα πρωτότυπο δηλαδή), τους τελευταίους μήνες η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο.

Μεταφραστές και μεταφράστριες στους οποίους οφείλονται κάμποσες χιλιάδες ευρώ, με ακάλυπτες επιταγές στα χέρια, αγωνίζονται επί μήνες, αναζητώντας άφαντους υπευθύνους, για να πετύχουν διακανονισμούς εξόφλησης του τύπου «ελάτε να πάρετε δυο κατοστάρικα και ξαναμιλάμε από βδομάδα». Παράλληλα, για να μη μένει κανείς παραπονεμένος, οι εσωτερικοί εργαζόμενοι παραμένουν επίσης απλήρωτοι εδώ και μήνες, ενώ έχουν απολυθεί μέχρι και οι πωλητές, με αποτέλεσμα να έχει σχεδόν παγώσει η διακίνηση των βιβλίων που κυκλοφορούν ήδη. Την ίδια στιγμή, απεγνωσμένοι έφηβοι αναγνώστες κατακλύζουν την ιστοσελίδα της εταιρείας με μηνύματα, ρωτώντας εναγωνίως πότε επιτέλους θα κυκλοφορήσει το τελευταίο βιβλίο της αγαπημένης τους σειράς…

Ωστόσο, παρά τα φαινόμενα, η IntroBooks δηλώνει ότι δεν πηγαίνει για κλείσιμο. Το μυστήριο που κρύβεται πίσω από την ακραία αυτή κατάσταση είναι ότι ο Όμιλος Imako, στον οποίο ανήκει η πλειοψηφία των μετοχών της εταιρείας, αποφάσισε ότι θέλει να απεμπλακεί από την IntroBooks και σταμάτησε απλώς να τη χρηματοδοτεί, μέχρι να βρεθεί άλλος επενδυτής που θα αγοράσει τις μετοχές του –μαζί φυσικά με τις υποχρεώσεις της εταιρείας– ώστε αυτή να επιστρέψει στην αγορά. Οι συνέπειες που έχει η στάση αυτή για τους εργαζόμενους της εταιρείας, καθώς και η κραυγαλέα της ανηθικότητα, δεν φαίνεται να κάνει κανενός το αυτί να ιδρώνει.

Με άλλα λόγια, έχουμε έναν μεγάλο όμιλο που αποφάσισε ότι μια από τις εταιρείες του δεν του κάνει πια, και το ευκολότερο πράγμα είναι να τη βάλει σε αναστολή. Οι εργαζόμενοι εξακολουθούν να δουλεύουν κανονικά, να «επενδύουν» το χρόνο τους, μέχρι να φανεί αν η εταιρεία-ζόμπι θα μπορέσει τελικά να ξαναγυρίσει στους ζωντανούς ή αν ανήκει οριστικά στο βασίλειο των νεκρών. Στην πρώτη περίπτωση, θα έχουν μια πιθανότητα να πάρουν αναδρομικά τα δεδουλευμένα τους (εάν έχουν καταφέρει να παραμείνουν κι αυτοί ανάμεσα στους ζωντανούς όλο αυτό το διάστημα), ενώ στη δεύτερη, με μια ευγενική επίκληση του Άρθρου 99, θα πάνε σπίτι τους, έχοντας τουλάχιστον την παρηγοριά ότι όλα αυτά γίνονταν κατά βάθος για χάρη τους.

Η λογική της απλήρωτης εργασίας έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. Οι εργοδότες, που φρόντισαν γι’ αυτό, το γνωρίζουν πολύ καλά, και δεν διστάζουν να το χρησιμοποιήσουν σε κάθε ευκαιρία – ο Όμιλος Imako, συγκεκριμένα, επιδίδεται εδώ και τρεις μήνες στο άθλημα, κρατώντας απλήρωτους όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ που κατέχει, ακολουθώντας κατά πόδας σε αυτό την ιδιοκτησία της Ελευθεροτυπίας (δείτε σχετικό ψήφισμα του ΣΜΕΔ εδώ). Οι εργαζόμενοι από τη μεριά τους προτιμούν, θέλοντας και μη, να κρατήσουν τη θέση τους, και μαζί την πιθανότητα να ξαναρχίσουν κάποια στιγμή να πληρώνονται, από το να βρεθούν οριστικά στην ανεργία.

Διαμορφώνεται δηλαδή μια εντελώς νέα αντίληψη για την εργασία, με την ίδια τη δουλειά να έχει αποσυνδεθεί από την αμοιβή της: οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να δουλεύουν, ενώ οι εργοδότες οφείλουν απλώς να τους δίνουν δουλειά, ανεξάρτητα από το αν θα τους πληρώνουν ή όχι. Στην περίπτωση, μάλιστα, των εξωτερικών εργαζομένων των εταιρειών, των συναδέλφων που, ως «ελεύθεροι επαγγελματίες», δύνανται να θεωρούνται ισότιμοι «συνεργάτες», ακόμα και… «συνέταιροι» των επιχειρηματιών, η απλήρωτη εργασία δεν φαίνεται καν ως τέτοια: καταχωνιάζεται στα συνολικά «χρέη» των εταιρειών προς προμηθευτές κι εμπόρους, με αποτέλεσμα να μεταμορφώνεται ως διά μαγείας από στυγνή μορφή εκμετάλλευσης των συναδέλφων σε βάσανο της εταιρείας. «Είμαστε όλοι στο ίδιο καράβι και πρέπει να κάνουμε προσπάθειες αν δεν θέλουμε να βουλιάξουμε από τα γενικά έξοδα», κατά πως το θέτει και ο καπετάνιος…

Ο ΣΜΕΔ στηρίζει τις συναδέλφους που διεκδικούν τα χρήματά τους και θα σταθεί αλληλέγγυος σε οποιαδήποτε διεκδίκηση των υπαλλήλων και των εξωτερικών εργαζομένων της IntroBooks. Η μοναδική ρεαλιστική στάση που μπορούμε να κρατήσουμε απέναντι στην κατάσταση που διαμορφώνεται, απέναντι στο δίλημμα απλήρωτη εργασία ή ανεργία, είναι να αρνηθούμε το ίδιο το δίλημμα, να προτάξουμε συλλογικά την αντίστασή μας και να διεκδικήσουμε με κάθε μέσο το αυτονόητο: την αμοιβή για την εργασία μας, την αξιοπρέπειά μας ως εργαζομένων.

Όπως λέει το μότο της εταιρείας, «η IntroBooks βασίζεται στη φιλοσοφία της “Καλής Ζωής”». Σ’ αυτήν ακριβώς βασιζόμαστε κι εμείς.

Επαναληπτική Γενική Συνέλευση του ΣΜΕΔ (18/12)

Την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου, στις 5 μ.μ., συγκαλείται για δεύτερη φορά η τελευταία Τακτική Γενική Συνέλευση του ΣΜΕΔ για το έτος, στα γραφεία του Συλλόγου (Μαυρικίου 8 και Μαυρομιχάλη, Νεάπολη Εξαρχείων). Υπενθυμίζουμε ότι η Συνέλευση θα πραγματοποιηθεί με μειωμένο μέτρο απαρτίας, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από τον νόμο.

Θέματα Ημερήσιας Διάταξης

• Απολογισμός δράσεων 
• Οικονομικός Απολογισμός για το 2011
• Προγραμματισμός δράσεων-εκδηλώσεων για το επόμενο διάστημα
• Ενημέρωση για εργασιακά-επαγγελματικά θέματα
• Άλλα τρέχοντα ζητήματα.

Το ΔΣ

Vermantia: «Παιχνίδια προκαθορισμένης απόδοσης»

Όταν τον Ιούνιο του 2011 αναφερόμασταν στη Vermantia Media ως μια από εκείνες τις εταιρείες υποτιτλισμού που είναι ικανές να μας βγάλουν από τα ρούχα μας με τις ανακατατάξεις και τις απολύσεις των εσωτερικών της υπαλλήλων, δεν φανταζόμασταν ότι μόλις μερικούς μήνες αργότερα η συγκεκριμένη εταιρεία θα έφτανε σε τέτοιο σημείο εκμετάλλευσης ώστε να μας κάνει να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας προς το χειρότερο. Αυτή η αναθεώρηση δεν οφείλεται μόνο στις μειώσεις που επιβλήθηκαν πρόσφατα στις αμοιβές των εξωτερικών της «συνεργατών», αλλά στη γενικότερη στρατηγική της, που σταδιακά αποδεικνύεται πιο επικίνδυνη για τους εργαζόμενούς της ακόμα και από τις περιστασιακές απολύσεις ή μειώσεις των αμοιβών τους.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Είναι γνωστό ότι το τμήμα υποτιτλισμού της Vermantia Media αποτελείται εξολοκλήρου από την πρώην εταιρεία υποτιτλισμού Lumiere, την οποία η Vermantia εξαγόρασε και απορρόφησε το 2009. Το προσωπικό, λοιπόν, της Vermantia δεν είναι άλλο από το προσωπικό της Lumiere, το οποίο (αν και η Lumiere δεν αποτελούσε δα και παράδειγμα προς μίμηση στον χώρο του υποτιτλισμού) ήταν μαθημένο σε έναν σχετικά σταθερό όγκο δουλειάς και πληρωνόταν στην ώρα του. Οι πρώτοι τριγμοί που εμφανίστηκαν στο εσωτερικό της εταιρείας μετά την εξαγορά, οι καθυστερήσεις στις αμοιβές, η μείωση του όγκου δουλειάς και η «εθελούσια» αποχώρηση πολλών εξωτερικών μεταφραστών και υποτιτλιστών λόγω αυτής της κατάστασης αποδείχθηκαν απλό προοίμιο για όσα θα ακολουθούσαν…

Οι εξωτερικοί «συνεργάτες» της Lumiere, ή όσοι από αυτούς παρέμειναν τον πρώτο χρόνο λειτουργίας της εταιρείας μετά τη συγχώνευση, μπορεί να μην ήξεραν ακόμα ποιος ήταν το νέο τους αφεντικό, αφού η Vermantia ήταν ένας περιφερειακός και σχετικά άγνωστος «παίχτης» στον χώρο των media, αλλά καταλάβαιναν πολύ καλά ότι κάτι σάπιο υπήρχε στο βασίλειο της Δανιμαρκίας. Oι ενδείξεις γι’ αυτό άρχισαν να πληθαίνουν μετά από μερικά, φαινομενικά «ασήμαντα», γεγονότα: η Vermantia άρχισε να δείχνει ολοένα μεγαλύτερη προτίμηση στις συνεργασίες με εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον χώρο των τυχερών παιχνιδιών, όπως ο ΟΠΑΠ, η Prokter & Gamble και η Intralot, ενώ η συγγενική σχέση του γενικού διευθυντή της και πρώην στελέχους της Intralot κ. Φίλιππου Αντωνόπουλου με τον… πατέρα του και διευθύνοντα σύμβουλο της Intralot κ. Κωνσταντίνο Αντωνόπουλο δεν μπορούσε ασφαλώς να θεωρηθεί τυχαία.

Τα πράγματα άρχισαν να ξεκαθαρίζουν περισσότερο μετά τη συνεργασία της Vermantia με την Hellas On Line για τη δημιουργία ενός συνδρομητικού ψηφιακού καναλιού – μια συνεργασία που ολοκληρώθηκε με τη μείωση έως και 20% στις αμοιβές των εξωτερικών υποτιτλιστών της εταιρείας. Αν και η Vermantia ισχυρίστηκε ότι οι μειώσεις επιβλήθηκαν λόγω των πιέσεων που δέχεται από τους πελάτες της, έγινε φανερό ότι «προμηθευτής» (Vermantia) και «πελάτες» (HOL, Intralot, ΟΠΑΠ) συνδέονται στενά εντός του ίδιου επιχειρηματικού ομίλου (του κ. Σωκράτη Κόκκαλη), με τη Vermantia να λειτουργεί ουσιαστικά ως ένας οργανισμός που, πατώντας στις πλάτες των εργαζομένων του, προσφέρει φτηνό υποτιτλισμό στις εταιρείες του ομίλου αδιαφορώντας ακόμα και για την ίδια του τη βιωσιμότητα, πόσο μάλλον για τους εργαζόμενούς του.

Βεβαίως, οι μειώσεις έως 20% σε αμοιβές που ήταν ήδη χαμηλές και παρέμεναν σταθερές εδώ και πολλά χρόνια συνιστούν από μόνες τους κοροϊδία, όποια κι αν είναι τα κίνητρα ή οι πραγματικοί λόγοι τους, γίνονται όμως ακόμα πιο εξωφρενικές όταν πραγματοποιούνται για να στηρίξουν εταιρείες με κέρδη πολλών εκατομμυρίων. Αλλά το φαινόμενο δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει: δεν είναι παρά ένα ακόμα παράδειγμα των συνεπειών που έχει στις συνθήκες εργασίας η συγκέντρωση της παραγωγής στα χέρια λίγων εταιρειών οι οποίες, μέσα σε ένα γενικότερο κλίμα οικονομικής τρομοκράτησης, νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν.

Εμείς δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε στη Vermantia καλό κουράγιο: με τη στρατηγική που ακολουθεί και τις αμοιβές πείνας που παρέχει, σε λίγους μήνες δεν αποκλείεται να μην της έχουν απομείνει καθόλου συνάδελφοι για να υποτιτλίζουν τις (συχνά ήδη υποτιτλισμένες) εκπομπές που αναλαμβάνει…

Τέλος επιτηδεύματος… τώρα και στα σωματεία!

Σε μια περιφανή επίδειξη κυνικής άγνοιας και αδιαφορίας για τα τεκταινόμενα στην ελληνική κοινωνία, το κράτος έκτακτης ανάγκης που υφιστάμεθα (με ολοένα πιο… πρωτότυπες μορφές) τον τελευταίο ενάμιση χρόνο απέστειλε πριν από λίγες ημέρες στον ΣΜΕΔ τριπλό εκκαθαριστικό σημείωμα με το οποίο ο Σύλλογος καλείται να πληρώσει …τέλος επιτηδεύματος ύψους 275 ευρώ για το φορολογικό έτος 2010. 

Όταν στις αρχές του 2010 ο ΣΜΕΔ υπάχθηκε σε καθεστώς ΦΠΑ, μολονότι ως σωματείο δεν υποχρεούταν να το κάνει, δεν είχαμε βεβαίως φανταστεί ότι λίγους μήνες αργότερα θα τιμωρούταν αυστηρά η πρόθεσή μας να είμαστε συνεπείς απέναντι στην εφορία σε κάθε περίπτωση συναλλαγών μας που δεν θα ενέπιπταν στις συνήθεις, μη υπαγόμενες σε ΦΠΑ δραστηριότητες ενός σωματείου. Μολονότι ο ΣΜΕΔ δεν έχει προβεί μέχρι σήμερα σε καμιά συναλλαγή τέτοιου είδους, υφίσταται αναδρομικά το ίδιο χαράτσι που βαραίνει χιλιάδες συναδέλφους, χιλιάδες εργαζόμενους με «μπλοκάκι», τους οποίους, όπως έχουμε γράψει επανειλημμένα, το κράτος και οι εργοδότες χαρακτηρίζουν βολικά «ελεύθερους επαγγελματίες» προκειμένου να τους αφαιρέσουν όλα τα δικαιώματα που θα έπρεπε να συνοδεύουν κανονικά την ειδικευμένη εργασία την οποία επιτελούν.

Διαπιστώνουμε πλέον ότι σε αυτή την κατηγορία των «επιτηδευματιών» τσουβαλιάζονται, εκτός από φυσικά πρόσωπα, και σωματεία – μαζί προφανώς με τις κάθε είδους εταιρείες που ασκούν επαγγελματική κι επιχειρηματική δραστηριότητα. Στον φανταστικό κόσμο του κράτους και των εργοδοτών, η κοινωνία φαίνεται ότι αποτελείται αποκλειστικά από «οικονομικούς δρώντες», από τους οποίους σχεδιάζεται σήμερα να αντληθούν βίαια όλοι εκείνοι οι πόροι που απομύζησαν επί δεκαετίες οι θεσμικοί κι εξωθεσμικοί «παραγωγικοί φορείς» της χώρας σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Θα πρέπει να έχει γίνει πια σαφές ότι οι δικές μας αντιλήψεις και τα δικά μας σχέδια βρίσκονται στους αντίποδες αυτής της κοσμοθεωρίας.

Αν έχει μια θετική όψη το πρωτοποριακό αυτό συλλογικό χαράτσωμα, είναι ότι φέρνει τον Σύλλογό μας στην ίδια ακριβώς θέση με τους μεμονωμένους συναδέλφους που έχουν υποχρεωθεί εδώ και δύο μήνες από το κράτος να πληρώσουν για το γεγονός και μόνο ότι εργάζονται. Συντασσόμενοι, λοιπόν, από την ίδια θέση με όλους τους συναδέλφους, δηλώνουμε κι εμείς, ως συλλογικός φορέας, ότι αρνούμαστε να πληρώσουμε το «τέλος επιτηδεύματος» που μας επιβλήθηκε και το οποίο θα προσβάλουμε με κάθε νόμιμο μέσο που διαθέτουμε. Αφού μας θέλουν όλους στο ίδιο τσουβάλι, ας τους κάνουμε τη χάρη: ας σταθούμε απέναντί τους όλοι μαζί, ενωμένοι και αποφασισμένοι.

Το ΔΣ

Εκδόσεις Πατάκη: Παρτάκι στην πλάτη μας

Ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών επιθυμεί να συγχαρεί δημοσίως τις Εκδόσεις Πατάκη, οι οποίες:

• Κατάφεραν, μέσα στη «δύσκολη οικονομική συγκυρία στην οποία βρίσκεται η χώρα μας», να εκδίδουν σχεδόν ένα βιβλίο την ημέρα μέσα στο 2010 (σύνολο 339 βιβλία), διαψεύδοντας στην πράξη τις φήμες για «κρίση» του βιβλίου και της αγοράς.
• Εξακολουθούν έτσι να είναι ο πρώτος εκδοτικός οίκος της χώρας σε παραγωγή νέων τίτλων, «προσφέροντας», κατά δήλωσή τους, «στον πολιτισμό και στηρίζοντας την ανάπτυξη της χώρας», προφανώς με αυταπάρνηση και αυτοθυσία (και με το «αζημίωτο», αλλά αυτό φαίνεται είναι αναγκαίο κακό).
• Ευχαριστούν δημόσια «τους πνευματικούς δημιουργούς (συγγραφείς, μεταφραστές, εικονογράφους)» για τη βοήθειά τους, επιβραβεύοντας μάλιστα τους μεταφραστές με μείωση 20% των αμοιβών τους.
• Δεν λένε κουβέντα για τους επιμελητές των 339 βιβλίων που εξέδωσαν μέσα στο 2010, μιας και, ως γνωστόν, το αναγνωστικό κοινό δεν έχει καμία απαίτηση για ποιοτικό βιβλίο. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει λόγος να γνωρίζει ούτε ότι για να εκδοθούν τα βιβλία μοχθούν επαγγελματίες επιμελητές, με πενιχρές αμοιβές, ούτε ότι οι εκδόσεις Πατάκη μείωσαν κατά 20% τις πενιχρές αυτές αμοιβές με το έτσι θέλω, ακόμα και για εργασίες που οι συνάδελφοί μας είχαν αναλάβει με άλλη συμφωνημένη αμοιβή. 
• Φροντίζουν για την ανάκαμψη της αγοράς, καθώς οι επιμελητές υποχρεώνονται να αγοράζουν τα βιβλία που επιμελήθηκαν, αφού δεν δικαιούνται ούτε ένα αντίτυπο του βιβλίου για το οποίο εργάστηκαν.
• Ευχαριστούν δημόσια «τους εργαζομένους των Εκδόσεων Πατάκη που εργάστηκαν για την παραγωγή όλων αυτών των βιβλίων», επιβραβεύοντάς τους κι αυτούς με μείωση 20% των μισθών τους.
• Καταβάλλουν πνευματικά δικαιώματα στους μεταφραστές-πνευματικούς δημιουργούς με πνευματικό τρόπο (στα λόγια δηλαδή), αφού οι πνευματικοί δημιουργοί δεν έχουν, ασφαλώς, υλικές ανάγκες.
• Μειώνουν την τιμή των βιβλίων τους –ευτυχώς όχι και τα κέρδη τους, μόνο τις αμοιβές των εργαζομένων–, συνεχίζοντας να προσφέρουν γνώσεις, ιδέες και πολιτισμό στον χειμαζόμενο λαό της χώρας.

Ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών συγχαίρει ολόψυχα έναν από τους μεγαλύτερους εκδοτικούς οίκους της χώρας (με κύκλο εργασιών 13.841.000 ευρώ και καθαρά κέρδη 869.000 ευρώ μόνο για το 2010), που έχει το θράσος να διαφημίζει την προσφορά του στον πολιτισμό και στα γράμματα, καθώς και την αύξηση των τίτλων που εκδίδει, όταν όλα αυτά τα κάνει στην πλάτη των επαγγελματιών και των εργαζομένων που δουλεύουν για να εξασφαλιστεί η παραγωγή και η ποιότητα των βιβλίων του. Την ώρα που αντίστοιχες μεθοδεύσεις προωθούν και άλλοι μεγάλοι (και μικρότεροι) εκδοτικοί οίκοι της χώρας, εμείς απαντάμε ότι αρνούμαστε να συνεχίσουμε να πληρώνουμε τις «προσφορές» τους και τις ζημιές τους με την υποβάθμιση των αμοιβών μας, με τη συνεχιζόμενη υποτίμηση και λεηλασία της ζωής μας.