Παρέμβαση ενάντια στο φακέλωμα των συνδικάτων

To πρωί της Πέμπτης 16 Γενάρη 2020, από τις 8 πμ μέχρι και τις 9 πμ, κλαδικά και επιχειρησιακά εργατικά σωματεία πραγματοποίησαν παρέμβαση έξω από το Υπουργείο Εργασίας ενάντια στη διάταξη για το «Μητρώο πραγματικών δικαιούχων» για τις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Μοιράστηκε και διαβάστηκε η κοινή ανακοίνωση σωματείων που ακολουθεί. (Στην παρέμβαση αυτή -από σωματεία- συμμετείχε επίσης, με στάση εργασίας και σχετική ανακοίνωση, ο Σύλλογος Εργαζομένων ΤΕΕ.)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ «ΜΗΤΡΩΟ» ΦΑΚΕΛΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ – ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ

Συνεχίζοντας την αντεργατική πολιτική όλης της προηγούμενης δεκαετίας, η κυβέρνηση καλεί τα σωματεία να υποβάλουν σε ειδική πλατφόρμα τα ατομικά στοιχεία (ονοματεπώνυμο, αριθμό ταυτότητας, ΑΦΜ, τηλέφωνα κλπ) των μελών των προεδρείων τους.

Η συγκεκριμένη διάταξη, που αποτελεί και οδηγία της ΕΕ και είχε ψηφιστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, στο όνομα της πρόληψης της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, αντιμετωπίζει τα σωματεία και όλες ανεξαιρέτως τις συνδικαλιστικές οργανώσεις ως εν δυνάμει εγκληματικές οργανώσεις. Τα σωματεία στοχοποιούνται και τσουβαλιάζονται μαζί με κάθε είδους κερδοσκοπικές επιχειρήσεις και νομικά πρόσωπα. Τα συλλογικά όργανα των εργαζομένων και τα δημοκρατικά εκλεγμένα συμβούλιά τους μπαίνουν στον ίδιο παρονομαστή με τους ανθρώπους της νύχτας και του υποκόσμου, τους σύγχρονους δουλεμπόρους, τους εμπόρους ναρκωτικών και όπλων, τους κάθε είδους μαφιόζους.

Η νέα αυτή κρατική παρέμβαση στα εργατικά σωματεία έρχεται αμέσως μετά το «ηλεκτρονικό μητρώο συνδικαλιστικών οργανώσεων» (επίσης με πλήρες φακέλωμα των ΔΣ των σωματείων), την «ηλεκτρονική ψηφοφορία» χωρίς συμμετοχή των εργαζομένων στην διαδικασία της συνέλευσης για αποφάσεις και απεργίες, την υποχρεωτική παρουσία δικαστικού - νομικού στις εκλογές των σωματείων και μια σειρά αυταρχικές κρατικές παρεμβάσεις στο εργατικό κίνημα. Παράλληλα, έχει ήδη αναγγελθεί η ψήφιση νόμου που θα προβλέπει γνωστοποίηση κάθε διαδήλωσης, πορείας και γενικότερα συνάθροισης, και των στοιχείων των διοργανωτών τουλάχιστον 48 ώρες πριν στην αστυνομία. Η οποία θα έχει μαζί με τον εισαγγελέα τον τελευταίο λόγο για το σημείο της συνάθροισης και την διαδρομή που θα ακολουθήσει.

Τα σωματεία των εργαζομένων δεν απολογούνται, ούτε δίνουν λογαριασμό στην κυβέρνηση, στο κράτος, την εργοδοσία και την ΕΕ. Λογοδοτούν αποκλειστικά και μόνο στα μέλη τους και στους εργαζόμενους.

Απαιτούμε να αποσυρθεί η απαράδεκτη διάταξη και κάθε λογής «μητρώο» φακελώματος και στοχοποίησης του εργατικού κινήματος και των σωματείων.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΗΤΡΩΟ ΦΑΚΕΛΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ

ΚΑΜΙΑ ΚΡΑΤΙΚΗ-ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΑΣ

ΠΕΜΠΤΗ 16/1/20, 8ΠΜ
ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΔΙΑΤΑΞΗ ΓΙΑ ΤΟ «ΜΗΤΡΩΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ» ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

– Σωματείο Εργαζομένων στη ΜΚΟ Άρσις
– Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ)
– Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)
– Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)
– Σωματείο Εργαζόμενων στην εταιρεία Πλαίσιο Νομού Αττικής
– Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού (ΣΣΜ)

Απολογισμός του ΣΜΕΔ για το 1ο Συνέδριο Επαγγελματιών Μετάφρασης και Διερμηνείας (30/9-1/10/2017)

Το διήμερο 30 Σεπτεμβρίου-1 Οκτωβρίου, πραγματοποιήθηκε το 1ο Συνέδριο Επαγγελματιών Μετάφρασης και Διερμηνείας που διοργανώθηκε από την Πανελλήνια Ένωση Μεταφραστών (ΠΕΜ) σε συνεργασία με το Τμήμα Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου (ΤΞΓΜΔ). Ο ΣΜΕΔ παρακολούθησε το συνέδριο (του οποίου οι κεντρικές ομιλίες είναι πλέον διαθέσιμες εδώ), ενώ συμμετείχε με εισήγηση και σε ένα πάνελ, μαζί με εκπροσώπους άλλων ενώσεων. Ακολουθούν ορισμένες σκέψεις για τη συνολική μας εντύπωση από το συνέδριο.

Η έμφαση και το πλαίσιο του συνεδρίου ήταν η πολυδιαφημιζόμενη «επιχειρηματικότητα» (των νέων), και με δεδομένη τη μεγάλη παρουσία φοιτητών και σπουδαστών, οι νέοι συνάδελφοι κλήθηκαν να πειστούν ότι είναι επιχειρηματίες –και συνεπώς οι ίδιοι υπεύθυνοι για την επιτυχία ή την αποτυχία τους–, ενώ στην πράξη «οφείλουν» να είναι φτηνό και αναλώσιμο εργατικό δυναμικό που, ελέω της ιδιότητας του ελεύθερου επαγγελματία, επιβαρύνεται και με όλο το κόστος ασφάλισης, περίθαλψης και εκπαίδευσής του.

Το ζήτημα της πρακτικής άσκησης παρουσιάστηκε σε ξεχωριστή ενότητα με εισηγητές από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Μολονότι όμως δεν αμφισβητήθηκαν οι πολύ χαμηλές αμοιβές που δίνονται για την άσκηση, το απελπιστικό συμπέρασμα ήταν ότι οι φοιτητές προετοιμάζονται έτσι για την πραγματικότητα της αγοράς (χωρίς σχόλια…). Το Πανεπιστήμιο, εκ των διοργανωτών της εκδήλωσης, «προβληματίζεται» μεν, αλλά «δεν μπορεί να κάνει και πολλά» γιατί «αυτή είναι η πραγματικότητα». Μάλιστα, οι εισηγητές ανέφεραν ότι σε ερωτηματολόγιο που έχει μοιραστεί σε φοιτητές, πάνω από τους μισούς δήλωσαν ότι θα ήθελαν να κάνουν πρακτική άσκηση ακόμα και αμισθί. Προφανώς, το θέσφατο «δεν υπάρχει εναλλακτική» που διακονείται και από το ίδρυμά τους δεν τους βοηθά να διεκδικήσουν περισσότερα πράγματα. Πάντως οι θέσεις του ΣΜΕΔ πάνω στο ζήτημα ήταν ανέκαθεν και παραμένουν στους αντίποδες των παραπάνω.

Ίσως το πιο ενδιαφέρον ζήτημα που θίχτηκε στο συνέδριο ήταν η ιδέα ότι οι μεταφραστές πρέπει να πληρώνονται κανονικά για τις επαναλήψεις στις μεταφραστικές μνήμες. Σχετική με αυτό ήταν και η ιδέα της κατοχύρωσης πνευματικών δικαιωμάτων για τους μεταφραστές που χρησιμοποιούν μεταφραστικές μνήμες. Αν και δυστυχώς η σχετική συζήτηση περιορίστηκε τελικά σε μια πρόταση για κατάρτιση κάποιου είδους κώδικα δεοντολογίας για τη χρήση της τεχνολογίας, το ζήτημα παραμένει σίγουρα σοβαρό και θα έπρεπε να προωθηθεί με πρακτικούς τρόπους (όπως η συμπερίληψη των «τεχνικών» λεγόμενων μεταφραστών στη νομοθεσία περί πνευματικών δημιουργών, η εκπροσώπησή τους από οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης κ.ο.κ.). Ο ΣΜΕΔ έχει τοποθετηθεί από καιρό στο θέμα, και οι θέσεις του παραμένουν σταθερές.

Στην ενότητα που αφορούσε τις επαγγελματικές ενώσεις, το ερώτημα που επανερχόταν σταθερά ήταν γιατί οι διάφοροι σύλλογοι του κλάδου δεν δρουν από κοινού ώστε να είναι πιο αποτελεσματικοί. Εκ μέρους του ΣΜΕΔ, τονίστηκε ότι οι διαφορετικές ενώσεις εκπροσωπούν και διαφορετικά συμφέροντα. Στο τέλος της κουβέντας, και μετά από σχετικές ερωτήσεις από το κοινό, κρίθηκε ότι τα πνευματικά δικαιώματα των μεταφραστών στον χώρο των εκδόσεων και τα ιδιωτικά συμφωνητικά είναι, για παράδειγμα, ζητήματα στα οποία υπάρχει μια ελάχιστη κοινή συμφωνία ώστε να μπορεί να δρομολογηθεί κάποιου είδους κοινή δράση. Από την άλλη, η έντονη, έσωθεν και έξωθεν επιβαλλόμενη, τάση μετατροπής των επαγγελματικών ενώσεων σε οργανισμούς κατάρτισης και πιστοποίησης με τους κυρίαρχους όρους της αγοράς (και πρόσχημα την αόριστη συντεχνιακή ιδέα περί «επαγγελματοποίησης» και «ξεσκαρταρίσματος» του επαγγέλματος) ασφαλώς δεν μπορεί για τον ΣΜΕΔ να λειτουργήσει ενωτικά (βλ. ενδεικτικά τις θέσεις του ΣΜΕΔ για την πιστοποίηση).

Στο πνεύμα προώθησης των «επιχειρηματικών λύσεων» που αναφέραμε παραπάνω, στο συνέδριο παρουσιάστηκαν επίσης αναλυτικά όλα τα είδη εταιρειών που μπορούν να συστήσουν οι νέοι μεταφραστές, καθώς και οικονομικά και φορολογικά θέματα. Όπως και στην περίπτωση των «ασκούμενων» νέων συναδέλφων, έτσι κι εδώ η καταναγκαστική μετατροπή των νεότερων από εμάς σε «επιχειρηματίες» και η εξώθησή μας στη σύσταση Ιδιωτικών Κεφαλαιουχικών Εταιρειών ή/και Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων αποτελεί συσκότιση της πραγματικότητάς μας. Το να παίρνουμε ως δεδομένη την εξοντωτική ασφαλιστική και φορολογική «πραγματικότητα» που μας έχει επιβληθεί και να περιγράφουμε τον εαυτό μας με τους όρους της, εκτός από ηττοπαθές, έχει και πολύ αμφιλεγόμενη πρακτική χρησιμότητα (για τη συντριπτική πλειονότητα των συναδέλφων, και πολύ περισσότερο των νέων, η αυτομετατροπή τους σε επιχειρηματίες δεν λύνει κανένα ασφαλιστικό ή φορολογικό πρόβλημα).  

Συνολικά λοιπόν, το συνέδριο παρουσίαζε το επάγγελμα αποκλειστικά με όρους αγοράς, προωθώντας την εικόνα του επαγγελματία που οφείλει να είναι καταρτισμένος (ή καταρτιζόμενος), επινοητικός, «μπίζνεσμαν» και γενικά έτοιμος να κάνει οτιδήποτε χρειάζεται στο κυνήγι της επαγγελματικής αποκατάστασης και της σταδιοδρομίας. Ειδικότερα λόγω της ειδικής απεύθυνσης του συνεδρίου στους νέους, λόγω και της συμμετοχής του ΤΞΓΜΔ στη διοργάνωση, αυτή ακριβώς η αντίληψη επιχειρήθηκε να περαστεί στους ανθρώπους που θα αποτελέσουν τους μελλοντικούς συναδέλφους μας. Αυτό το γενικό στοιχείο κρίνουμε ότι καθιστά σημαντική την παρουσία και την παρέμβαση του ΣΜΕΔ, ώστε όλοι οι συνάδελφοι, επίδοξοι, νεότεροι ή παλαιότεροι, ανεξάρτητα από το εργασιακό ή ασφαλιστικό καθεστώς τους, να έχουν υπόψη τους ότι υπάρχουν κι άλλες οπτικές. Και για να θυμηθούμε την τοποθέτηση ενός καθηγητή του Ιονίου που, στο κλείσιμο του συνεδρίου, υπερασπιζόμενος μια άλλη αντίληψη για το πανεπιστήμιο, έλεγε πως δεν γίνεται σε μια πανεπιστημιακή σχολή μετάφρασης να διδάσκουν επιχειρηματικότητα – ας συμπληρώσουμε πως ούτε σε ένα σωματείο σαν τον ΣΜΕΔ γίνεται να μαθαίνουμε και να διαδίδουμε επιχειρηματικότητα.

Εισήγηση του ΣΜΕΔ στο 1ο Συνέδριο Επαγγελματιών Μετάφρασης και Διερμηνείας (30/9-1/10/2017)

Δημοσιεύουμε στη συνέχεια την εισήγηση του ΣΜΕΔ στην Ενότητα με τίτλο «Πώς θ’ αλλάξουμε την αγορά μας; Πελάτες, τιμές κι επαγγελματική συνείδηση», στο 1ο Συνέδριο Επαγγελματιών Μετάφρασης και Διερμηνείας που διοργάνωσαν η Πανελλήνια Ένωση Μεταφραστών (ΠΕΜ) και το Τμήμα Ξένων Γλωσσών Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου το διήμερο 30/9-1/10/2017. Θα ακολουθήσει τις επόμενες μέρες ένας αναλυτικός απολογισμός του συνεδρίου, βασισμένος στις παρατηρήσεις και τις εντυπώσεις των μελών του Συλλόγου που παρακολούθησαν τις εργασίες του. 

Λίγα λόγια για τον ΣΜΕΔ: ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών ιδρύθηκε το 2009 και έχει μέλη του μόνο αυτοαπασχολούμενους που δεν απασχολούν προσωπικό και εργαζόμενους, είτε με μπλοκάκι είτε χωρίς, και άρα από τη σκοπιά των συμφερόντων αυτών των ΜΕΔ θα προσπαθήσουμε να παρέμβουμε και εδώ, από τη σκοπιά, δηλαδή, των συμφερόντων της πλειοψηφίας των εργαζόμενων αυτού του χώρου.

Θα ξεκινήσουμε από την «αγορά μας», στην οποία αναφέρεται ο τίτλος αυτής της ενότητας. Ποια ακριβώς είναι η αγορά «μας» και ποιοι είμαστε «εμείς»; Πληροφορούμαστε, ας πούμε, από την Ένωση GALA, ότι η γλωσσική βιομηχανία το 2016 άξιζε περίπου 40 δις δολάρια (σχεδόν διπλασιάστηκε από το 2009). Σε ποιων τις τσέπες είναι αυτά τα δολάρια; Μήπως της συναδέλφου που πριν λίγες μέρες απέρριψε την απίστευτη προσφορά να πληρωθεί με κουπόνια για μετάφραση που έκανε; Ή μήπως της άλλης συναδέλφου –και πολλών άλλων, βέβαια– που δεν μπορούσε να δώσει τα 80 ευρώ γι’ αυτό το συνέδριο; Μαθαίνουμε, επίσης, ότι η γλωσσική βιομηχανία είναι η τέταρτη γοργότερα αναπτυσσόμενη βιομηχανία το 2016. Ποιος επωφελείται; Μήπως οι χιλιάδες μεταφραστές-είλωτες, γενικά οι εργάτες της γλωσσικής αυτής βιομηχανίας, που δουλεύουν με τις πιο ευέλικτες σχέσεις εργασίας που υπάρχουν, με τηλεεργασία, μερική απασχόληση, εξαρτημένη εργασία με μπλοκάκι, αυτοαπασχόληση με ευέλικτα και εξοντωτικά ωράρια, πιεστικές προθεσμίες, με το κόστος ασφάλισης, υγείας, εκπαίδευσης, εργαλείων στις πλάτες μας, απληρωσιά, εξευτελιστικές αμοιβές-φιλοδωρήματα, πρακτική άσκηση που ισοδυναμεί με απλήρωτη εργασία, με το αέναο κυνήγι των προσόντων και των «πιστοποιητικών»; Όχι μόνο δεν ωφεληθήκαμε από την ανάπτυξη αυτή, αλλά η δουλειά μας εντατικοποιήθηκε, οι αμοιβές μας πέφτουν συνεχώς (η διαδικασία αυτή είχε αρχίσει πριν την εκδήλωση της κρίσης), τα τελευταία δικαιώματα που είχαν απομείνει από υγεία, συνταξιοδοτικά δικαιώματα κλπ. έχουν διαλυθεί. Πάει πολύ, λοιπόν, να ορίζεται αυτή η αγορά ως αγορά «μας». Είναι η αγορά «τους», η αγορά των επιχειρηματικών ομίλων, των επιχειρήσεων και των επιχειρηματιών.

Μήπως, όμως, είμαστε κι εμείς κάποιου είδους επιχειρηματίες, όπως μας λένε πολλοί; Αφεντικά του εαυτού μας, που με έξυπνο branding, με τα κοινωνικά δίκτυα και με αναπτυξιακά προγράμματα, καινοτομία και επιχειρηματικά πλάνα θα πάμε μπροστά; Ο ΣΕΒ, σε ένα από τα εβδομαδιαία δελτία του για την ελληνική οικονομία, απαντάει με πολλή ειλικρίνεια σε αυτό το ερώτημα. Οι αυτοαπασχολούμενοι ως ατομικές επιχειρήσεις, μας λέει, είναι τροχοπέδη για την καπιταλιστική ανάπτυξη, για την ανάπτυξη των μεγάλων καπιταλιστικών επιχειρήσεων, και πρέπει να μειωθούν (στην Ελλάδα οι αυτοαπασχολούμενοι αποτελούν το 30% των απασχολούμενων, έναντι του 15% περίπου στην ΕΕ). Αλλά προσθέτει: «Η μισθωτή εργασία μετεξελίσσεται […] σε εργασία αυτοαπασχολουμένων, όπου εργαζόμενοι μπορούν να δουλεύουν από το σπίτι, για πολλούς εργοδότες ταυτόχρονα, χωρίς να απαιτείται η διάθεση εργασιακού χώρου ή εξοπλισμού από τον εργοδότη. […]  Ο αυτοαπασχολούμενος του μέλλοντος δεν θα έχει καμία σχέση με την ατομική επιχείρηση που βλέπουμε σήμερα. Θα είναι ο μισθωτός του αύριο χωρίς καμιά από τις σταθερές που προσδιορίζουν την εργασία του μισθωτού σήμερα.» Αυτό ακριβώς είμαστε εμείς σήμερα: μισθωτοί χωρίς κανένα από τα δικαιώματα, από τις «σταθερές», που κατακτήθηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες με αγώνες, ακόμα και με αίμα. 

Οι «πελάτες», λοιπόν, δεν είναι τίποτε άλλο από τους παλιούς καλούς εργοδότες, όπως παραδέχεται ο ΣΕΒ όταν απευθύνεται σε επιχειρηματίες και επενδυτές, και οι «τιμές» δεν είναι τίποτε άλλο από ένα είδος «μισθού», τέτοιου όμως που δεν εγγυάται ούτε καν την κάλυψη των απολύτως βασικών αναγκών μας. Γιατί κανείς δεν μας εγγυάται έναν μίνιμουμ αριθμό ωρών εργασίας, γιατί φορολογούμαστε από το πρώτο ευρώ σαν επιχειρηματίες, γιατί πληρώνουμε εισφορές με βάση, πολλές φορές, ανύπαρκτα εισοδήματα και με μηδενικό αντίκρισμα σε παροχές υγείας και σύνταξης, γιατί πληρώνουμε απ’ την τσέπη μας τα αποτελέσματα της εντατικοποίησης της δουλειάς μας, αυχενικά, τενοντίτιδες κλπ. που μας αφήνουν πολλές φορές εκτός δουλειάς, και τώρα, καλούμαστε να πληρώνουμε σε κάθε βήμα της την κατακερματισμένη γνώση που μας προσφέρεται και θα μας προσφέρεται, όχι από δωρεάν σχολεία και πανεπιστήμια –όσο, έστω, δωρεάν ήταν– αλλά μέσα από σεμινάρια, εταιρίες, ΜΚΟ, φορείς και παραφορείς, συλλόγους, ενώσεις γλωσσικών επαγγελμάτων, αλλά και από τα ίδια τα πανεπιστήμια με τα ΙΕΚ τους, τα μεταπτυχιακά τους με δίδακτρα – χωρίς εξαιρέσεις πια, σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο για την παιδεία. Μιλάμε για την περίφημη «πιστοποίηση», για ένα ατέλειωτο και δαπανηρό κυνήγι πόντων, προσόντων και πιστοποιητικών, που απαλλάσσει εργοδότες και κράτος από το κόστος της εκπαίδευσης, που ανοίγει νέα πεδία κερδοφορίας για τις επιχειρήσεις, που δημιουργεί φτηνούς και πειθήνιους εργαζόμενους μιας χρήσης, που πάει χέρι-χέρι με την «πρακτική» και τη δια βίου εκπαίδευση. Μια δια βίου εκμετάλλευση, δηλαδή, που προωθείται γοργά από τις επιχειρήσεις και τις αγορές «τους», από την ΕΕ, από το κράτος, από ένα μέρος της πανεπιστημιακής κοινότητας, και από τις διάφορες πρόθυμες ενώσεις και επαγγελματίες που προσπαθούν να υλοποιήσουν αυτά τα σχέδια με το αζημίωτο. 

Ατομική, λοιπόν, ευθύνη για την εκπαίδευση, ατομική ευθύνη για την ασφάλιση, για τα εργαλεία της δουλειάς, για όλα, και αμοιβές που δεν καλύπτουν ούτε τα βασικά. Και απέναντι σ’ αυτά τι; Τι μας προτείνεται συνήθως; Να είμαστε πιο εκπαιδευμένοι (φταίμε εμείς που δεν προσπαθούμε αρκετά) και να ζητάμε περισσότερα (στο πλαίσιο μιας ατομικής διαπραγμάτευσης του λύκου με το πρόβατο). Να ξεσκαρτάρουμε, όπως λέγεται, το επάγγελμα, λες και οι αμοιβές στα εδώ και χρόνια ρυθμισμένα επαγγέλματα με ορατότητα είναι καλύτερες – λες και οι χιλιάδες νέοι δικηγόροι και μηχανικοί τρώνε με χρυσά κουτάλια. 

Ποια είναι τότε η λύση; Τι μπορούμε να κάνουμε; Η ίδια η ιστορία των κατακτήσεων των εργαζομένων μας δείχνει ότι οι ατομικές λύσεις δεν έχουν αποτέλεσμα. Δεν κερδήθηκε το 8ωρο ή η κυριακάτικη αργία ούτε με «επαγγελματική συνείδηση», ούτε με σεμινάρια επιμόρφωσης και ξεσκαρταρίσματα του επαγγέλματος από τους «κακούς» επαγγελματίες, ούτε με την ατομική διαπραγμάτευση. Κερδήθηκε με συλλογικούς αγώνες, με αλληλεγγύη, με επιμονή, με δυνατό ταξικό κίνημα, με δυνατά σωματεία, με οργάνωση. Γιατί μόνο έτσι μπορούμε να παλέψουμε για σταθερή δουλειά, για μισθούς και αμοιβές που θα ικανοποιούν τις ανάγκες μας και όχι τα κέρδη των λίγων, για δωρεάν υγεία και παιδεία, για κοινωνική ασφάλιση, για αφορολόγητο που θα μας επιτρέπει να ζούμε, για ανθρώπινους όρους δουλειάς. Όλα αυτά «θυμίζουν παρελθόν», μας λέει ο ΣΕΒ στο δελτίο του, ένα παρελθόν που «έχει φύγει ανεπιστρεπτί». Εμάς, πάντως, μας θυμίζουν τον μόνο τρόπο που μπορούμε να υπάρξουμε στο μέλλον! 

Για το «Σχέδιο Διακήρυξης Ηλεκτρονικού Ανοικτού Διεθνή Διαγωνισμού Παροχής Υπηρεσιών Διερμηνείας και Μετάφρασης» στην Υπηρεσία Ασύλου

Αναδημοσιεύουμε στη συνέχεια τη σημαντική παρέμβαση του Σωματείου Βάσης Εργαζομένων σε ΜΚΟ (ΣΒΕΜΚΟ) αναφορικά με το «Σχέδιο Διακήρυξης Ηλεκτρονικού Ανοικτού Διεθνή Διαγωνισμού Παροχής Υπηρεσιών Διερμηνείας και Μετάφρασης» (sic: η διατύπωση, όπως και οι εννιά γενικές στη σειρά, ανήκουν στους συντάκτες του Σχεδίου…) στην Υπηρεσία Ασύλου, το οποίο έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση (δείτε τη σχετική σελίδα) από την κυβέρνηση έως αύριο Τετάρτη, 13/1 (η διαβούλευση άνοιξε στις 29/12/2015): «βέλτιστες» διαδικασίες-εξπρές, καταμεσής των γιορτών, για ένα Σχέδιο έκτασης 189 σελίδων (δείτε το ολόκληρο εδώ), του οποίου η διαβούλευση δεν θα αριθμούσε μέχρι στιγμής κανένα «σχόλιο», αν δεν υπήρχε το ΣΒΕΜΚΟ…

Οι υπηρεσίες διερμηνείας και μετάφρασης στην Υπηρεσία Ασύλου έχουν εδώ και χρόνια έναν και μοναδικό πάροχο: τη ΜΚΟ «ΜΕΤΑδραση», με την οποία έχουμε ασχοληθεί εντόνως στο παρελθόν, τόσο ο ΣΜΕΔ όσο και –κυρίως– το ΣΒΕΜΚΟ. Είτε ο «Ηλεκτρονικός Ανοικτός Διεθνής Διαγωνισμός» που πρόκειται να… «διακηρυχθεί» ανανεώσει την αποκλειστικότητα αυτή (όπως είναι το πιθανότερο, κατά τα ειωθότα στα μέρη μας) είτε όχι, η παρέμβαση του ΣΒΕΜΚΟ θίγει καίρια σημεία στο Σχέδιο που δόθηκε στη δημοσιότητα, τονίζοντας την ανάγκη απόλυτης κατοχύρωσης των εργασιακών δικαιωμάτων των διερμηνέων (προπάντων) και μεταφραστών (δευτερευόντως) που θα εργαστούν στον μελλοντικό πάροχο/ εργολάβο. Η παράμετρος αυτή είναι επιτακτικό να τεθεί στο προσκήνιο, ιδίως τώρα που, μπροστά στα κύματα των προσφύγων και μεταναστών (έχουμε ήδη πει δυο λόγια για την κρατική διαχείριση του ζητήματος), το κράτος δηλώνει αποφασισμένο να «πιστοποιήσει» την κοινωνική αλληλεγγύη, θέτοντας υπό εντεινόμενο έλεγχο τις αυτοοργανωμένες δομές και τους αλληλέγγυους, με προφανή στόχο να τους απαγορεύσει να μπλέκονται στα πόδια των επίσημων, και πλουσιοπάροχα επιχορηγούμενων, εμπόρων της «αλληλεγγύης».

Παραθέτουμε απλώς μερικά νούμερα:

• 3 έως 5 εκατομμύρια ευρώ κοστολογείται η παροχή υπηρεσιών διερμηνείας και μετάφρασης στην Υπηρεσία Ασύλου, για ένα διάστημα 20-30 μηνών.

• 144.000 είναι οι προβλεπόμενες ώρες διερμηνείας (ο προβλεπόμενος όγκος μεταφράσεων είναι αντιθέτως υποτυπώδης: κάπου 30.000 λέξεις) για το διάστημα αυτό, ή 18.000 οκτάωρα, όπως διευκρινίζει το Σχέδιο.

• Σύμφωνα με τα παραπάνω (προϋπολογισμός-ώρες εργασίας), για ένα υποθετικό μεροκάματο που θεωρείται «αξιοπρεπές» στις μέρες μας, της τάξης λ.χ. των 30 ευρώ, δηλαδή για μηνιαίο μισθό 700-750 ευρώ, ο πάροχος/εργολάβος αναμένεται να καταβάλει κάπου μισό εκατομμύριο ευρώ στους διερμηνείς, από τα 3-5 εκατομμύρια που θα εισπράξει. Ίσως τα υπόλοιπα να τα διοχετεύσει στις «42.800 ανθρωποώρες προγραμματισμού/ συντονισμού/ εποπτείας», όπως το θέτει το Σχέδιο, αλλά φυσικά τίποτα δεν είναι βέβαιο…

Εν αναμονή της συνέχειας της διαδικασίας, ας δοθεί η δέουσα σημασία στο κείμενο της παρέμβασης του ΣΒΕΜΚΟ: 

Δράσεις αλληλεγγύης στους 5 συλληφθέντες φοιτητές που απειλούνται με έκδοση στην Ιταλία

Σε συνέχεια του ψηφίσματος συμπαράστασης του Συλλόγου στους 5 συλληφθέντες φοιτητές που απειλούνται άμεσα με έκδοση στην Ιταλία, συμμετέχουμε, από κοινού με τον Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής, τον Σύλλογο Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών, το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων σε ΜΚΟ, το Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων WIND, το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων στον Επισιτισμό, και το Σωματείο Βάσης Ανέργων, στις διαδηλώσεις που έχουν προγραμματιστεί στην Αθήνα για την εβδομάδα που διανύουμε:

Τρίτη 24/11, 6 μ.μ.: Συγκέντρωση στην Ιταλική Πρεσβεία (Σέκερη και Β. Σοφίας)

Σάββατο 28/11, 12 μ.μ.: Πορεία από το Μοναστηράκι, στο πλαίσιο της Πανευρωπαϊκής ημέρας αλληλεγγύης στους συλληφθέντες του No Expo

• ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟΥΣ 5 ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΜΑΣ
• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ - ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ
• ΟΙ ΤΑΞΙΚΟΙ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ

Σ.Μ.Ε.Δ. | Σ.Υ.Β.Χ.Α. | Σ.Ε.Φ.Κ. | Σ.Β.Ε.ΜΚΟ | ΠΑ.Σ.Ε.WIND | Σ.Σ.Μ. | ΣΩ.Β.Α.

Συγκέντρωση των Εργαζομένων με Μπλοκάκι στο Υπουργείο Οικονομικών (3/12)

Ανταπόκριση από τη χτεσινή (3/12) συγκέντρωση διαμαρτυρίας των Εργαζομένων με Μπλοκάκι:

Τη Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου, η συνέλευση των Εργαζομένων με Μπλοκάκι πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Οικονομικών.

Βρεθήκαμε συνάδελφοι από διάφορους κλάδους (δικηγόροι, εκπαιδευτικοί, δημοσιογράφοι, ψυχολόγοι, μεταφραστές, επιμελητές-διορθωτές, τεχνίτες, φωτορεπόρτερ). Στη συγκέντρωση εκπροσωπήθηκαν το Σωματείο Βάσης Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων (ΣΩΒΑ), η Συνέλευση έμμισθων, άμισθων, «μπλοκάκηδων», «μαύρων», ανέργων και φοιτητών στα ΜΜΕ, η Ομάδα εκπαιδευτικών που εργάζονται στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα Διάπολις και ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ). Διαδηλώσαμε ενάντια στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο που εάν περάσει θα μας οδηγήσει στην εξαθλίωση, την ανεργία και τη «μαύρη» εργασία. Όπως όλα τα μνημονιακά μέτρα που έχουν επιβληθεί μέχρι τώρα, έτσι και το νέο φορολογικό νομοσχέδιο στόχο έχει την ακόμα μεγαλύτερη υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης και την ακόμα πιο βαθιά πειθάρχησή μας στις προσταγές εργοδοτών και κράτους.

Η συγκέντρωση στο Υπουργείο Οικονομικών ήταν η πρώτη κοινή δράση μας ενάντια στα νέα φορολογικά μέτρα. Συνεχίζουμε τον συλλογικό αγώνα μαζί με όλους τους υπόλοιπους εργαζόμενους με στόχο να μην περάσουν ούτε αυτά ούτε κανένα άλλο μέτρο διάσωσης του καπιταλιστικού συστήματος και δικής μας εξαθλίωσης.

Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσής μας έξω από το Υπουργείο Οικονομικών μοιράσαμε εκατοντάδες κείμενα, φωνάξαμε πολλά συνθήματα και κάναμε σαφές ότι

Δεν είμαστε ούτε επιχειρηματίες ούτε εργοδότες.

Είμαστε εργαζόμενοι με μπλοκάκι.

Απέναντι στον κατακερματισμό, τον φόβο και την εξατομίκευση,

δρούμε άμεσα ενάντια στη λεηλασία της ζωής μας.

Επόμενη συνάντηση των Εργαζομένων με Μπλοκάκι:

Παρασκευή 7 Δεκέμβρη, 8 μ.μ.

Λόντου 6 (Εξάρχεια), 2ος όροφος

«Προώθηση της Μετάφρασης στην Ελλάδα» - Εξώθηση των Μεταφραστών στον Καιάδα

Όταν πληροφορηθήκαμε τη διοργάνωση μιας εκδήλωσης για την «προώθηση της Μετάφρασης στην Ελλάδα», με κοινή πρωτοβουλία τριών μεταφραστικών εταιρειών και μιας ιδιωτικής σχολής εκπαίδευσης μεταφραστών, δεν μπορέσαμε να μη σκεφτούμε το προφανές: «Μία από τα ίδια πάλι». Στα δυόμισι χρόνια ύπαρξης του Συλλόγου Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών, βλέπουμε τη «Μετάφραση» να προβάλλεται απαρέγκλιτα, σε διάφορες τελετές, ως μια θεότητα που διακονείται αποκλειστικά από εταιρείες και από «επιστημονικούς φορείς» του ιδιωτικού τομέα (όπως το αλήστου μνήμης ΕΚΕΜΕΛ, του οποίου η διοίκηση είχε απορρίψει με συνοπτικές διαδικασίες αίτημα του ΣΜΕΔ να συμμετάσχει στο τελευταίο συνέδριο του Κέντρου πριν από δεκαπέντε μήνες περίπου). Φαίνεται ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν εργαζόμενοι μεταφραστές και οι εργοδότες τους, αλλά μόνο επιχειρηματίες και οι πελάτες τους· δεν υπάρχουν συλλογικά και συνδικαλιστικά όργανα μεταφραστών, αλλά μόνο ιδιωτικές επιστημονικές και εκπαιδευτικές οργανώσεις που κρίνουν αυτοβούλως τι είναι και τι δεν είναι Μετάφραση, ποιος είναι και ποιος δεν είναι κοινωνός της λατρείας Της. Οτιδήποτε δημόσιο και συλλογικό, από το πανεπιστήμιο μέχρι τα επαγγελματικά και συνδικαλιστικά σωματεία, εξωθείται στο περιθώριο ενός κλάδου που σχεδιάζεται να κυριαρχηθεί εξολοκλήρου από την «υγιή επιχειρηματικότητα», με αποκλειστικό γνώμονα την κερδοφορία των εταιρειών.

Αυτή η 1^η Συνάντηση για τη Μετάφραση, η διοργάνωση της οποίας εντάσσεται, σύμφωνα με την εξαγγελία μίας εκ των διοργανωτριών εταιρειών, στο πλαίσιο «μιας καινούργιας πρωτοβουλίας για την ανάπτυξη της μεταφραστικής αγοράς στην Ελλάδα», έχει ως θεματική έναν φαινομενικά ελεύθερο συνειρμό: «Από την ΕΕ στην πιστοποίηση: Πτυχές του επαγγέλματος του μεταφραστή». Η σχέση Ευρωπαϊκής Ένωσης και πιστοποίησης γίνεται πιο εξηγήσιμη αν σκεφτούμε τη συντονισμένη προώθηση από την ΕΕ ενός εργαλείου πιστοποίησης μεταφραστών κατόπιν εξετάσεων επί πληρωμή, σε συμφωνία πάντα με «τις ανάγκες της αγοράς»: η κυρίαρχη ευρωπαϊκή τάση προς την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης και την πρόσδεσή της στο άρμα της «ελεύθερης αγοράς» (με το αζημίωτο) απλώς επιβεβαιώνεται με το πρόγραμμα European Voluntary Certification for Translators (TransCert), που βρίσκεται ήδη στο στάδιο της πιλοτικής εφαρμογής και αξιολόγησης.

Υπάρχει όμως και μια άλλη, σκοτεινή όψη αυτής της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης, που δίνει άλλο νόημα στο διακηρυγμένο «άνοιγμα της αγοράς» της μετάφρασης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο: η προβλεπόμενη υποχρέωση των συναδέλφων να πληρώνουν πλέον για να «πιστοποιηθούν», ανεξάρτητα από την επαγγελματική τους επάρκεια ή/και την επιστημονική τους κατάρτιση σε δημόσια πανεπιστημιακά τμήματα. Και όλα αυτά –ας μην το ξεχνάμε– σε συνθήκες γενικευμένης οικονομικής κρίσης, όταν συνάδελφοι, στην Ελλάδα τουλάχιστον, εργάζονται πια για ψίχουλα, μένουν για καιρό απλήρωτοι και υφίστανται άγρια εκμετάλλευση προκειμένου να περισωθεί, ει δυνατόν αμείωτη, η κερδοφορία των εταιρειών. Η αγορά της «πιστοποίησης» υπόσχεται λοιπόν «κι άλλα από τα ίδια»: ένα νέο πεδίο επιχειρηματικής κερδοφορίας με περαιτέρω όξυνση του καθημερινού ξεζουμίσματος των συναδέλφων…

…ενός ξεζουμίσματος, άλλωστε, στο οποίο επιδίδονται με συνέπεια οι εγχώριες μεταφραστικές εταιρείες, πριν και πέρα από την επικείμενη «ανάπτυξη της μεταφραστικής αγοράς στην Ελλάδα» δια της «πιστοποίησης». Εδώ και πολλούς μήνες, ο ΣΜΕΔ δεν έχει πάψει να καταγγέλλει το απαράδεκτο καθεστώς που τείνει να παγιωθεί στον κλάδο χάρη σε εταιρείες οι οποίες δεν διστάζουν να συμπιέζουν τις αμοιβές στο απροχώρητο, να αφήνουν για μήνες και χρόνια απλήρωτους συναδέλφους, να διαγωνίζονται για την προσέλκυση άμισθων εργαζόμενων μέσω ποικίλων προγραμμάτων «πρακτικής άσκησης» (ενίοτε με την αγαστή συνδρομή και του ίδιου του δημόσιου Πανεπιστημίου), ακόμα και να βάζουν ανερυθρίαστα λουκέτο όταν ολοκληρώσουν την απομύζηση τεράστιων προμηθειών και βραβευτούν (γιατί έχει γίνει κι αυτό…) για τις υπηρεσίες τους, αλλά σε κάθε περίπτωση πριν εξοφλήσουν τους συναδέλφους, «εξωτερικούς συνεργάτες» ή εσωτερικούς εργαζόμενούς τους. Όλα αυτά, βέβαια, καθόλου δεν εμποδίζουν τις εν λόγω εταιρείες να επιδεικνύουν με περηφάνια τα «πιστοποιητικά ποιότητας» (όπως το ΕΝ15038) που έχουν καθορίσει οι εργοδοτικές ενώσεις του κλάδου σε πανευρωπαϊκό επίπεδο: αναμενόμενα, η «ποιότητα» μιας εταιρείας δεν αφορά πεζά πράγματα όπως οι έγκαιρες πληρωμές, οι αξιοπρεπείς αμοιβές, η τήρηση συμβατικών υποχρεώσεων προς εργαζόμενους και «συνεργάτες», κ.ο.κ. – αρκεί οι (κακοπληρωμένοι ή και απλήρωτοι) εργαζόμενοι και «συνεργάτες» να καταθέτουν τα πτυχία και τα διπλώματά τους για να εξασφαλίζει και να διατηρεί η Μητέρα Εταιρεία την πιστοποίησή της…   

Μέσα στο ζοφερό αυτό τοπίο, το τελευταίο που θα έπρεπε να απασχολεί μια αληθινή πρωτοβουλία για την προώθηση της μετάφρασης στη χώρα είναι η επέκταση των πεδίων επιχειρηματικής κερδοφορίας· το πρώτο, αντίθετα, είναι η διαφύλαξη των συμφερόντων και της ίδιας της αξιοπρέπειας των εργαζόμενων συναδέλφων, των μεταφραστών και μεταφραστριών που δεν ενδιαφέρονται να «ανοιχτούν» στην επικράτεια της επιχειρηματικής «αξιοποίησης», αλλά υποχρεώνονται να δουλεύουν σε συνθήκες ολοένα πιο αντίξοες, προσπαθώντας –και, μάλιστα, απαιτώντας– από την πλευρά τους να μην εκχωρήσουν ούτε σπιθαμή από τα δικαιώματά τους, να μην ενδώσουν στο κυρίαρχο ρεύμα της ακραίας υποτίμησης της εργασίας και της ζωής τους.

Ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών δηλώνει την παρουσία του και σε αυτή την εκδήλωση, όπως και σε κάθε άλλη εκδήλωση του κλάδου που έχει διοργανωθεί τα τελευταία χρόνια, για να ενημερώσει τους παριστάμενους για τη δράση του και για την κατάσταση στον χώρο, όπως την εισπράττουμε καθένας μόνος του και όλοι μαζί συλλογικά, από το μετερίζι της καθημερινής δουλειάς. Δηλώνουμε, σε τελευταία ανάλυση, την παρουσία μας για να υπενθυμίσουμε το αυτονόητο: δεν θα αφήσουμε τη ζωή μας να γίνει έρμαιο πρωτοβουλιών ερήμην μας. Ούτε σήμερα ούτε ποτέ.

Στην Ελλάδα του 2011, ποιοι δουλεύουν με «μπλοκάκι»;

Το ακόλουθο κείμενο μοιράστηκε και συζητήθηκε την Τρίτη 19 Ιουλίου στη θεματική συνέλευση της ομάδας εργαζομένων/ανέργων της πλατείας Συντάγματος.

 

Για επικοινωνία: blokakia11@gmail.com
Facebook: Πρωτοβουλία Εργαζομένων με «Μπλοκάκι»

Συμβασιούχοι του Δημοσίου (από διοικητικό προσωπικό μέχρι καθαρίστριες), κάθε λογής «κρυφοί» μισθωτοί (υπάλληλοι τεχνικών και δικηγορικών γραφείων, δημοσιογράφοι, καθηγητές, εργαζόμενοι στην ψυχική υγεία κ.α.) και αυτοαπασχολούμενοι (γραφίστες, μεταφραστές και επιμελητές, καλλιτέχνες κ.α.)…

Όλοι αυτοί, όλοι εμείς, τσουβαλιαζόμαστε εδώ και χρόνια από το κράτος μαζί με εργοδότες, επιχειρηματίες και εμπόρους, στην κατηγορία του «ελεύθερου επαγγελματία». Όλοι αυτοί, όλοι εμείς, οι εργαζόμενοι με «μπλοκάκι», πληρώνουμε εδώ και χρόνια μόνοι μας την ασφάλιση και την περίθαλψή μας, επιβαρυνόμαστε με κάθε είδους παρακρατήσεις και προκαταβολές φόρων (είτε έχουμε στ’ αλήθεια δουλειά είτε όχι, είτε μας πληρώνουν είτε μας «φεσώνουν»), δεν δικαιούμαστε ταμείο ανεργίας παρόλο που πολλοί από εμάς είναι άνεργοι για μεγάλα διαστήματα. Όλοι αυτοί, όλοι εμείς, υποχρεούμαστε τώρα να πληρώσουμε και το χαράτσι των €300, 400, 500... ως «ελεύθεροι επαγγελματίες», υποχρεούμαστε να υπαχθούμε σε απανωτές «περαιώσεις», βλέπουμε τις ασφαλιστικές μας εισφορές όχι μόνο να αυξάνονται, αλλά πλέον να μην εκπίπτουν καν από το φορολογητέο μας εισόδημα.
 

Ο Μεταφραστής και οι Άλλοι

Στις 19 και 20 Μαρτίου, στο Ινστιτούτο Θερβάντες (Μητροπόλεως 23, Αθήνα), το Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης: Λογοτεχνία και Επιστήμες του Ανθρώπου (ΕΚΕΜΕΛ) διοργανώνει το δεύτερο συνέδριό του για τη λογοτεχνική μετάφραση, με θέμα «Ο Μεταφραστής και οι Άλλοι».

Προ μηνών, ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών ζήτησε επίσημα από την οργανωτική επιτροπή του συνεδρίου να συμμετάσχει με μια ανακοίνωση στο συνέδριο ως θεσμικός φορέας, προκειμένου να συμβάλει στο άνοιγμα ενός ουσιαστικού, και κατά βάθος πολιτικού, διαλόγου για τις σχέσεις των μεταφραστών με τους υπόλοιπους συντελεστές της έκδοσης ενός βιβλίου. Το αίτημα του ΣΜΕΔ απορρίφθηκε από την οργανωτική επιτροπή, με την αιτιολογία ότι το εν λόγω συνέδριο είναι καθαρά επιστημονικό και δεν αποσκοπεί στο άνοιγμα κανενός τέτοιου διαλόγου.

Το κείμενο που ακολουθεί (σε εκτυπώσιμη μορφή εδώ) φιλοδοξεί να τεκμηριώσει συνοπτικά τη διαφωνία μας. 

Ο μεταφραστής βρίσκεται πάντα στο ενδιάμεσο, επιτελεί μια διαμεσολάβηση. Ανάμεσα στον εκδότη και το συγγραφέα, ανάμεσα στο συγγραφέα και το κοινό, ανάμεσα στο κοινό και τον εκδότη, ανάμεσα στον εκδότη και όλους τους άλλους επαγγελματίες που συμμετέχουν στην έκδοση ενός βιβλίου ή στην κυκλοφορία και τη διάθεση ενός κειμένου. Πάντα ανάμεσα.

Βρίσκεται στο ενδιάμεσο ακόμα και σε σχέση με τη δική του δραστηριότητα. Ο μεταφραστής πρέπει να είναι ο ιδεώδης αναγνώστης του κειμένου, εκείνος που θα το διαβάσει με πρόθεση να κατανοήσει μέχρι και τις τελευταίες λεπτές του αποχρώσεις και θα εμβαθύνει σε αυτό σε όλα τα επίπεδα, μέχρι και στο επίπεδο των επιμέρους λέξεων. Του λείπει ωστόσο η θεμελιώδης ιδιότητα του αναγνώστη, η ελευθερία απέναντι στο κείμενο, η ελευθερία να το μεταχειριστεί σύμφωνα με τη δική του κρίση ή ακόμα και να το κλείσει αν δεν του αρέσει. Ο μεταφραστής κρίνεται για την ανάγνωσή του, ωστόσο ο ίδιος δεν μπορεί να κρίνει αυτό που διαβάζει. Δεν είναι αναγνώστης, βρίσκεται ανάμεσα.

Κάτι ανάλογο γίνεται και στο επίπεδο της γραφής. Το κείμενο που παράγει ο μεταφραστής είναι δικό του, του ανήκει πνευματικά, έχει δικαιώματα πάνω σ’ αυτό. Είναι πνευματικό του έργο, περιέχει τις λέξεις και τις διατυπώσεις που αυτός επέλεξε, τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος διατύπωσε αυτό που ήθελε να εκφράσει. Το περιεχόμενο όμως, αυτό που ήθελε να εκφράσει, είναι ξένο, ανήκει στο συγγραφέα. Ο μεταφραστής είναι δημιουργός-τεχνίτης, όχι δημιουργός εκ του μηδενός: δεν μιλάει με τα δικά του λόγια, αν και γράφει με τις δικές του λέξεις. Βρίσκεται πάλι ανάμεσα.

Παρεμβάσεις του ΣΜΕΔ στο Παζάρι Βιβλίου 2011 και στην 4η Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου

 Την τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου, ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών πραγματοποίησε μια σειρά από ενημερωτικές παρεμβάσεις,  στο Παζάρι Βιβλίου 2011 στην πλατεία Κλαυθμώνος (Δευτέρα 24/1, Τρίτη 25/1 και Κυριακή 30/1) και στην 4η Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου, στις εγκαταστάσεις της HELEXPO στο Μαρούσι (Κυριακή 30/1).

Μοιράσαμε εκατοντάδες αντίτυπα της ανακοίνωσης του Συλλόγου για τα πνευματικά δικαιώματα των μεταφραστών στο ψηφιακό περιβάλλον. Σε όλες τις περιπτώσεις, το βιβλιόφιλο κοινό έδειξε ζωηρό ενδιαφέρον για τις παρεμβάσεις μας: το κείμενό μας διαβαζόταν και συζητιόταν επιτόπου, ενώ αρκετοί επισκέπτες των εκθέσεων, ανάμεσά τους και κάποιοι συνάδελφοι, μας πλησίασαν για να μας ζητήσουν περισσότερες πληροφορίες για τον ΣΜΕΔ, τη δράση του και τις διεκδικήσεις του. Έγινε ξανά φανερό ότι το αναγνωστικό κοινό, στην πλειονότητά του, δεν θεωρεί τον εαυτό του μάζα καταναλωτών που απλώς προσέρχονται σε εμπορευματικού τύπου εκδηλώσεις, αγοράζουν, πληρώνουν και φεύγουν· ενδιαφέρεται για καθετί που σχετίζεται με το βιβλίο, με τη διαδικασία και τις συνθήκες της παραγωγής του – και κυρίως ενδιαφέρεται έντονα για τους ανθρώπους που το παράγουν, πολύ περισσότερο απ’ ό,τι για τις εταιρείες που το εμπορεύονται.

Διαμαρτυρία στον ΔΟΛ, Τρίτη 21/12, 12 μ.μ.

Φωτογραφία από συγκέντρωση διαμαρτυρίας για το κλείσιμο των "Ελληνικών Γραμμάτων" 

έξω από το κτίριο του ΔΟΛ τον Σεπτέμβριο. 

3 μήνες μετά, ακόμα εκεί... 

Όπως έχει επανειλημμένως επισημάνει ο Σύλλογός μας, η υπόθεση των Ελληνικών Γραμμάτων παραμένει ανοιχτή, καθώς οι «εξωτερικοί συνεργάτες» του εκδοτικού οίκου, μεταφραστές-επιμελητές-διορθωτές, εξακολουθούν να μένουν απλήρωτοι από τον ΔΟΛ. Οι εκκαθαριστές και οι τέως διευθυντές της εταιρείας αρνούνται να παράσχουν οποιαδήποτε διαβεβαίωση στους συναδέλφους για την εξόφλησή τους, παρά τις συνεχείς κρούσεις, τα τηλεφωνήματα, τις επισκέψεις, τις επιστολές, τα κείμενα και τα εξώδικά μας.

Τα Φαντάσματα Δεν Υπάρχουν (Μόνο Στη Μεγάλη Οθόνη)

 Κείμενο από την Ομάδα Υποτιτλισμού του ΣΜΕΔ, που μοιράστηκε το Σάββατο 18/9 έξω από τους κινηματογράφους "Αττικόν" και "Απόλλων" (Σταδίου 19, Αθήνα), στο κοινό και τους διοργανωτές του 16ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας - "Νύχτες Πρεμιέρας". 

* Κατεβάστε το κείμενο σε εκτυπώσιμη μορφή κάνοντας κλικ εδώ

Ενημέρωση από τη συνάντηση του ΔΣ του ΣΜΕΔ με τη διεύθυνση του ΕΚΕΒΙ

Στο πλαίσιο της πρόσκλησης που απηύθυνε τον προηγούμενο μήνα το ΕΚΕΒΙ προς τους επαγγελματίες του βιβλίου, πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 20/7 συνάντηση του ΔΣ του Συλλόγου με τη διεύθυνση του Κέντρου. Στη συνάντηση παρουσιάστηκαν οι θέσεις μας για το χώρο του βιβλίου, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και οι προτάσεις μας για το ρόλο που μπορεί να παίξει το ΕΚΕΒΙ ως προς αυτά (διαβάστε εδώ την πλήρη τοποθέτησή μας).

Ενημερωτική παρέμβαση του ΣΜΕΔ στο 15ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ

Από την Παρασκευή 9 ως και την Κυριακή 11 Ιουλίου, ο ΣΜΕΔ θα βρίσκεται στον χώρο του 15ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ της Αθήνας. 

Θα είμαστε στο Άλσος Γουδή για να συμμετάσχουμε κι εμείς στις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ, για να έρθουμε σε επικοινωνία με τον κόσμο, για να μιλήσουμε για τον Σύλλογό μας, για τα  ειδικότερα προβλήματα του χώρου μας, αλλά και για τα θέματα που μας απασχολούν (και μας πληγώνουν) όλους σήμερα, πέρα από τις επαγγελματικές, πολιτισμικές, ιδεολογικές ή όποιες άλλες διαφορές μας. 

"Οι μετανάστες δεν είναι οι εχθροί μας. Εχθροί μας είναι αυτοί που κλέβουν τη ζωή μας", λέει με κάθε τρόπο η φετινή πολύγλωσση αφίσα του Φεστιβάλ. Ας προσθέσουμε κάτι σε αυτό: όσο ζούμε τη ζωή μας από κοινού, με αλληλεγγύη και συλλογική δημιουργικότητα, κανένας εχθρός δεν θα μπορέσει ποτέ να μας την κλέψει.

Θα τα πούμε εκεί.

Ενημέρωση από Θεσσαλονίκη: Παρέμβαση στην Έκθεση Βιβλίου και κάλεσμα σε συνάντηση

Την Παρασκευή 4 Ιουνίου, συνάδελφοι-μέλη του ΣΜΕΔ από τη Θεσσαλονίκη, σε συνεννόηση με το ΔΣ, πραγματοποίησαν ενημερωτική παρέμβαση στην τοπική Έκθεση Βιβλίου, ακολουθώντας το παράδειγμα της παρέμβασης του Συλλόγου στο Ζάππειο: με τραπεζάκι όπου υπήρχαν τα κείμενά μας και με μοιράσματα στα περίπτερα των διαφόρων εκδοτών.

Στην παρέμβαση συμμετείχαν 6 άτομα συνολικά. Έντονο ήταν το ενδιαφέρον του κόσμου, όπως και των συναδέλφων εκτός ΣΜΕΔ που προσέγγισαν το τραπεζάκι μας κι εκδήλωσαν την προθυμία τους να συμμετάσχουν ενεργά στη δράση του Συλλόγου.

Ανάμεικτη από την άλλη ήταν η στάση των εκδοτών, από φιλική μέχρι σαφώς εχθρική. Το αποκορύφωμα, κάποιος εκδότης που χαρακτήρισε τους συναδέλφους "τεμπέληδες" (!) και ..."τρομοκράτες" (!!), σκίζοντας το κείμενο που του δόθηκε.

Μετά από αυτή την επιτυχημένη πρώτη παρέμβαση, η πρωτοβουλία των μελών του Συλλόγου στη Θεσσαλονίκη καλεί όλους τους συναδέλφους που ενδιαφέρονται για τις δραστηριότητες του ΣΜΕΔ σε μια πρώτη διερευνητική συνάντηση, την Παρασκευή 11 Ιουνίου, στις 8 το απόγευμα, στο Στέκι Μεταναστών (Ερμού και Βενιζέλου γωνία). Η ημερήσια διάταξη της συνάντησης είναι ανοιχτή και ο στόχος της είναι να γίνει μια διεξοδική συζήτηση για τα προβλήματα του κλάδου στη Θεσσαλονίκη και να ξεκινήσει μια πρώτη τοπική καταγραφή του (εκδοτικοί οίκοι, μεταφραστικά γραφεία, κλπ.). Το σχετικό κάλεσμα έχει αναρτηθεί και στο Φόρουμ του ΣΜΕΔ.

Παρέμβαση στην 33η Γιορτή Βιβλίου

Ενημέρωση για την παρέμβαση του ΣΜΕΔ στην 33η Γιορτή Βιβλίου

(Ζάππειο, 17-30 Μαΐου)

Πάνω από 25 συνάδελφοι, μέλη του ΣΜΕΔ, για δεκατέσσερις ολόκληρες ημέρες, συμμετείχαν στην παρέμβαση του Συλλόγου μας στην 33η Γιορτή Βιβλίου που διοργάνωσε ο Σύλλογος Εκδοτών Βιβλίου Αθήνας (ΣΕΒΑ) στο Ζάππειο από τις 17 ως τις 30 Μαΐου.

Καθημερινά, τις ώρες λειτουργίες της έκθεσης, το τραπεζάκι του ΣΜΕΔ υποδεχόταν τους επισκέπτες στην είσοδο της λεωφόρου Αμαλίας. Επί δύο εβδομάδες, μοιράσαμε εκατοντάδες ενημερωτικά κείμενα, ενώ συζητήσαμε με δεκάδες συναδέλφους (μεταφραστές, επιμελητές, διορθωτές, υποτιτλιστές) για τρέχοντα θέματα του χώρου μας. Σε αυτή την πρώτη «ζωντανή» επαφή του ΣΜΕΔ με τους επαγγελματίες, τους εργαζόμενους και το κοινό του βιβλίου (και όχι μόνο), το ενδιαφέρον που εισπράξαμε για τον Σύλλογο, για τις βλέψεις του και για τη δράση του ήταν ζωηρό κι ελπιδοφόρο, ενώ συμφωνήθηκε ήδη μια συνάντηση του ΣΜΕΔ με τη διοίκηση του ΣΕΒΑ στο άμεσο μέλλον προκειμένου να τεθούν επί τάπητος τα φλέγοντα ζητήματα που μας απασχολούν.