Σάββατο, 19 Ιουνίου 2021

Σουαρέ για την οικονομική ενίσχυση του Συλλόγου

 


Φίλοι και φίλες, μεταφράστριες και μεταφραστές, επιμελήτριες και επιμελητές, διορθωτές και διορθώτριες,

Έχοντας επιβιώσει (οριακά) από τον Χειμώνα των Εγκλεισμών, οργανώνουμε το Σάββατο 26 Ιούνη ένα Μετακαραντίνιο Σουαρέ για την οικονομική ενίσχυση του Συλλόγου στο Κηπάκι της Τσαμαδού 15 (Στέκι Μεταναστών) στα Εξάρχεια. 

Για ποτάκι και τσιμπηματάκι, μουσική και σοσιαλάιζινγκ, κουτσομπολιά του σιναφιού και προσδοκίες για το μέλλον, σας περιμένουμε
από τις 8.00 μμ.

 

 

Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2021

Γενική απεργία!



Το αντεργατικό – αντισυνδικαλιστικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη δεν θα περάσει!!

Πάρτε πίσω τις αντεργατικές ρυθμίσεις που εφαρμόστηκαν την περίοδο της πανδημίας.

Κάτω οι απαγορεύσεις και η τρομοκρατία απέναντι στους εργαζόμενους και την κοινωνία!

Τα εργατικά συμφέροντα βάζουμε μπροστά
ενάντια σε νόμους και αφεντικά!

 Όλες και όλοι στην απεργία! 

 

Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2021

Φανφάρες και επιστροφές

 


Καθώς ξεκινάει η περίοδος κατάθεσης των φορολογικών δηλώσεων, μια απροσδόκητη αίσθηση ικανοποίησης δημιουργήθηκε σε πολλές συναδέλφισσες και συναδέλφους. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την κυβέρνηση και τα μιντιακά της φερέφωνα, που μάλλον πιστεύουν (ίσως δικαιολογημένα) ότι η μνήμη μας είναι αντίστοιχη ενός χρυσόψαρου. Θεωρούν ότι όπως τα συμπαθή ζωντανά έτσι κι εμείς γυροφέρνουμε στη γυάλα μας και φυτοζωούμε περιμένοντας το ελάχιστο μάννα εξ ουρανού για να χαρούμε στην απομόνωσή μας. Με πηχυαίους τίτλους μάς ανακοινώθηκε λοιπόν ότι φέτος οι «μπλοκάκηδες» θα λάβουν μεγαλύτερη επιστροφή φόρου, επειδή για τα πρώτα 10.000 ευρώ εισοδήματος θα ισχύσει εκ των υστέρων φορολογικός συντελεστής 9% αντί του 20% που ίσχυε ως τώρα. Ουδέν καλό αμιγές κακού, βέβαια, γιατί στη συνέχεια μαθαίνουμε ότι ο φορολογικός συντελεστής για τα επόμενα 10.000 ευρώ θα ανέβει στο 22% από το 20% που ίσχυε ως τώρα. Κάτι κερδίζεις κάτι χάνεις, διδάγματα είναι αυτά για τους ελεύθερους επαγγελματίες που βγάζουν πολλά, θα πουν μερικοί καλοθελητές. Θα απαντήσουμε εμείς, ποια είναι αυτά τα πολλά; Πολλά σε σχέση με τους μισθωτούς που σφίγγουν τα δόντια με 400 ευρώ τον μήνα; Πολλά σε σχέση με το επίδομα ανεργίας που ποτέ δεν θα δουν οι μπλοκάκηδες, αν τύχει να μην έχουν δουλειά, παρόλο που μπορεί να έχουν πίσω τους χρόνια συνεχούς εργασίας; Πολλά παρά την αυτασφάλιση που αναγκάζονται να πληρώνουν, ένα έξοδο που τους έχει αναγκαστικά μετακυληθεί και ροκανίζει ήδη το 25% σχεδόν του εισοδήματος; 

Να μην ξεχνάμε ότι μέχρι πριν μερικά χρόνια το αφορολόγητο ήταν ο κανόνας για τα εισοδήματα έως 10.000 ευρώ. Γιατί μπλοκάκι με μικτά εισοδήματα 10.000 ευρώ δεν είναι βιώσιμο, από τη στιγμή που 40% των εισοδημάτων πληρώνονται για φόρους, τέλος επιτηδεύματος (ένα ακόμα πρόσφατο βάρος που τα χρυσόψαρα γρήγορα συνήθισαν) και ασφαλιστικές εισφορές.

Οι μπλοκάκηδες με μικτό εισόδημα 10.000 ευρώ δεν είναι επιχειρηματίες, δεν είναι συνεργάτες, δεν είναι αφεντικά. Είναι εργαζόμενοι στην επισφάλεια, συχνά με ένα βιογραφικό γεμάτο πτυχία, που αγωνίζονται να ζήσουν από αυτό που κόπιασαν να μάθουν. Δεν θα έπρεπε να δίνουν ούτε ευρώ για φόρους. Δεν έχουμε ανάγκη τις φανφάρες σας ούτε τις «ευνοϊκές» ρυθμίσεις σας με τις χίλιες, όχι και τόσο κρυμμένες, παγίδες.

 

 

Πέμπτη, 3 Ιουνίου 2021

Μια δεύτερη ευκαιρία, στην Κυψέλη

 

Λόγω των συνθηκών της πανδημίας, η διακίνηση του φετινού μας ημερολογίου συνάντησε σοβαρά προβλήματα, με αποτέλεσμα να μην μπορέσουν οι φίλοι μας να το προμηθευτούν κι εμείς να στερηθούμε από ένα σημαντικό έσοδο και μάλιστα στις ιδιαίτερες συνθήκες οικονομικής δυσπραγίας της εποχής.

Ωστόσο, να που μας παρουσιάζεται μια δεύτερη ευκαιρία: Το Ημερολόγιο 2021 του ΣΜΕΔ θα είναι διαθέσιμο στο books nbeer kypseli fest, στη Στοά της Δημοτικής Αγοράς Κυψέλης, 4, 5 & 6 Ιουνίου, εκτός εποχής αλλά με ένα ωραίο, πάντα επίκαιρο, αστυνομικό διήγημα της Κάθριν Λουίζας Πέρκις, στον πάγκο των εκδόσεων Ναυτίλος, μαζί με άλλες παλιές εκδόσεις του συλλόγου.


 

 

Τρίτη, 1 Ιουνίου 2021

Ψήφισμα συμπαράστασης σε απολυμένο εργαζόμενο στο ΕΚΠΑ

 


ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΕ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΦΥΛΑΚΑ ΣΤΗΝ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΚΠΑ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΟΛΑΒΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ MyServices

 

Ο Σύλλογος Μεταφραστών, Επιμελητών, Διορθωτών καταγγέλλει την απόλυση του εργαζόμενου Κ.Μ., από την εργολαβική εταιρεία MyServices, στην οποία εργαζόταν ως φύλακας στην Πρυτανεία του ΕΚΠΑ από το 2018.

Ο συνάδελφος δεν απολύθηκε τυχαία. Απολύθηκε γιατί δεν υπέκυψε στους εκβιασμούς και τις μόνιμες πρακτικές της MyServices. Όταν προσέφυγε στην Επιθεώρηση Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε.), αποδείχθηκε ότι δεν πληρωνόταν ούτε άδειες ούτε επιδόματα, και βεβαίως ούτε υπερωρίες, παρά τις αυξομειώσεις του προσωπικού. Οι άδειες, όταν δίνονταν, είχαν τη μορφή αδειών άνευ αποδοχών. Η ίδια η Εταιρεία αναγνωρίζει ότι δεν έχει διακριτή καταγραφή, αιτιολογία και χρονικό προσδιορισμό, και υποτίθεται πως συμπεριλαμβάνονται στις τακτικές αποδοχές. Αποτέλεσμα; Το Σ.ΕΠ.Ε. συνέταξε φάκελο για τον εισαγγελέα.

Η MyServices έχει καταγγελθεί πολλάκις από συναδέλφους/ισσες στη φύλαξη και στον καθαρισμό. Της έχουν καταλογιστεί πολλά πρόστιμα από το Σ.ΕΠ.Ε., ύψους δεκάδων χιλιάδων ευρώ και είναι άγνωστο πόσες υποθέσεις έφτασαν στον εισαγγελέα. Πάγια τακτική της είναι η υπεξαίρεση ποσών από το μηνιαίο μισθό των εργαζομένων, η μη καταβολή επιδομάτων αδείας και υπερωριών και η μη χορήγηση ημερών άδειας, παρά μόνο αν δεχτεί ο/η υπάλληλος να είναι άνευ αποδοχών.

Όλα τα παραπάνω ΔΕΝ είναι άγνωστα στη Διοίκηση του ΕΚΠΑ, η οποία έχει στα χέρια της εργαλεία για να διαπιστώσει τι πραγματικά συμβαίνειαντιπαραβάλλοντας τα στοιχεία.

Όλες οι κυβερνήσεις, το κεφάλαιο και οι υπηρέτες του, σαμποτάρουν τις σταθερές θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα. Ελαστικοί εργαζόμενοι, ανύπαρκτα δικαιώματα, χωρίς σωματεία και συλλογικότητες, χωρίς το δικαίωμα στην απεργία και στη διεκδίκηση, διαιρεμένοι σε κατηγορίες, με μόνο ζητούμενο τη μεγιστοποίηση του κέρδους των εργοδοτών και την υποταγή των εργαζομένων. Ό,τι ακριβώς προβλέπει το νομοσχέδιο για τα εργασιακά, καταργώντας επί της ουσίας και το Σ.ΕΠ.Ε.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ: 

Να ικανοποιηθούν άμεσα τα εργασιακά δικαιώματα του Κ.Μ. και όλων των εργαζομένων στο κάτεργο της MyServices (πληρωμή δεδουλευμένων, αδειών, επιδομάτων, υπερωριών κ.ά.).

Να ελέγξει άμεσα το ΕΚΠΑ τον τρόπο λειτουργίας και την αξιοπιστία της εταιρείας.

Να κηρυχτεί άμεσα έκπτωτος ο εργολάβος και, με την κατάπτωση της εγγυητικής επιστολής, να αποδοθούν απευθείας τα χρήματα στον εργαζόμενο σύμφωνα με τα νομίμως οφειλόμενα.

ΟΧΙ στις ελαστικές σχέσεις εργασίας, ΟΧΙ στις εργολαβίες.

Άμεση μετατροπή όλων των σχέσεων εργασίας σε μόνιμες και σταθερές, με αξιοπρεπείς αμοιβές και δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. 

 

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΜΕΔ


Παρασκευή, 21 Μαΐου 2021

Η εταιρεία, οι γλώσσες και το επίδομα

 


Πριν λίγο καιρό, σε μια συνάντηση του Σωματείου των Εργαζομένων στα Public με εκπροσώπους της εταιρείας, οι τελευταίοι «ήταν κάθετα αρνητικοί στην καταβολή επιδόματος γλώσσας». Ακόμα ένα παρωχημένο αίτημα, είπαν. Τι χρειάζονται οι ξένες γλώσσες στην εποχή του google translate; Και τι τη νοιάζει την εταιρεία αν εσείς μιλάτε ξένες γλώσσες; Είναι προσωπική σας υπόθεση!

Ωραία. Όμως λίγους μήνες μετά, «η εταιρεία Public αποφάσισε να αναγράφεται στο ονομαστικό ταμπελάκι κάθε υπαλλήλου και οι γλώσσες τις οποίες μιλά». Αυτή η μέθοδος πιστοποίησης, πέρα από κάπως απλουστευμένη, «είναι τουλάχιστον άκομψη», καθώς δημιουργεί κάποιο θέμα με τα χιλιοτραγουδισμένα «προσωπικά δεδομένα». Η εταιρεία θέλει να αξιοποιεί και να πουλά τα προσόντα των εργαζόμενων, τα οποία όμως η ίδια δεν τα αναγνωρίζει και τα απαξιώνει - κι ούτε σκέψη για να τα ανταμείψει. Διαβάστε την ανακοίνωση του Σωματείου Εργαζομένων στην Εταιρία RetailWorld A.E.- Καταστήματα Public, Γιατί παλεύουμε (και) για επίδομα γλώσσας, που κλείνει με μια μεταφραστική άσκηση την οποία αντιγράφουμε εδώ: 

Το δίκιο δεν χαρίζεται, κατακτιέται !

Adalet verilmez, uğruna savaşılır!

Justice is not given away, it is fought for !

Gerechtigkeit wird nicht verschenkt, sie wird erkämpft !

La justice ne se donne pas, elle se combat !

Drejtësia nuk jepet, luftohet për të!

حقوقنا لا نتنازل عنها ، لقد فزناها في معركتنا!

 

Πέμπτη, 13 Μαΐου 2021

Ανοίγουν τα γραφεία του Συλλόγου

 


Μετά την άρση των σχετικών περιορισμών, τα γραφεία του συλλόγου θα ανοίξουν και πάλι από την Τετάρτη 19 Μαΐου 2021, 7.30 μμ, για την καθιερωμένη βδομαδιάτικη ανοιχτή συνεδρίαση του ΔΣ. Λόγω των συνθηκών, αφενός θα φροντίσουμε να τηρούνται  όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας για όσα μέλη θα έχουν φυσική παρουσία και αφετέρου θα εξασφαλίσουμε τη δυνατότητα τηλεσυμμετοχής για τους υπόλοιπους. 

Θυμίζουμε ότι τα γραφεία του ΣΜΕΔ είχαν κλείσει από τις 16 Νοεμβρίου 2020, ενώ από την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2020 και μέχρι σήμερα, η ανοιχτή συνεδρίαση του ΔΣ πραγματοποιείται κανονικά κάθε Τετάρτη μέσω τηλεδιάσκεψης.

 

Κυριακή, 9 Μαΐου 2021

Ήτανε μια φορά η 4π

 


Οι όμορφες εταιρείες όμορφα εξαφανίζονται, αφήνοντας πίσω τους έναν αφρό από απέραντα χρέη, πληγωμένες καρδιές και τον ανομολόγητο, ή και ομολογημένο, θαυμασμό των πιστών της ελεύθερης αγοράς και του business planning. Η ιστορία της 4π ξεκινάει σαν παραμύθι: κάποιο ανοιξιάτικο πρωινό, ένας όμορφος πρίγκιπας του βασιλείου του ΔΟΛ αποφάσισε να ενισχύσει τη διάδοση της τεχνολογικής καινοτομίας, έφτιαξε λοιπόν την εταιρεία 4π, υπενοικιάζοντας τους τίτλους των τεχνικών περιοδικών Ram και HiTech, αλλά και κάμποσους εργαζόμενους, από τον ΔΟΛ. Η περιπέτεια συνεχίστηκε με μια νότα εξωτισμού και δράσης (έκδοση του National Geographic και των Απάντων του Ιουλίου Βερν), χωρίς όμως με αυτό το ταξίδι στα πέρατα του κόσμου να λησμονιούνται τα καθήκοντα απέναντι στο έθνος (έκδοση της Ιστορίας του Παπαρρηγόπουλου). Κι ενώ η 4π, με διαφημιστικές τυμπανοκρουσίες, βαδίζει προς την εκδοτική δόξα, έρχεται να διαλύσει τα μάγια μια ωμή ανακοίνωση του ΣΜΕΔ (στις 2/6/2011, βλ. Ταξίδι στο κέντρο της 4π, στο τέλος της ανάρτησης), με την ψυχρή διαπίστωση ότι οι μεταφραστές-επιμελητές, αλλά και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι της εταιρείας, έχουν μείνει απλήρωτοι για μήνες. Ακολουθούν αλλεπάλληλες παρεμβάσεις του Συλλόγου, αλλεπάλληλες αθετήσεις συμφωνιών από την εταιρεία και άλλα λυπηρά επεισόδια, με τους παλαδίνους της 4π να εξαφανίζονται τελικά μέσα στην ομίχλη των θρύλων.

Λέγεται ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο για τα μοτίβα των μύθων. Ο πρίγκιπας του δικού μας παραμυθιού και ο βασικός του συμβουλάτορας επανεμφανίστηκαν ξαφνικά σε μια άλλη εταιρεία με το ονειροπόλο όνομα ΣΕΛΕΝΑ (κάτω από την αιγίδα μιας άλλης μυθικής μορφής στο χώρο του τύπου) και, για να μην πολυλογούμε, είδαμε ξανά το ίδιο σενάριο. Νέες ρομαντικές περιπέτειες στην αρμυρή θάλασσα, νέες καταγγελίες (βλ. την αρχή / ενημέρωση του προηγούμενου λινκ), νέα φέσια στους εργαζόμενους, νέα κανόνια σε λοιπούς συνεργάτες, νέες δικαστικές κωμωδίες, νέα εξάχνωση στο πουθενά. Προς το παρόν οι ήρωές μας αγνοούνται, σαν κάτι εξερευνητές που χάθηκαν στους πάγους χωρίς ποτέ να μαθευτεί τίποτα γι’ αυτούς...

Όλ’ αυτά, ωστόσο, δεν τα θυμίζουμε από απλή νοσταλγική διάθεση. Υπάρχουν κάποιες εξελίξεις σχετικές με το θέμα αυτό και καλούνται οι συνάδελφοι που έχουν δουλέψει στις μεταφράσεις του Ιουλίου Βερν για λογαριασμό της 4π να επικοινωνήσουν, εάν θέλουν, με το Σύλλογο. 


Τρίτη, 4 Μαΐου 2021

Εργατική Πρωτομαγιά 2021

Κοινή Ανακοίνωση Εργατικών Σωματείων

 Πέμπτη 6 Μάη ΑΠΕΡΓΙΑ

Τιμούμε την ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ που ποτέ δεν θα χάσει τη νοηματοδότησή της ως Ημέρα αγώνα των εργαζομένων για τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας, για τις κατακτήσεις που πρέπει να περιφρουρήσουμε, για έναν ολόκληρο κόσμο που δικαιούμαστε και πρέπει να τον διεκδικήσουμε.

Τα αφεντικά και οι κυβερνώντες με λύσσα επιτίθενται στα εργατικά δικαιώματα, για να υποτιμήσουν την εργασία και τη ζωή μας και για να αυξήσουν τα κέρδη τους. Πάντα γι’ αυτούς η κρίση είναι μια χρυσή ευκαιρία να δυναμώσουν σε πλούτο και εξουσία. Πάντα τα βάρη της κρίσης καλούνται να τα πληρώσουν τα εργατικά στρώματα.

Δεκαπέντε μήνες τώρα με την έναρξη της πανδημίας έχουν κουρελιαστεί τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα για «ενότητα όλης της κοινωνίας για την αντιμετώπιση της πανδημίας», «για ομοψυχία ώστε να νικήσουμε σε αυτόν τον πόλεμο», «για συστράτευση όλων ώστε να αντιμετωπίσουμε τις οικονομικές συνέπειες».Στην πράξη σε όλα τα μέτωπα και στο υγειονομικό και στο οικονομικό, τα θύματα είναι και πάλι της δικής μας πλευράς, της πλευράς των εργαζομένων, των ανέργων, των φτωχών, των αδύναμων.

Κανένα ουσιαστικό μέτρο υγειονομικής προστασίας δεν έχει παρθεί εκεί που θερίζει ο ιός, στους μεγάλους εργασιακούς χώρους και στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Κανένα ουσιαστικό μέτρο δεν έχει παρθεί για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας.

Η περίοδος της πανδημίας επιλέχθηκε, ως η καλύτερη συγκυρία, από την κυβέρνηση και τους εργοδότες για να περάσουν αντεργατικές ρυθμίσεις με μακροπρόθεσμη στόχευση (παραπέρα ευελιξία στις εργασιακές σχέσεις, παραπέρα διευθέτηση του χρόνου εργασίας, καθήλωση μισθών, τηλεργασία, χτύπημα των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων κοκ). Παράλληλα ψηφίζουν με καταιγιστικό ρυθμό μια σειρά νόμους σε βάρος της κοινωνίας, όπως οι νόμοι για τις διαδηλώσεις, για τα Πανεπιστήμια, για τους δημόσιους χώρους και άλλοι.

Επιστέγασμα αυτών των επιλογών είναι το επικείμενο νομοσχέδιο Βρούτση – Χατζηδάκη, το οποίο σε λίγες μέρες θα έρθει προς ψήφιση στη Βουλή. Οι αφιονισμένοι νεοφιλελεύθεροι της ΝΔ, πατώντας στο αντεργατικό οικοδόμημα που έχτισαν όλες ανεξαιρέτως οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ετοιμάζονται να τσακίσουν ιστορικές κατακτήσεις των εργαζομένων όπως το 8ωρο, τη δυνατότητα επαναπρόσληψης μέσω της δικαστικής δικαίωσης και να υπονομεύσουν / περιορίσουν ασφυκτικά τη δράση των σωματείων.

Στις αντιδράσεις της κοινωνίας για την αναποτελεσματική διαχείριση της πανδημίας και για τα αντικοινωνικά μέτρα απαντούν με καταστολή, με πρόστιμα, με ΜΑΤ και ξυλοδαρμούς πολιτών, με τις αθλιότητες που ξερνάνε τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης (ΜΜΕ).

Έχουμε εκατό χιλιάδες λόγους να ΑΠΕΡΓΗΣΟΥΜΕ στις 6 Μάη, όχι για να τιμήσουμε ένα πουκάμισο αδειανό όπως θέλουν να καταντήσουν την Εργατική Πρωτομαγιά οι κυβερνώντες, τα αφεντικά και οι ξεπουλημένοι γραφειοκράτες της ΓΣΕΕ, στριμώχνοντας την δίπλα στις αργίες του Πάσχα, αλλά για να προβάλλουμε τα αιτήματα του εργατικού κινήματος σε Υγεία – Παιδεία – Εργασία – Ελευθερία.

Η ΓΣΕΕ εδώ και πολλά χρόνια είναι ο σφουγγοκωλάριος των καπιταλιστών και της κρατικής εξουσίας. Οι εργαζόμενοι της έχουν γυρίσει την πλάτη. Δεκαπέντε μήνες τώρα οι γραφειοκράτες συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ είναι εξαφανισμένοι και πλήρως αποστασιοποιημένοι από τα εργατικά προβλήματα. Για το επικείμενο νομοσχέδιο Χατζηδάκη σφυρίζουν αδιάφορα… «Ας έρθει πρώτα το νομοσχέδιο, να το διαβάσουμε, να δούμε τι λέει και μετά θα τοποθετηθούμε». Ο κόσμος έχει βουϊξει και η ΓΣΕΕ δεν ξέρει τίποτα για το έγκλημα που ετοιμάζεται… δεν ξέρει αν υπάρχει νομοσχέδιο ή όχι!!!

Όλες/οι στην ΑΠΕΡΓΙΑ που έχουν κηρύξει για τις 6 Μάη ομοσπονδίες, σωματεία, εργατικά κέντρα και η ΑΔΕΔΥ. 

Κανένας στη δουλειά στις 6 Μάη… συμμετέχουμε στην ΑΠΕΡΓΙΑ… κατεβαίνουμε στη διαδήλωση.

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ το αντεργατικό – αντισυνδικαλιστικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη

ΠΑΡΤΕ ΠΙΣΩ τις αντεργατικές ρυθμίσεις που εφαρμόστηκαν την περίοδο της πανδημίας

ΚΑΤΩ ΟΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ και η τρομοκρατία απέναντι στους εργαζόμενους και την κοινωνία

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ενάντια σε νόμους και αφεντικά

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στις 11 π.μ. στα Προπύλαια

………………………………………………………………………………………………….

Κλαδικά και Επιχειρησιακά Εργατικά Σωματεία:

Σύλλογος Υπαλλήλων – Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)
Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ)
Σωματείο Εργαζομένων στην Εταιρία Retail World A.E.- Καταστήματα Public
Σωματείο Εργαζομένων στην εταιρεία Πλαίσιο
Σωματείο Εργαζομένων στην ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ
Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)
Σωματείο Εργαζομένων στη ΝΟΚΙΑ Ελλάδας

Ο Σύλλογος Εργαζομένων στο ΤΕΕ συμμετέχει στην Απεργία στις 6 Μάη και στην Απεργιακή Συγκέντρωση στις 11 π.μ. στα Προπύλαια

Πέμπτη, 29 Απριλίου 2021

Μετά όπως και πριν (Κατώτατες αμοιβές & Πνευματικά δικαιώματα)

 


Καθώς η χώρα μοιάζει να βγαίνει από ένα ιδιόμορφο και μακρόχρονο λοκντάουν, έρχεται η στιγμή για έναν απολογισμό αυτής της περιόδου. Στο χώρο του βιβλίου, από πολλές πλευρές διαπιστώνεται ότι «οι πωλήσεις βιβλίων όχι μόνο δεν σταμάτησαν, αλλά αυξήθηκαν [...] οι αγορές βιβλίων τα Χριστούγεννα του 2020 σημείωσαν ρεκόρ πωλήσεων, οι εκδότες δεν ανέστειλαν το εκδοτικό τους πρόγραμμα και [...] νέα βιβλία γέμισαν τις προθήκες των (ψηφιακών και κανονικών) βιβλιοπωλείων» (από άρθρο σε σοβαρή εφημερίδα του συντηρητικού χώρου). Όμως, οι αμοιβές μεταφραστών-επιμελητών-διορθωτών, όχι μόνο δεν ακολούθησαν αυτή την άνθιση αλλά, στην καλύτερη περίπτωση, έμειναν στάσιμες ή, όχι σπάνια, υποχώρησαν (με το αιώνιο επιχείρημα ότι «οι καιροί είναι δύσκολοι», «πρέπει όλοι να βάλουμε πλάτη» κοκ).
     Έχοντας την εκτίμηση ότι η επόμενη περίοδος θα είναι κρίσιμη, σε ό,τι αφορά την υπεράσπιση και την ανάκτηση των εργατικών δικαιωμάτων, και καθώς πολλές σχετικές συζητήσεις έχουν ξεκινήσει ή θα ξεκινήσουν, θεωρούμε ότι δεν είναι άχρηστο να υπενθυμίσουμε την πάγια θέση του συλλόγου για κατώτατες αποδεκτές αμοιβές. Η λογική είναι απλή:

Οι κατώτατες αποδεκτές αμοιβές εδράζονται στην αντικειμενική παραδοχή ότι ως μεταφραστές, επιμελητές, διορθωτές, υποτιτλιστές, δεν είμαστε ούτε «συνεργάτες» ούτε «προμηθευτές» των εργοδοτών μας, όπως και οι τελευταίοι δεν είναι παρά μόνο κατ’ όνομα «πελάτες» μας. Με το σκεπτικό του καθορισμού κατώτατων αποδεκτών αμοιβών θέλουμε να αναδείξουμε το γεγονός ότι δεν πουλάμε προϊόντα, «κομμάτια» ή «πακέτα», αλλά επιτελούμε εργασία, η οποία απαιτεί χρόνο και μόχθο, ενώ την αμοιβή μας δεν την ορίζουμε εμείς, ως άλλοι έμποροι ή επιχειρηματίες, αλλά η «ελεύθερη αγορά», δηλαδή οι εργοδότες, ως «τιμή», αφού προϋπολογίσουν τα προσδοκώμενα «κέρδη» τους. [...] Ως εργαζόμενοι, λοιπόν, θεωρούμε λογικό –όπως είναι ήδη ο κανόνας για συναδέλφους σε πολλά μέρη του κόσμου– να κοστολογούμε τη δουλειά μας βάσει μιας ωριαίας αμοιβής που θα μας επιτρέπει να ζούμε αξιοπρεπώς από την εργασία μας. Η παραδοχή αυτή σημαίνει ότι ο καθορισμός μιας ωριαίας αμοιβής είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορεί να υπολογιστεί από τη δική μας σκοπιά, με γνώμονα δηλαδή τις συλλογικές ανάγκες των εργαζομένων στον κλάδο μας, η αξία της δουλειάς μας. [...] Μετά από πολύμηνη διεξοδική μελέτη των αποτελεσμάτων [του ερωτηματολογίου] αναφορικά με τις πραγματικές και τις επιθυμητές αμοιβές συναδέλφων όλων των ειδικοτήτων (μεταφραστές, υποτιτλιστές, επιμελητές-διορθωτές), καταλήξαμε ότι η ελάχιστη αποδεκτή ωριαία αμοιβή για όλες τις εργασίες των συναδέλφων είναι τα 10 ευρώ. Για τον καθορισμό του ποσού αυτού συνυπολογίσαμε όλες τις ιδιαιτερότητες της δουλειάς ενός εργαζόμενου που βαφτίζεται «ελεύθερος επαγγελματίας» [...]

Δεν είναι άχρηστο, επίσης, να υπενθυμίσουμε την πάγια θέση του συλλόγου για τα πνευματικά δικαιώματα (βλ. επίσης εδώ και εδώ). Στην περίπτωσή τους, μάλιστα, βλέπουμε ότι η εφαρμογή του νόμου είναι ...προαιρετική – σε χτυπητή αντίθεση με τη λεπτεπίλεπτη ευαισθησία όσων ανιχνεύουν, αλλού κι αυτόματα, «παράβαση νόμων» με επίκληση των «διατάξεων περί ελεύθερου ανταγωνισμού», δηλ. σε περιπτώσεις όπου υπάρχει, τουλάχιστον, καταχρηστική και μεροληπτική ερμηνεία της νομοθεσίας (οι εργαζόμενοι δεν είναι επιχειρηματίες). Συχνά, μάλιστα, οι υπερευαίσθητοι «νομιμόφρονες» στη μία περίπτωση (των κατώτατων αμοιβών) και οι ελαστικοί ή χοντρόπετσοι παραβάτες στην άλλη (πνευματικά δικαιώματα) είναι τα ίδια άτομα ή οι ίδιες δυνάμεις.
     Το σίγουρο είναι ότι μόνο ο διαρκής αγώνας των εργαζόμενων, συσπειρωμένων γύρω από τις συλλογικότητές τους, μπορεί να αλλάξει τους συσχετισμούς δυνάμεων και να βελτιώσει την κατάστασή τους. 

 

Τρίτη, 30 Μαρτίου 2021

Κάλεσμα σε εργατικά σωματεία, εργατικά σχήματα και εργαζόμενους

 

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

Nα βγάλουμε την αγωνία και την οργή μας στους δρόμους, παλεύοντας για όσα μας ανήκουν

Πρόταση για Διακλαδική Απεργία (στα τέλη Μάη) οργανωμένη από τα κάτω από Κλαδικά και Επιχειρησιακά Εργατικά Σωματεία

Ξαναπιάνουμε το νήμα των κοινών διεκδικητικών αγώνων στους κλάδους και τις επιχειρήσεις, κόντρα στις εργοδοτικές και κυβερνητικές επιθέσεις. Με στόχο να ανατραπεί η αντεργατική λαίλαπα που εφαρμόστηκε με αφορμή την πανδημία. Με στόχο να ικανοποιηθούν τα αιτήματά μας για τη βελτίωση της θέσης της εργατικής τάξης  και των μισθωτών γενικότερα.

Καλούμε όλες τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους να συσπειρωθούν στα πρωτοβάθμια σωματεία και τα σωματεία βάσης για να διεκδικήσουμε οργανωμένα:

– Να μην κατατεθεί στη Βουλή ο αντεργατικός - αντισυνδικαλιστικός νόμος Βρούτση - Χατζηδάκη
– Να παρθούν πίσω όλες οι αντεργατικές ρυθμίσεις με πρόσχημα την πανδημία (εκ περιτροπής εργασία, αναστολές, διευθέτηση του χρόνου εργασίας, απελευθέρωση της κυριακάτικης λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων, ροκάνισμα ημερών κανονικής άδειας με τις άδειες ειδικού σκοπού, τηλεργασία κ.ά.).
– Αυξήσεις στους μισθούς / αμοιβές και Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας σύμφωνα με τις ανάγκες μας.
Ενάντια στην αδήλωτη εργασία και τη μη καταβολή δεδουλευμένων
– Όχι ελαστικοποίηση και συμβάσεις ορισμένου χρόνου
– Ενάντια στην εργασιακή επισφάλεια, για μόνιμη και σταθερή εργασία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα
– Ριζική μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς μείωση του μισθού
Ενάντια στην μονιμοποίηση της τηλεργασίας και της τηλεκπαίδευσης
– Να απαγορευτούν οι απολύσεις.
– Μέτρα για την προστασία των ανέργων
– Κάτω η εργοδοτική τρομοκρατία. Κάτω η κρατική καταστολή. Όχι στην ποινικοποίηση και τον περιορισμό  των εργατικών αγώνων και της συνδικαλιστικής δράσης. Όχι στην απαγόρευση των διαδηλώσεων και την αστυνομοκρατία.
– Όχι στην οικονομική τρομοκρατία και τον οικονομικό εκβιασμό των εργατικών σωματείων
– Μέτρα για την Υγεία του λαού 

Για να υπερασπίσουμε τα εργατικά συμφέροντα και δικαιώματα, τις ανάγκες, τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας, δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την κοινή, οριζόντια συντονισμένη,  οργανωμένη από τα κάτω δράση.

Βάζουμε μπροστά με δυναμικό τρόπο τις διεκδικήσεις μας και συνδέουμε τις αντιστάσεις στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς, κόντρα στον κοινό ταξικό εχθρό μας. Ο κόσμος της εργασίας μπορεί βασιζόμενος στις δικές του δυνάμεις να οργανώνει από τα κάτω και να πραγματοποιεί αποτελεσματικά τους αγώνες του.

Προχωρώντας για την οργάνωση της διακλαδικής απεργίας στα τέλη Μάη και για να απαντήσουμε στο αντεργατικό - αντισυνδικαλιστικό νομοσχέδιο που έχουν ετοιμάσει, επιλέγουμε ως σωματεία να κινηθούμε με ανοιχτές συσκέψεις για το συνεχή συντονισμό μας. Μέσα από αυτές τις ανοιχτές συσκέψεις θα καταλήξουμε άμεσα σε συγκεκριμένη ημερομηνία της Διακλαδικής Απεργίας στα τέλη του Μάη. 

Τα σωματεία που παίρνουμε αυτή την πρωτοβουλία, καλούμε κάθε εργατικό σωματείο του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα όλης της ελληνικής επικράτειας που ενδιαφέρεται να κινηθεί σε μια τέτοια κατεύθυνση, να γίνει κομμάτι της προσπάθειας αυτής, να συμμετέχει στις συσκέψεις, ώστε να βρεθούμε όλοι μαζί στα τέλη Μάη σε ένα κοινό Απεργιακό ραντεβού.Κάθε σωματείο μπορεί να κινηθεί σε μια τέτοια κατεύθυνση, είτε συνυπογράφοντας τις κοινές ανακοινώσεις, είτε με το δικό του λόγο προβάλλοντας και τα όποια ιδιαίτερα ζητήματα του δικού του χώρου/κλάδου.  Άλλωστε, η Διακλαδική Απεργία δεν είναι ένα κατασκεύασμα από τα πάνω, αλλά αποτελεί το άθροισμα των επιμέρους επιχειρησιακών και κλαδικών Απεργιών που θα πραγματοποιηθούν την ίδια ημέρα. Σε κάθε περίπτωση το κάθε σωματείο μπορεί να κινηθεί με τους δικούς του ρυθμούς και με όποιο τρόπο κρίνει αυτό πρόσφορο.

Το επόμενο διάστημα μέσα από διαδικασίες βάσης των σωματείων (ανοιχτές συνεδριάσεις των οργάνων, γενικές συνελεύσεις, συσκέψεις κοκ) θα αποφασίσουμε την κήρυξή της Απεργίας και θα την οργανώσουμε στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς.

Οι συσκέψεις μας είναι ανοιχτές και σε συναδέλφους/ συναδέλφισσες από σωματεία που μπορεί να μην έχουν ακόμη κάποια συλλογική απόφαση συμμετοχής… με την προϋπόθεση πως οι συνάδελφοι/ισσες θέλουν να παλέψουν ώστε το σωματείο τους να κινητοποιηθεί και να συμμετάσχει στην κοινή Διακλαδική Απεργία στα τέλη Μάη. 

Ανοιχτή σύσκεψη σωματείων: Παρασκευή 2 Απρίληστις 8.30μμ.
 
Το link θα αποσταλεί σε όποιο σωματείο ενδιαφέρεται.

Κλαδικά και Επιχειρησιακά Εργατικά Σωματεία

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)
Σωματείο Εργαζομένων στην Εταιρία Retail World A.E.- Καταστήματα Public
Σωματείο Εργαζομένων στη ΝΟΚΙΑ Ελλάδος
Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων στον Κλάδο του Επισιτισμού (ΣΣΜ)
Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)
Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ)

 


Σάββατο, 6 Μαρτίου 2021

8 ΜΑΡΤΗ… Ο αγώνας των Γυναικών δεν είναι μια μόνο ημέρα. Είναι διαρκής!

 

 Κοινή ανακοίνωση και κάλεσμα εργατικών σωματείων

8η Μαρτίου: ημέρα αφιερωμένη στις γυναίκες. Ευκαιρία κατανάλωσης και ημέρα εμπορικών προσφορών; ΟΧΙ. Η 8η Μαρτίου είναι ημέρα αφιερωμένη στις γυναίκες που βιώνουν, ακόμα και σήμερα, την εκμετάλλευση, την κοινωνική καταπίεση, τις διακρίσεις λόγω του φύλου τους, την σεξουαλική παρενόχληση και κακοποίηση. Η 8η Μαρτίου είναι ημέρα αφιερωμένη στις γυναίκες που αγωνίζονται να ζήσουν αξιοπρεπώς. Ένας αγώνας που δε σταματά!

Ιστορικά Στοιχεία

Η μέρα αυτή γιορτάστηκε πρώτα στις ΗΠΑ και σταδιακά και σε άλλες χώρες μέχρι την υιοθέτησή της από τα Ηνωμένα Έθνη το 1975. Η πρωτοβουλία για τον εορτασμό της ανήκει στο Σοσιαλιστικό Κόμμα Αμερικής στις αρχές του 20ου αιώνα, ωστόσο οι ρίζες της απλώνονται ως τις αρχές του 19ου αιώνα και συνδέονται με μαζικές και μαχητικές απεργίες γυναικών – εργατριών των μεγάλων βιομηχανικών κέντρων της εποχής σε Αγγλία, Γαλλία, ΗΠΑ και άλλες χώρες. Τα αιτήματα ήταν καλύτερες συνθήκες δουλειάς, αξιοπρεπείς μισθοί και μικρότερα ωράρια. Στην Ελλάδα, η πρώτη απεργία εργατριών έγινε στις 13 Απριλίου του 1892, από τις υφάντρες του δεύτερου εργοστασίου υφαντουργίας των Αδελφών Ρετσίνα, στον Πειραιά. Παράλληλα σε αυτές τις εργατικές διεκδικήσεις είναι σημαντικό να αναφέρουμε και το ευρύ και μαζικό κίνημα για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών ανά τον κόσμο. Στην Ελλάδα οι γυναίκες ψήφισαν πρώτη φορά σε βουλευτικές εκλογές, χωρίς περιορισμούς και προϋποθέσεις, το 1956.

Σήμερα

«Πως τα καταφέρνετε και συνδυάζετε δουλειά και οικογένεια;»

Αυτή είναι η ερώτηση που απευθύνεται, ακόμα και σήμερα, σχεδόν αποκλειστικά στο γυναικείο κοινό. Η πατριαρχία είναι ακόμα ισχυρή και η κοινωνία έχει να διανύσει πολύ δρόμο στον αγώνα της διεκδίκησης για την ισότητα και την ισονομία.

Παρόλο που δεκάδες οργανώσεις, δίκτυα και φεμινιστικά κινήματα υπέρ της ισότητας και της κατάργησης των διακρίσεων, αγωνίζονται κινηματικά, υποστηρικτικά και ενημερωτικά, η θέση της γυναίκας σε όλο το φάσμα της σύγχρονης κοινωνίας εξακολουθεί να είναι υποδεέστερη.

Οι στερεοτυπικές απόψεις για το διαχωρισμό άνδρα-γυναίκας (π.χ. «οι γυναίκες ανατρέφουν τα παιδιά, ο άντρας φέρνει τα λεφτά») δεν είναι αμβλυμένες, αλλά καθορίζουν την καθημερινότητα της γυναίκας σήμερα, με την συσσώρευση πολλαπλών ρόλων. Κάτω από τις σύγχρονες επισφαλείς εργασιακές συνθήκες, η ευάλωτη θέση των γυναικών στο εργασιακό τοπίο είναι έκδηλη με παραδείγματα (ισχυρά), όπως την πεποίθηση ότι στη διεκδίκηση μιας θέσης εργασίας από έναν άντρα και μια γυναίκα με τα ίδια προσόντα, ο άντρας έχει περισσότερες πιθανότητες να προσληφθεί, ή τον αποκλεισμό/απόλυση της γυναίκας ανάλογα με την οικογενειακή της κατάσταση (π.χ πιθανότητα εγκυμοσύνης, κλπ).

Ειδικά σε μία περίοδο έντονης οικονομικής κρίσης, που οι γυναίκες βλέπουν να ακυρώνονται στην πράξη τα κεκτημένα δικαιώματά τους, όπως η άδεια εγκυμοσύνης/λοχείας και η προστασία από την απόλυση, περιθωριοποιούνται ευκολότερα, γίνονται αποδέκτες απολύσεων και οδηγούνται μαζικότερα στην ανεργία. Ο αγώνας για τα δικαιώματα των γυναικών ήταν και είναι πάντα μέρος του συνολικού αγώνα για τα εργατικά δικαιώματα. Το δικαίωμα της ίσης αμοιβής είναι ένα ακόμα αίτημα που δεν έχει διευθετηθεί. 

Κλείνοντας ένα χρόνο καραντίνας, «βλέπουμε» συναδέλφισσες που εργάζονται από το σπίτι να μην παίρνουν τις άδειες ειδικού σκοπού λόγω φόρτου εργασίας, με αποτέλεσμα να κλέβουν ώρες απ’ τον ύπνο για τη δουλειά. «Είδαμε» συναδέλφισσες που έκαναν χρήση του δικαιώματος της άδειας ειδικού σκοπού να μην έχουν ούτε μία διαθέσιμη ημέρα άδειας το καλοκαίρι, αφού η κυβέρνηση αποφάσισε να χρεώσει τη μία στις τέσσερις ημέρες στην ετήσια άδεια. Και παρατηρούμε τη γυναίκα, εργαζόμενη και μάνα, να επιβαρύνεται σωματικά και ψυχολογικά για να συνδυάσει την τηλεργασία, τη φροντίδα των παιδιών, την τηλε-κπαίδευση κ.ο.κ.

Η ενίσχυση των προστατευτικών διατάξεων για τη γυναίκα, εργαζόμενη και μάνα, είναι αίτημα και άμεση ανάγκη.

Έμφυλη Βία

Η έμφυλη βία αποτελεί ένα καθημερινό, παγκόσμιο φαινόμενο, που πλήττει στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων γυναίκες και κορίτσια, ανεξάρτητα από την ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο, την εθνικότητα και την κοινωνική τάξη. Για τις γυναίκες με επισφαλή θέση εργασίας, τις άνεργες, φτωχές ή μετανάστριες, χωρίς οικονομική ανεξαρτησία και κοινωνική στήριξη, η αναζήτηση βοήθειας γίνεται ακόμα πιο δύσκολη. Η βία αυτή έχει ένα ευρύ φάσμα που μπορεί να ξεκινά από την παρενόχληση και τη λεκτική/ψυχική  βία και να φτάνει μέχρι τον βιασμό και την γυναικοκτονία. Η βία αυτή συναντάται οπουδήποτε, από την οικογένεια μέχρι το εργασιακό περιβάλλον  

Στη χώρα μας, περίπου 4000 βιασμοί διαπράττονται ετησίως, δηλαδή περίπου 10 κατά μέσο όρο την ημέρα. Παρόλα αυτά μόνο 200 περίπου καταγγέλλονται ετησίως.

Η Ελλάδα έχει τους χαμηλότερους δείκτες καταγεγραμμένων βιασμών και καταγγελιών στην Ευρώπη με αποτέλεσμα οι δράστες να μένουν ατιμώρητοι. Μια σειρά από εμπόδια και παραλείψεις εμποδίζουν τα θύματα να βρουν τη δικαίωση, ενώ η ντροπή, ο φόβος και η προοπτική του δημόσιου διασυρμού, το victim blaming αποτελούν από τους βασικότερους παράγοντες που κάνουν τα θύματα να κρατούν το στόμα τους κλειστό. Ακόμα και στα δικαστήρια γίνονται ερωτήσεις όπως, «Ανέβηκε στο σπίτι του δράστη με τη θέλησή της; Περπατούσε μόνη τη νύχτα; Είχε πολλούς σεξουαλικούς συντρόφους; Τι ρούχα φορούσε;». Ένας ακόμα κυρίαρχος παράγοντας είναι το ζήτημα της συναίνεσης και η απόδειξη της έλλειψής της. Η επιθυμία της γυναίκας όμως απλά δε λογίζεται ως κριτήριο. Δεν αρκεί η μη συναίνεση. Πρέπει να αποδείξει με το σώμα της ότι βιάστηκε, να κουβαλάει ισχυρά ίχνη βίας πάνω της. Ακόμα και στις περιπτώσεις της τονικής ακινησίας, τα θύματα οφείλουν να αποδείξουν ότι αντιστάθηκαν. Ας ξεκαθαρίσουμε το εξής. Οι διατάξεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι σαφείς. Οτιδήποτε δεν περιέχει συναίνεση είναι βιασμός.

Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα, η χώρα μας διανύει το δικό της #metoo. Είναι η περίοδος της επώνυμης καταγγελίας για σεξουαλική, σωματική και ψυχική κακοποίηση από θύματα που έχουν υποφέρει είτε στον εργασιακό χώρο, είτε στον οικογενειακό και φιλικό κύκλο. Τα όσα παρακολουθούμε να διαδραματίζονται σε χώρους προβεβλημένους δε μας εφησυχάζουν. Η εργασιακή έμφυλη βία προερχόμενη συχνά από σχέσης ιεραρχίας είναι καθημερινό φαινόμενο και οι εργαζόμενες είναι απροστάτευτες σε καθεστώς εκβιασμού.

Κάθε θύμα είχε και έχει φωνή. Η πολιτεία και η κοινωνία κωφεύουν για χρόνια. Τα αυτιά πρέπει να ανοίξουν ακόμα περισσότερο, ο κλοιός του φόβου να σπάσει, τα δικαιώματα των θυμάτων οφείλουν να μπουν μπροστά στα αιτήματα μας.

Στο σημείο αυτό δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε το γεγονός πως τα φαινόμενα βίας έχουν ενταθεί λόγω της καραντίνας. Η ενδο-οικογενειακή βία βάρεσε κόκκινο. Ειδικά κατά την διάρκεια του πρώτου lockdown παρατηρήθηκε κατακόρυφη αύξηση των καταγγελιών από γυναίκες που ήταν αναγκασμένες να μένουν στο σπίτι, σε ένα κακοποιητικό περιβάλλον.

Τέλος, καμία ευρωπαϊκή νομοθεσία δεν έχει συμπεριλάβει στο ποινικό της  δίκαιο τη «γυναικοκτονία» ως αυτοτελές έγκλημα, ακόμη και σήμερα. Μέσα στο τελευταίο χρόνο καταγράφηκαν περισσότερες από 10 γυναικοκτονίες στην Ελλάδα μόνο. Το  έγκλημα  της γυναικοκτονίας χαρακτηρίζεται παγκοσμίως από έναν υψηλό σκοτεινό αριθμό. Τα ποσοστά που γνωστοποιούνται είναι απλώς ενδεικτικά της κατάστασης και οι πραγματικοί αριθμοί είναι ακόμη μεγαλύτεροι.

Αυτοδιάθεση Τέλος, θέλουμε να τονίσουμε τη σημασία της αυτοδιάθεσης και του αυτοελέγχου των γυναικών σε σχέση με το σώμα τους και τη σεξουαλικότητά τους. Υποστηρίζουμε αφενός το δικαίωμά τους να ελέγχουν την κύηση τους και την πιθανή απόρριψή της χωρίς να υπόκεινται σε ψευδο-ηθικούς περιορισμούς, αφετέρου το να εκφράζουν ή όχι την σεξουαλικότητά τους, χωρίς τους περιορισμούς ή τα στερεότυπα που αξιώνει να επιβάλει η μάτσο αντρική ματιά και διάθεση για τα γυναικεία σώματα. Σε μια εποχή που το συνταγματικό δικαστήριο της Πολωνίας έκρινε αντισυνταγματικές τις αμβλώσεις λόγω προβλημάτων στην ανατομία του εμβρύου (οι οποίες αποτελούν το βασικό λόγο για τις νόμιμες αμβλώσεις στη χώρα) και η Ιερά Σύνοδος πήρε την απόφαση να καθιερώσει την ημέρα του αγέννητου παιδιού, λαμβάνοντας και επίσημα θέση κατά των εκτρώσεων, αντιλαμβανόμαστε πως κεκτημένα δικαιώματα αναθεωρούνται και πλήττονται καθημερινά.

Και φέτος

Κάθε 8η του Μάρτη συμμετέχουμε ενεργά στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων για μια παγκόσμια φεμινιστική απεργία. Φέτος έχουμε ένα λόγο παραπάνω, ύστερα από το περιστατικό καταστολής στις 25 Νοεμβρίου. Την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της βίας κατά των Γυναικών, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και η κυβέρνηση συνέλαβαν τις φεμινίστριες που συμμετείχαν σε συμβολικές δράσεις στην πλατεία Συντάγματος, παρά το γεγονός ότι τηρούσαν τα μέτρα προστασίας για τον COVID-19, φορώντας μάσκες και τηρώντας αποστάσεις. Την ίδια μέρα ο Υπουργός Κ. Χρυσοχοΐδης έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι «εργάζονται κάθε μέρα του χρόνου για να μείνει η βία κατά των γυναικών πίσω», και δημοσιοποίησε οδηγίες της Ελληνικής Αστυνομίας για να μάθουμε πώς θα προστατευτούμε σε περίπτωση που βιώσουμε έμφυλη βία.

Γιατί τελικά, σε μια εποχή όπου όλα αμφισβητούνται, η μάχη για την άρση των έμφυλων διακρίσεων παραμένει πραγματικά επίκαιρη.

Συμμετέχουμε στις συγκεντρώσεις για την Παγκόσμια Ημέρα των Γυναικών

Δευτέρα 8 Μάρτη:

– 1.00 μ.μ. έξω από τo Υπουργείο Εργασίας στη Σταδίου

– 5,30 μ.μ. στην πλατεία Συντάγματος

…………………………………………………………………………………………
Κλαδικά και Επιχειρησιακά Εργατικά Σωματεία:

– Σωματείο Εργαζομένων στη NOKIA

– Σωματείο Εργαζομένων στα Public

– Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)

– Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ)

– Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις Μ.Κ.Ο. – Σ.Β.Ε.Μ.Κ.Ο.

– Σωματείο Εργαζομένων Πλαισίου Αττικής

 


 

Πέμπτη, 4 Μαρτίου 2021

Συμπαράσταση στους εργαζόμενους του "Αγίου Σάββα"

 

 Όχι στην απόλυση του Κ. Καταραχιά

Κάτω τα χέρια από το συνδικαλιστικό κίνημα στο χώρο της υγείας

Ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών εκφράζει την αμέριστη συμπαράστασή του στο Σύλλογο Εργαζομένων του Νοσοκομείου «Άγιος Σάββας» και στο δραστήριο πρόεδρό του, Κώστα Καταραχιά, που απολύθηκε εκδικητικά για τη συνδικαλιστική δράση του και πιο συγκεκριμένα για την δημοσιοποίηση της υπόθεσης των ΕΔΕ εις βάρος γιατρών και νοσηλευτών που νόσησαν από τον κορονοϊό, ελλείψει κατάλληλων μέτρων από πλευράς της διοίκησης του νοσοκομείου. Συντασσόμαστε με τα δίκαια αιτήματα του Συλλόγου για την ενίσχυση του ΕΣΥ και καταγγέλλουμε τις σπασμωδικές και κούφιες προσπάθειες αντιμετώπισης της πανδημίας από την κυβέρνηση, που δεν έχει προσλάβει ούτε ένα νέο γιατρό για να στηρίξει τα δημόσια νοσοκομεία, που «επιτάσσει» (με το αζημίωτο) τα ιδιωτικά θεραπευτήρια μόνο για non-covid περιστατικά, που καταστρέφει τη δημόσια υγεία χωρίς πρόσχημα.

Απαιτούμε

Την επαναπρόσληψη του προέδρου του Συλλόγου, Κώστα Καταραχιά

Την ουσιαστική ενίσχυση των δημόσιων θεραπευτηρίων με υποδομή και προσωπικό

Την επίταξη (και όχι τη μίσθωση) των ιδιωτικών νοσοκομείων.