Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2021

Οι εργασιακές σχέσεις στη σημερινή συγκυρία

 

 Διαδικτυακή εκδήλωση των εργατικών σωματείων: οι εργασιακές σχέσεις στη σημερινή συγκυρία και η κατάσταση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος

 με εισηγητή τον Αποστόλη Καψάλη,

διδάκτορα εργατικών σχέσεων & εργαζόμενο στο ΙΝΕ-ΓΣΕΕ

 

το λινκ της εκδήλωσης:
Join Zoom Meeting
Join our Cloud HD Video Meeting

 

Κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία

 - Σύλλογος Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)

- Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)

- Σωματείο Εργαζομένων στην ΝΟΚΙΑ Ελλάδος

- Σωματείο Εργαζομένων στην Εταιρεία Retail World A.E. – Καταστήματα Public

- Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ)

- Σύλλογος Εργαζόμενων στο ΤΕΕ (ΣΕΤΕΕ)

 

Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2021

Η δικαιοσύνη οφείλει να είναι αμερόληπτη και όχι εκδικητική

 

Από την Παρασκευή, 8/1/2020, ο Δημήτρης Κουφοντίνας έχει ξεκινήσει απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενος για τη μεταγωγή του από τις αγροτικές φυλακές Κασσαβέτειας στις φυλακές Δομοκού αντί για τη μεταφορά του στις φυλακές Κορυδαλλού όπως ορίζει ο πρόσφατος νόμος 4760/2020. Διεκδικεί δηλαδή το νόμιμο δικαίωμά του σε ένα από τα υπόγεια κελιά που φτιάχτηκαν στον Κορυδαλλό για περιπτώσεις όπως η δική του. Η υγεία του η οποία έχει ήδη επιβαρυνθεί από προηγούμενες απεργίες πείνας, αλλά και από την ηλικία του επιδεινώνεται καθημερινά. Μετά δε από την εισαγωγή του στην εντατική, οι γιατροί διατρανώνουν την υποχρέωσή τους να προβούν εφόσον χρειαστεί σε αναγκαστική σίτιση, που ως γνωστόν αποτελεί αναγνωρισμένο βασανιστήριο. Είναι προφανές ότι «θα χρειαστεί», αφού η κυβέρνηση μοιάζει διατεθειμένη να τον αφήσει να πεθάνει. Η παράνομη και εκδικητική αυτή μεταγωγή δεν μπορεί να γίνει ανεκτή, η δικαιοσύνη οφείλει να είναι αμερόληπτη και οι νόμοι να ισχύουν για όλους, ανεξαρτήτως των αδικημάτων που έχουν διαπράξει. Τα δικαιώματα κάθε κρατούμενου/ης πρέπει να γίνονται σεβαστά γιατί στόχος του σωφρονιστικού συστήματος δε θα πρεπε να είναι η εξόντωση των κρατουμένων. Συντασσόμαστε με φορείς και μεμονωμένα άτομα στην Ελλάδα και το εξωτερικό που καταδικάζουν την απάνθρωπη μεταχείριση του Δημήτρη Κουφοντίνα και απαιτούμε την άμεση ικανοποίηση του δίκαιου αιτήματός του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού.

 

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2021

Όχι στο νέο πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων

 

Με αφορμή μια μικρή μα σημαδιακή προσθήκη στο ολοένα και βαρύτερο οπλοστάσιο της καταστολής των κοινωνικών αγώνων, την εργαλειοποίηση του ποινικού μητρώου, αναδημοσιεύουμε παρακάτω ένα πρόσφατο κείμενο του Σωματείου Βάσης Εργαζόμενων στις ΜΚΟ. Την ίδια στιγμή που το λευκό (ή λευκασμένο) ποινικό μητρώο («πρότερος έντιμος βίος») προσφέρει ελαφρυντικά ή αθωώνει στην ουσία φασίστες και/ή αστυνομικούς δολοφόνους, μεγαλοαπατεώνες επιχειρηματίες, ευυπόληπτους γκάνγκστερ κλπ, η αναφερόμενη νέα διάταξη του ΦΕΚ επιβάλλει την απόλυση, από τις ΜΚΟ, όσων εργαζομένων έχουν καταδικαστεί (με τη γνωστή μεθοδολογία) για τη συμμετοχή τους σε κινητοποιήσεις. Πρόκειται, όπως επισημαίνει η καταγγελία του ΣΒΕΜΚΟ, για μια εκσυγχρονισμένη μορφή του αλησμόνητου «πιστοποιητικού κοινωνικών φρονημάτων». Σύντομα άλλωστε (βλ. νομοσχέδιο Λιβάνιου), για να επιβαρυνθεί το ποινικό σας μητρώο δεν θα χρειάζεται να κάνετε απολύτως τίποτα πέρα από το να διατυπώσετε μη αρεστές απόψεις στο διαδίκτυο.

 Αλληλεγγύη στον Μ.Σ., απολυμένο από την Ε.Κ.Πο.Σ.Π.Ο ΝΟΣΤΟΣ! 

  

Η “χαμένη τιμή” των εργαζομένων σε ΜΚΟ

ή πώς ξαναγεννιέται το πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων και που μπορεί να οδηγήσει

 “ Την Πέμπτη 21/01/2021, μου ανακοινώθηκε τηλεφωνικώς από τον φορέα Ε.Κ.Πο.Σ.Π.Ο Νόστος η καταγγελία της σύμβασης μου. Ο επίσημος ''σπουδαίος'' λόγος της απόλυσης μου είναι ότι δεν πληρούνται από μέρους μου οι ''προϋποθέσεις και δικαιολογητικά εγγραφής στο Μητρώο Μελών Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων'' Άρθρο 11 παρ. 1, ΦΕΚ Τεύχος Β' 3820 09.09.2020. Με άλλα λόγια το ποινικό μου μητρώο είναι βεβαρημένο και σύμφωνα με τη νέα διάταξη του ΦΕΚ, δεν δικαιούμαι να συνεχίζω να εργάζομαι στον φορέα. Συνέπεια αυτού, εγώ χάνω τη δουλειά μου και παραβιάζονται ''νομίμως'' απόρρητα προσωπικά μου δεδομένα.

Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2021

Δύναμη σ' όσες κι όσους σπάνε την σιωπή

 


Ο ΣΜΕΔ στέκεται στο πλευρό όλων των γυναικών και των ανδρών που αποφάσισαν να καταγγείλουν περιστατικά κατάχρησης εξουσίας από άτομα που θεώρησαν ότι η θέση τους τους επιτρέπει να ικανοποιούν τις διαστροφές τους, τις σεξουαλικές τους ορέξεις, την εγωπάθεια και τα κάθε είδους συμπλέγματά τους.

Έστω και τώρα, στην αυγή της τρίτης δεκαετίας τού 21ου αιώνα πρέπει να φωτιστούν και να εξαλειφθούν όλες οι αιώνια ριζωμένες κοινωνικές παθογένειες που θέλουν την γυναίκα, τον ασθενέστερο οικονομικά ή τον νέο άνθρωπο που ξεκινά την σταδιοδρομία του να πρέπει να υποτάσσεται στα θέλω όσων κατέχουν θέσεις εξουσίας, για να μπορέσει να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα. Ήρθε η ώρα να ξεριζωθεί η μάστιγα της πατριαρχίας που βλέπει την γυναίκα –από την ώρα που γεννιέται– σαν αδύναμο αντικείμενο ικανοποίησης των σεξουαλικών ορέξεων του κυρίαρχου άντρα, να πάψουν τα θύματα να φοβούνται να μιλήσουν επειδή γνωρίζουν την αντιμετώπιση που τα περιμένει αν το κάνουν, να πάψει η κοινωνία να στηρίζει σιωπηρά ή ρητά τους θύτες και να κατηγορεί τα θύματα. Ήρθε η ώρα να πάρουμε την δύναμη από τα χέρια των διευθυντών, σκηνοθετών, προπονητών, προϊσταμένων και λοιπών, που νομίζουν ότι επειδή έχουν τον τελευταίο λόγο στην λήψη αποφάσεων ή απλώς κάποια οικονομική άνεση μπορούν να χειραγωγούν και να τσαλαπατούν ελπίδες, όνειρα, συναισθήματα και ψυχές.
 
Γενικότερα, ήρθε επιτέλους η ώρα να καταργήσουμε τον απάνθρωπο εκβιασμό που απεικονίζει όλη την καπιταλιστική βαρβαρότητα και συνοψίζεται στην φράση: «Ξέρεις πόσοι/ες περιμένουν γι’ αυτήν την δουλειά/θέση/στήριξη;»· εκβιασμό που αναγκάζει γυναίκες και άνδρες να σιωπούν και να καταπίνουν προσβολές για να μην μείνουν χωρίς δουλειά, να μην ακυρώσουν κόπους, σπουδές, αγώνες και όνειρα.
 
Οι καταγγελίες που ήρθαν στο φως την τελευταία βδομάδα αφορούν συγκεκριμένους χώρους στους οποίους όλοι κι όλες γνώριζαν ότι έβριθαν από χυδαίες περιπτώσεις κακοποίησης ασθενέστερου από δυνατό, ωστόσο είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου. Σε κάθε εργασιακό κλάδο υπάρχουν αντίστοιχες και χειρότερες περιπτώσεις, όπως και στον δικό μας, όπου μπορεί να εκδηλώνονται με διαφορετικό τρόπο, όμως δεν παύουν να υπάρχουν και να συνθλίβουν προσωπικότητες.
 
Στηρίζουμε όσες κι όσους βρήκαν την δύναμη να σπάσουν το απόστημα και περιμένουμε από τα αντίστοιχα Σωματεία και Συλλόγους να προχωρήσουν στις ενέργειες που απαιτούνται.

 

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2021

Τηλεργασία, ένα ανώτερο στάδιο ευτυχίας


 ...Αν όχι για τους εργαζόμενους, τουλάχιστον για τα αφεντικά, για τις κυβερνήσεις και για τους στοχαστές τους.

Η «εργασία από μακριά» ήταν πάντα η συνηθισμένη συνθήκη για τους περισσότερους μεταφραστές και επιμελητές. Κι αυτοί ξέρουν από παλιά ότι τα σχετικά πλεονεκτήματά της (Ποιος είχε ποτέ όρεξη να πάει στη δουλειά; Και ποιος έχει τη διάθεση να βλέπει για 8 ή περισσότερες ώρες τα μούτρα του προϊσταμένου ή του αφεντικού του;) αντισταθμίζονται ή εξουδετερώνονται από σημαντικά μειονεκτήματα (κατάργηση της διάκρισης εργάσιμου/ελεύθερου χρόνου, απομόνωση από τους συναδέλφους, αδυναμία συλλογικής δράσης, κλπ). Όμως υπάρχουν και χειρότερα, π.χ. να κρατήσει κανείς τα παραπάνω μειονεκτήματα εξαλείφοντας ταυτόχρονα, κατά μεγάλο μέρος ή και εντελώς, τα όποια πλεονεκτήματα: το αποτέλεσμα ονομάστηκε τηλεργασία.

Σε πρόσφατες δηλώσεις του, ο πρωθυπουργός δεν μπορούσε να κρύψει τον ενθουσιασμό του: «η τηλεργασία, την οποία αναγκαστήκαμε για λόγους δημόσιας υγείας να επιβάλουμε στο Δημόσιο, μας δίνει τη δυνατότητα να σκεφτούμε πως μπορούμε να την εντάξουμε με έναν πιο οργανωμένο τρόπο στην καθημερινότητα, την εργασιακή καθημερινότητα του Δημοσίου, όταν θα έχουμε αφήσει πίσω μας την πανδημία» – και ασφαλώς δεν είχε στο νου του μόνο το Δημόσιο. Μια δεξαμενή σκέψης το διατυπώνει πιο εύστροφα, με λιγότερο φανερή ανυπομονησία και μεγαλύτερη επίφαση αντικειμενικότητας: «Η ψηφιοποίηση, που επιταχύνθηκε από την υγειονομική κρίση, αφήνει ένα ισχυρό αποτύπωμα στις εργασιακές σχέσεις. Πολλά πράγματα αλλάζουν με δραματικό ρυθμό και μεταφέρουν τον κόσμο της εργασίας σε μια νέα εποχή με ανατροπές και μετασχηματισμούς αρκετών δεδομένων. Η τηλεργασία, η εξ αποστάσεως απασχόληση, γίνεται το κυρίαρχο εργασιακό μοντέλο του πλανήτη τον τελευταίο χρόνο». Και το Ευρωκοινοβούλιο απορρίπτει σαν αρχαϊκή, ή έστω άκαιρη, «την προστασία του Δικαιώματος στην Αποσύνδεση από την τηλεργασία», του δικαιώματος δηλαδή των εργαζομένων να έχουν τη δυνατότητα να απενεργοποιούν ψηφιακές συσκευές χωρίς να αντιμετωπίζουν αρνητικές συνέπειες από τους εργοδότες τους.

Και ενώ οι μανιακοί της τεχνολογίας εκστασιάζονται, προσδοκώντας την έλευση της ψηφιακής αθανασίας, εξακολουθούν να υπάρχουν οπισθοδρομικοί και γκρινιάρηδες – και, ναι, όπως συνήθως είναι εργαζόμενοι και, όπως συνήθως πάλι, από αυτούς που έχουν την κακή συνήθεια να συνδικαλίζονται ή να παλεύουν με άλλους τρόπους για τα δικαιώματά τους. Π.χ. το Σωματείο Εργαζομένων στην ΝΟΚΙΑ προχώρησε σε μια συνολική τοποθέτηση στο θέμα, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων: «ένας πολύ μεγάλος κίνδυνος της τηλεργασίας είναι η κοινωνική αποστασιοποίηση και η απομόνωση του εργαζομένου, ειδικά αν συνδυαστεί αυτό και με εξοντωτικά ωράρια. Για πολλούς/ες το γνωστό “Σπίτι-Δουλειά”, μπορεί να γίνει “Σπίτι-Σπίτι”. [...] Η σύγχυση των ορίων μεταξύ προσωπικής και επαγγελματικής ζωής, καθώς και η εισβολή του χώρου της εργασίας στο οικογενειακό άσυλο είναι από τις πιο καταστρεπτικές συνέπειες της τηλεργασίας. Ο εργαζόμενος χάνει το γνωστό “δικαίωμα στην αποσύνδεση” και πολλές φορές καταλήγει να είναι συνεχώς σε μία κατάσταση standby, πέραν ακόμα και από εξαντλητικά ωράρια. Οι προκλήσεις και οι δυσκολίες της εργασίας που αλλιώς θα είχαν μείνει στο γραφείο, μεταφέρονται στον ιδιωτικό χώρο, δημιουργώντας προστριβές και εντάσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας» [ή, γενικότερα, μεταξύ όσων έχουν επιλέξει να ζούνε μαζί, θα προσθέταμε εμείς] και καταλήγοντας: «Είμαστε αντίθετοι με την τηλεργασία ως μόνιμη σχέση εργασίας, και όχι ως δυνατότητα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί εκτάκτως από τους εργαζόμενους ή ακόμα και από συναδέλφους/ισσες σε εξαιρετικές περιπτώσεις με σοβαρά προβλήματα υγείας.»

Επιπλέον, οι εργαζόμενοι στη ΝΟΚΙΑ υπογραμμίζουν μια διόλου ασήμαντη παρενέργεια: «Έχουμε δει ήδη το πως η απομάκρυνση από το φυσικό χώρο εργασίας, έχει φέρει στενότερη επιτήρηση από προϊσταμένους (reports). Υπάρχουν όμως ήδη και εργαλεία αυτοματοποίησης της επιτήρησης (περιοδικά screenshots, inactivity timers, κτλ). Πέραν αυτού όμως είχαμε παραδείγματα εταιρειών στην Ελλάδα (πχ Teleperformance) που ζητήθηκε από τους εργαζόμενους να εγκαταστήσουν κάμερες επιτήρησης στα σπίτια. Κάτι παρόμοιο μπορεί να γίνει [...] ακόμα και με την εισβολή του εργοδότη ή κρατικών μηχανισμών στον χώρο του σπιτιού για να ελέγξουν τις συνθήκες εργασίας». Παρόμοιο ζήτημα θέτει και μια πρόσφατη ανακοίνωση του ΔΣ του Πανελλήνιου Σωματείου Εργαζομένων Vodafone-Πάναφον (βλ. εδώ, ημερομηνία 19/1/2021) με τίτλο Με βιντεοσκόπηση των εργαζομένων εντός των κατοικιών τους καλωσορίζει το 2021 η διοίκηση της Vodafone: «Όπως πληροφορούμαστε εργαζόμενοι σε τηλεφωνικά κέντρα δέχονται “προτάσεις” από τους άμεσους προϊσταμένους τους (team leaders) για την εγκατάσταση καμερών στο σπίτι τους. Με δικαιολογία ότι “υπάρχουν πολλοί νέοι συνάδελφοι”, ότι “δεν γνωριζόμαστε μεταξύ μας”, ότι “θα βοηθήσει την καλύτερη επαφή”, πλασάρουν κάμερες στους συναδέλφους που εργάζονται από το σπίτι τους για τις ανάγκες των “meetings”. Μάλιστα, μερικοί προϊστάμενοι φτάνουν στο σημείο να παρουσιάσουν ως δική τους πρωτοβουλία την εγκατάσταση της κάμερας προκειμένου να γίνει ευκολότερα δεκτή, την στιγμή που είναι ξεκάθαρο πως έχουμε να κάνουμε με πρωτοβουλία της διοίκησης της εταιρείας. [...] Το λέμε καθαρά: Η εγκατάσταση καμερών και εξοπλισμού παρακολούθησης στα σπίτια των συναδέλφων δεν γίνεται για τη “γνωριμία” και για να βλεπόμαστε στα meetings, ουδόλως ενδιαφέρονται για κάτι τέτοιο. Γίνεται αποκλειστικά για την άσκηση μεγαλύτερης πίεσης και εντατικοποίησης. Η εγκατάσταση τέτοιου εξοπλισμού με οποιαδήποτε αφορμή στον προσωπικό χώρο του σπιτιού μας προσβάλλει τον καθένα εργαζόμενο, τον καθένα από εμάς και είναι και ενέργεια εντελώς παράνομη

Μια ακόμα ευκαιρία που δεν έμεινε αναξιοποίητη ή αλλιώς, τηλεργασία, ένα ανώτερο στάδιο αλλοτρίωσης.


Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2021

Το μεγαλύτερο σκάνδαλο είναι η απλήρωτη εργασία

Αναδημοσιεύουμε ανακοίνωση του Σωματείου Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Ν. Θεσσαλονίκης επειδή, πέρα από τις μίζερες συνδικαλιστικές εμμονές μας σχετικά με τα απλήρωτα δεδουλευμένα, το αντικείμενο έχει πλούσιο θρησκευτικό και ηθικοπλαστικό νόημα.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ “ΙΝΔΙΚΤΟΣ” ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΑΠΛΗΡΩΤΟΙ ΓΙΑ 10 ΧΡΌΝΙΑ

Με αφορμή την έκδοση του νέου βιβλίου του Ανδρέα Λοβέρδου “Απόπειρα δολοφονίας” από τις εκδόσεις Ίνδικτος επανήλθε στο προσκήνιο η μακρόχρονη περιπέτεια των εργαζόμενων του  παραρτήματος του εκδοτικού οίκου στην Θεσσαλονίκη, οι οποίοι παραμένουν απλήρωτοι για πάνω από 10 χρόνια.

Το χρονικό της περιπέτειας των εργαζομένων περιγράφεται λεπτομερώς σε ανακοίνωση του σωματείου μας από τον Μάρτιο του 2015:

Η φιλία του εκδότη Μ. Βελιτζανίδη με τον Ανδρέα Λοβέρδο είναι γνωστή και περιλαμβάνει εκτός από την έκδοση 4 βιβλίων του πρώην υπουργού και διορισμούς σε ιδρύματα, συμβάσεις  με υπουργεία, προμήθειες. Στο νέο του βιβλίο ο κ. Λοβέρδος καταγγέλλει την “σκευωρία” του σκανδάλου Novartis βρίσκοντας φιλοξενία στον φίλο εκδότη.

Υπουργοί σαν τον Λοβέρδο και αφεντικά σαν τον Bελιτζανίδη είναι υπεύθυνοι για τον εργασιακό μεσαίωνα που βιώνουν οι εργαζόμενοι. Είναι ένα σύστημα διαπλοκής που δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Οι υπουργοί (ανεξαρτήτως κομμάτων, κυβερνήσεων) νομοθετούν το πλαίσιο που έχει μετατρέψει τους εργαζόμενους σε σύγχρονους σκλάβους (ελαστική εργασία, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, κυριακάτικης αργίας, 8ωρου κτλ). Τα αφεντικά εκμεταλλεύονται τους νόμους για να βυθίσουν ακόμα περισσότερο τους εργαζόμενους στην εξαθλίωση (μισθοί πείνας, μαύρη και απλήρωτη εργασία, απλήρωτες υπερωρίες, απολύσεις…)

Στον κλάδο του βιβλίου όλα αυτά έχουν συνήθως το περιτύλιγμα της κουλτούρας, της τέχνης, ακόμα και της  θεολογίας όπως προβάλλει ο εκδοτικός οίκος Ίνδικτος.

Ως Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου Θεσσαλονίκης θέλουμε να θυμίσουμε σε όσους συγκινούνται από το “δράμα” της “Απόπειρας Δολοφονίας” του κ. Λοβέρδου ότι ο εκδότης του Μανώλης Βελιτζανίδης δεν έχει δώσει ούτε ένα σεντ στους δύο υπαλλήλους του υποκαταστήματος της Ινδίκτου της Θεσσαλονίκης. Παραμένουν απλήρωτοι εδώ και 11 χρόνια παρά τις τελεσίδικες αποφάσεις του δικαστηρίου (βλ. 26454/2013 Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης) που τους είχε δικαιώσει με τα ποσά των  44.746,22 ευρώ στη μια υπάλληλο και 38.972,11 ευρώ στον άλλο.
Αυτά τα ποσά μπορεί να είναι ψιλά στον χορό των δις των διάφορων σκανδάλων αλλά για τον κόσμο της εργασίας είναι πρόκληση να παίζεται ένα πολιτικό παιχνίδι σε βάρος τους.

Μπροστά σ’ αυτή την εξόχως εξοργιστική κατάσταση απαιτούμε την άμεση πληρωμή όλου του ποσού που έχει επιδικαστεί στους συναδέλφους.


Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Ν. Θεσσαλονίκης

 

 

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2020

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες της 6ης Δεκέμβρη

 


Δημοσιεύουμε κείμενο αλληλεγγύης του Σωματείου Εργαζομένων στη μκο ΑΡΣΙΣ προς τους συλληφθέντες της 6ης Δεκέμβρη και τον πρόεδρο του Σωματείου.


ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Κατά τις τελευταίες αγωνιστικές κινητοποιήσεις αρχής γενόμενης από το 3ήμερο εορτασμό της επετείου της 17ης Νοέμβρη, την ημέρα της απεργίας στης 26 Νοέμβρη έως και την ημέρα μνήμης της κρατικής δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου την 6η Δεκέμβρη γινόμαστε μάρτυρες μιας άνευ προηγουμένου χουντικής έμπνευσης και πρακτικής. Απαγόρευση κάθε είδους συγκέντρωσης άνω τον 4 ατόμων και καταστολή κάθε προσπάθειας του αγωνιζόμενου λαού να εκφραστεί μέσω διαδηλώσεων και συγκεντρώσεων.

Το κράτος προσφέροντας περισσότερο έλεγχο, καταστολή, φόβο και ανασφάλεια, επιδιώκει να διαμορφώσει ένα καθεστώς εξαίρεσης και έκτακτης ανάγκης για ολόκληρη την κοινωνία. Με πρόσχημα την υγειονομική κρίση όλες οι ελευθερίες μπαίνουν σε γύψο, την ίδια στιγμή που η κοινωνία βυθίζετε στην φτώχεια και την ανέχεια ενώ ο κόσμος που ασθενεί από covid-19 δεν χωράει σε ΜΕΘ και πεθαίνει στα χέρια των λίγων και απαξιωμένων γιατρών του ΕΣΥ. Την ίδια στιγμή μάλιστα νομοθετούν τα πιο ακραία νεοφιλελεύθερα μοντέλα καπιταλιστικής διαχείρισης σε όλα τα επίπεδα. Αντεργατικά μέτρα με απλήρωτες υπερωρίες και 10ωρη εργασία, προσπάθεια διάλυσης των συνδικαλιστικών φορέων, ποινικοποίηση των διαδηλώσεων, απαγόρευση κυκλοφορίας, πτωχευτικός νόμος κ.α.

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2020

Ημερολόγιο 2021

 Κυκλοφόρησε το Ημερολόγιο του ΣΜΕΔ για το 2021

 


Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, ο ΣΜΕΔ παρουσιάζει σε ημερολόγιο-βιβλιαράκι ένα διήγημα συλλογικά μεταφρασμένο και επιμελημένο, κάτι που θα μείνει στη βιβλιοθήκη και μετά το τέλος της χρονιάς. Το 2018 ήταν το Ένα Όνειρο του Γουίλιαμ Μόρις, το 2019 ήταν Ο Παράδεισος των εργένηδων και τα Τάρταρα των παρθένων του Χέρμαν Μέλβιλ, το 2020 ήταν Η ιστορία της γριάς παραμάνας  της Ελίζαμπεθ Γκάσκελ.* Φέτος, προτείνουμε μια αστυνομική ιστορία της Κάθριν Λουίζας Πέρκις και ευχόμαστε –όπως πάντα– μια καλή και αγωνιστική χρονιά!

Λόγω των συνθηκών της πανδημίας, η διακίνηση θα γίνει είτε ταχυδρομικά (με χρέωση των εξόδων) είτε με προσωπική παράδοση στις περιοχές όπου υπάρχει δυνατότητα, ενδεικτικά: κέντρο, Εξάρχεια, Νεάπολη, Κυψέλη, Άνω Πατήσια, Περισσός, Λαμπρινή, Πευκάκια, Ν. Φιλαδέλφεια, Ν. Ιωνία, Ελληνορώσων-Ν. Ψυχικό, Ζωγράφου, Κουκάκι, Πετράλωνα, Ταύρος, Καλλιθέα, Μοσχάτο, Ν. Σμύρνη, Ηλιούπολη... Επίσης, μπορείτε να το προμηθευτείτε από τα γραφεία του Συλλόγου (εφόσον το επιτρέψουν οι συνθήκες), από αυτοοργανωμένους χώρους και γραφεία σωματείων σε όλη την Ελλάδα και σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία: στο κέντρο της Αθήνας (ΝαυτίλοςΕναλλακτικό ΒιβλιοπωλείοΕκδόσεις των Συναδέλφων, Αλφειός, Τέλειος Κύκλος), στην Κυψέλη (Μετεωρίτης, Φ. Νέγρη 68, και Literature House, Δροσοπούλου 67), στην Καλλιθέα (Αργία, Δαβάκη 42), στα Γιάννενα (ΑΚΟΙΧΙ), στο Ναύπλιο (Αποσπερίτης) …σύντομα και αλλού. (Η ανάρτηση θα ενημερώνεται.)  

* Απομένουν μερικά αντίτυπα του Ημερολογίου 2019 (Χέρμαν Μέλβιλ) και του Ημερολογίου 2020 (Ελίζαμπεθ Γκάσκελ). Υπάρχουν επίσης διαθέσιμα αντίτυπα μιας παλιότερης έκδοσης του συλλόγου: Μεταξύ γραφής και ανάγνωσης: Κείμενα για την επιμέλεια. Μπορείτε να τα ζητήσετε (ό,τι προλάβετε) κατά τα παραπάνω. 

 

Για κάθε ζήτημα σχετικά με τη διακίνηση του Ημερολογίου του ΣΜΕΔ, επικοινωνήστε μαζί μας: τηλ. 6988 679769 | e-mail syl.smed@gmail.com



Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2020

Από τις ζαρντινιέρες στις ανθοδέσμες

 Καταγγελία για την αστυνομοκρατία στις 6 του Δεκέμβρη

 

Την Κυριακή 6 Δεκέμβρη 2020, επέτειο δολοφονίας του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον Κορκονέα, οι αστυνομικές δυνάμεις, με εντολή της κυβέρνησης, προχώρησαν σε νέα άγρια καταστολή και πογκρόμ προσαγωγών. Είναι η δεύτερη φορά που συμβαίνει αυτό σε διάστημα μερικών εβδομάδων από την απαγόρευση των συγκεντρώσεων και το χουντικής έμπνευσης σχέδιο αποτροπής των διαδηλώσεων για το Πολυτεχνείo.

Έγιναν δεκάδες βίαιες και αναίτιες προσαγωγές και επιθέσεις σε συγκεντρωμένους, παρά το γεγονός ότι οι διαδηλωτές τηρούσαν αυστηρά όλα τα υγειονομικά μέτρα. Οι προσαγωγές μετατράπηκαν σε συλλήψεις, ενώ μεταξύ των συλληφθέντων βρίσκονταν ανήλικοι μαθητές, μέλη εργατικών σωματείων, υγειονομικοί της πρώτης γραμμής στη μάχη ενάντια στην πανδημία, κομμουνιστές, αριστεροί και αναρχικοί αγωνιστές, ακόμα και δικηγόροι της πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής.

Παρά το όργιο της καταστολής και την καθολική κινητοποίηση της αστυνομίας, οι συγκεντρώσεις έγιναν στο κέντρο και σε γειτονιές της Αθήνας, όπως και σε όλη την χώρα.

Ούτε τα προσχήματα δεν κρατάει η κυβέρνηση: εξαπέλυσε όργιο καταστολής για να εμποδίσει να τιμηθεί η μνήμη ενός θύματος της δικής της καταστολής.  Και φαντάζει ειρωνικό ότι αντιμετώπισε με χουντικής έμπνευσης διατάξεις και μεθόδους τις συγκεντρώσεις για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου που έγινε ενάντια στη Χούντα. 

Για να μη μιλήσουμε για τις περιστάσεις των ίδιων των προσαγωγών. Άνθρωποι που τηρούσαν προσεκτικά όλα τα μέτρα εισέπραξαν πρόστιμα και προσάχθηκαν στο όνομα της κρατικής προστασίας ενάντια στην ασθένεια για να στοιβαχτούν στη συνέχεια στην κρατική ασφάλεια, σε κελιά και μικρούς χώρους ο ένας κυριολεκτικά πάνω στον άλλο και χωρίς στοιχειώδη μέτρα υγιεινής, όπως σαπούνι, με τους αστυνομικούς να διασκεδάζουν με την τραγική ειρωνεία και χωρίς φυσικά να φοράνε μάσκες. Πολλοί αγωνιστές που πιάστηκαν και ξυλοκοπήθηκαν από την αστυνομία, αργότερα μέσα στη μέρα αφέθηκαν ελεύθεροι, αφού δεν υπήρχαν άλλοι χώροι κράτησης, ενώ για δεκάδες συλληφθέντες σχηματίστηκαν δικογραφίες με γελοίο κατηγορητήριο περί διασποράς του ιού. 

Είναι ολοφάνερο ότι αυτή η απαράδεκτη αστυνομοκρατία δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την «υγειονομική ασφάλεια» που επικαλείται ως πρόσχημα η κυβέρνηση. Η ίδια κυβέρνηση που με τις πολιτικές της, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ευθύνεται για τη διάλυση του συστήματος υγείας, χρησιμοποιεί την πανδημία για την ψήφιση νέων αντεργατικών μέτρων, ενώ ταυτόχρονα απαγορεύει απεργιακές συγκεντρώσεις, όπως στις 26 Νοέμβρη, καθώς και για την επιβολή στρατιωτικού τύπου απαγορεύσεων της πολιτικής, κοινωνικής και ταξικής αντίστασης. Την ίδια στιγμή που δεν κουνάει το δακτυλάκι της για τους ανθρώπους που εργάζονται σε συνθήκες επικίνδυνες για τη μετάδοση του ιού, για την άθλια κατάσταση που επικρατεί στα νοσοκομεία εις βάρος γιατρών και προσωπικού και ούτε ασχολείται με τις συνθήκες μετακίνησης στα ΜΜΜ, συνεχίζει να επιρρίπτει τις ευθύνες της σε μας, απαγορεύοντάς μας πλέον και να αντιδρούμε. Ας μη γελιόμαστε, τίποτα ποτέ δεν έκανε για την προστασία μας μια κυβέρνηση που είναι φανερό ότι έχει σαν κύριο πρόταγμά της να μας εξαφανίσει. Η συγκυρία είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους: υιοθετούν μια «κατάσταση εξαίρεσης και έκτακτης ανάγκης», για να προωθήσουν τις πιο αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις σε όλα τα επίπεδα. Και πάντα εις βάρος μας.

Να αρθεί κάθε δίωξη απέναντι σε όλους συλληφθέντες και να ακυρωθούν τα γελοία και προσχηματικά πρόστιμα που επιβλήθηκαν.