Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017

Απολογισμός του ΣΜΕΔ για το 1ο Συνέδριο Επαγγελματιών Μετάφρασης και Διερμηνείας (30/9-1/10/2017)

Το διήμερο 30 Σεπτεμβρίου-1 Οκτωβρίου, πραγματοποιήθηκε το 1ο Συνέδριο Επαγγελματιών Μετάφρασης και Διερμηνείας που διοργανώθηκε από την Πανελλήνια Ένωση Μεταφραστών (ΠΕΜ) σε συνεργασία με το Τμήμα Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου (ΤΞΓΜΔ). Ο ΣΜΕΔ παρακολούθησε το συνέδριο (του οποίου οι κεντρικές ομιλίες είναι πλέον διαθέσιμες εδώ), ενώ συμμετείχε με εισήγηση και σε ένα πάνελ, μαζί με εκπροσώπους άλλων ενώσεων. Ακολουθούν ορισμένες σκέψεις για τη συνολική μας εντύπωση από το συνέδριο.

Η έμφαση και το πλαίσιο του συνεδρίου ήταν η πολυδιαφημιζόμενη «επιχειρηματικότητα» (των νέων), και με δεδομένη τη μεγάλη παρουσία φοιτητών και σπουδαστών, οι νέοι συνάδελφοι κλήθηκαν να πειστούν ότι είναι επιχειρηματίες –και συνεπώς οι ίδιοι υπεύθυνοι για την επιτυχία ή την αποτυχία τους–, ενώ στην πράξη «οφείλουν» να είναι φτηνό και αναλώσιμο εργατικό δυναμικό που, ελέω της ιδιότητας του ελεύθερου επαγγελματία, επιβαρύνεται και με όλο το κόστος ασφάλισης, περίθαλψης και εκπαίδευσής του.

Το ζήτημα της πρακτικής άσκησης παρουσιάστηκε σε ξεχωριστή ενότητα με εισηγητές από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Μολονότι όμως δεν αμφισβητήθηκαν οι πολύ χαμηλές αμοιβές που δίνονται για την άσκηση, το απελπιστικό συμπέρασμα ήταν ότι οι φοιτητές προετοιμάζονται έτσι για την πραγματικότητα της αγοράς (χωρίς σχόλια…). Το Πανεπιστήμιο, εκ των διοργανωτών της εκδήλωσης, «προβληματίζεται» μεν, αλλά «δεν μπορεί να κάνει και πολλά» γιατί «αυτή είναι η πραγματικότητα». Μάλιστα, οι εισηγητές ανέφεραν ότι σε ερωτηματολόγιο που έχει μοιραστεί σε φοιτητές, πάνω από τους μισούς δήλωσαν ότι θα ήθελαν να κάνουν πρακτική άσκηση ακόμα και αμισθί. Προφανώς, το θέσφατο «δεν υπάρχει εναλλακτική» που διακονείται και από το ίδρυμά τους δεν τους βοηθά να διεκδικήσουν περισσότερα πράγματα. Πάντως οι θέσεις του ΣΜΕΔ πάνω στο ζήτημα ήταν ανέκαθεν και παραμένουν στους αντίποδες των παραπάνω.

Ίσως το πιο ενδιαφέρον ζήτημα που θίχτηκε στο συνέδριο ήταν η ιδέα ότι οι μεταφραστές πρέπει να πληρώνονται κανονικά για τις επαναλήψεις στις μεταφραστικές μνήμες. Σχετική με αυτό ήταν και η ιδέα της κατοχύρωσης πνευματικών δικαιωμάτων για τους μεταφραστές που χρησιμοποιούν μεταφραστικές μνήμες. Αν και δυστυχώς η σχετική συζήτηση περιορίστηκε τελικά σε μια πρόταση για κατάρτιση κάποιου είδους κώδικα δεοντολογίας για τη χρήση της τεχνολογίας, το ζήτημα παραμένει σίγουρα σοβαρό και θα έπρεπε να προωθηθεί με πρακτικούς τρόπους (όπως η συμπερίληψη των «τεχνικών» λεγόμενων μεταφραστών στη νομοθεσία περί πνευματικών δημιουργών, η εκπροσώπησή τους από οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης κ.ο.κ.). Ο ΣΜΕΔ έχει τοποθετηθεί από καιρό στο θέμα, και οι θέσεις του παραμένουν σταθερές.

Στην ενότητα που αφορούσε τις επαγγελματικές ενώσεις, το ερώτημα που επανερχόταν σταθερά ήταν γιατί οι διάφοροι σύλλογοι του κλάδου δεν δρουν από κοινού ώστε να είναι πιο αποτελεσματικοί. Εκ μέρους του ΣΜΕΔ, τονίστηκε ότι οι διαφορετικές ενώσεις εκπροσωπούν και διαφορετικά συμφέροντα. Στο τέλος της κουβέντας, και μετά από σχετικές ερωτήσεις από το κοινό, κρίθηκε ότι τα πνευματικά δικαιώματα των μεταφραστών στον χώρο των εκδόσεων και τα ιδιωτικά συμφωνητικά είναι, για παράδειγμα, ζητήματα στα οποία υπάρχει μια ελάχιστη κοινή συμφωνία ώστε να μπορεί να δρομολογηθεί κάποιου είδους κοινή δράση. Από την άλλη, η έντονη, έσωθεν και έξωθεν επιβαλλόμενη, τάση μετατροπής των επαγγελματικών ενώσεων σε οργανισμούς κατάρτισης και πιστοποίησης με τους κυρίαρχους όρους της αγοράς (και πρόσχημα την αόριστη συντεχνιακή ιδέα περί «επαγγελματοποίησης» και «ξεσκαρταρίσματος» του επαγγέλματος) ασφαλώς δεν μπορεί για τον ΣΜΕΔ να λειτουργήσει ενωτικά (βλ. ενδεικτικά τις θέσεις του ΣΜΕΔ για την πιστοποίηση).

Στο πνεύμα προώθησης των «επιχειρηματικών λύσεων» που αναφέραμε παραπάνω, στο συνέδριο παρουσιάστηκαν επίσης αναλυτικά όλα τα είδη εταιρειών που μπορούν να συστήσουν οι νέοι μεταφραστές, καθώς και οικονομικά και φορολογικά θέματα. Όπως και στην περίπτωση των «ασκούμενων» νέων συναδέλφων, έτσι κι εδώ η καταναγκαστική μετατροπή των νεότερων από εμάς σε «επιχειρηματίες» και η εξώθησή μας στη σύσταση Ιδιωτικών Κεφαλαιουχικών Εταιρειών ή/και Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων αποτελεί συσκότιση της πραγματικότητάς μας. Το να παίρνουμε ως δεδομένη την εξοντωτική ασφαλιστική και φορολογική «πραγματικότητα» που μας έχει επιβληθεί και να περιγράφουμε τον εαυτό μας με τους όρους της, εκτός από ηττοπαθές, έχει και πολύ αμφιλεγόμενη πρακτική χρησιμότητα (για τη συντριπτική πλειονότητα των συναδέλφων, και πολύ περισσότερο των νέων, η αυτομετατροπή τους σε επιχειρηματίες δεν λύνει κανένα ασφαλιστικό ή φορολογικό πρόβλημα).  

Συνολικά λοιπόν, το συνέδριο παρουσίαζε το επάγγελμα αποκλειστικά με όρους αγοράς, προωθώντας την εικόνα του επαγγελματία που οφείλει να είναι καταρτισμένος (ή καταρτιζόμενος), επινοητικός, «μπίζνεσμαν» και γενικά έτοιμος να κάνει οτιδήποτε χρειάζεται στο κυνήγι της επαγγελματικής αποκατάστασης και της σταδιοδρομίας. Ειδικότερα λόγω της ειδικής απεύθυνσης του συνεδρίου στους νέους, λόγω και της συμμετοχής του ΤΞΓΜΔ στη διοργάνωση, αυτή ακριβώς η αντίληψη επιχειρήθηκε να περαστεί στους ανθρώπους που θα αποτελέσουν τους μελλοντικούς συναδέλφους μας. Αυτό το γενικό στοιχείο κρίνουμε ότι καθιστά σημαντική την παρουσία και την παρέμβαση του ΣΜΕΔ, ώστε όλοι οι συνάδελφοι, επίδοξοι, νεότεροι ή παλαιότεροι, ανεξάρτητα από το εργασιακό ή ασφαλιστικό καθεστώς τους, να έχουν υπόψη τους ότι υπάρχουν κι άλλες οπτικές. Και για να θυμηθούμε την τοποθέτηση ενός καθηγητή του Ιονίου που, στο κλείσιμο του συνεδρίου, υπερασπιζόμενος μια άλλη αντίληψη για το πανεπιστήμιο, έλεγε πως δεν γίνεται σε μια πανεπιστημιακή σχολή μετάφρασης να διδάσκουν επιχειρηματικότητα – ας συμπληρώσουμε πως ούτε σε ένα σωματείο σαν τον ΣΜΕΔ γίνεται να μαθαίνουμε και να διαδίδουμε επιχειρηματικότητα.

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Εισήγηση του ΣΜΕΔ στο 1ο Συνέδριο Επαγγελματιών Μετάφρασης και Διερμηνείας (30/9-1/10/2017)

Δημοσιεύουμε στη συνέχεια την εισήγηση του ΣΜΕΔ στην Ενότητα με τίτλο «Πώς θ’ αλλάξουμε την αγορά μας; Πελάτες, τιμές κι επαγγελματική συνείδηση», στο 1ο Συνέδριο Επαγγελματιών Μετάφρασης και Διερμηνείας που διοργάνωσαν η Πανελλήνια Ένωση Μεταφραστών (ΠΕΜ) και το Τμήμα Ξένων Γλωσσών Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου το διήμερο 30/9-1/10/2017. Θα ακολουθήσει τις επόμενες μέρες ένας αναλυτικός απολογισμός του συνεδρίου, βασισμένος στις παρατηρήσεις και τις εντυπώσεις των μελών του Συλλόγου που παρακολούθησαν τις εργασίες του. 

Λίγα λόγια για τον ΣΜΕΔ: ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών ιδρύθηκε το 2009 και έχει μέλη του μόνο αυτοαπασχολούμενους που δεν απασχολούν προσωπικό και εργαζόμενους, είτε με μπλοκάκι είτε χωρίς, και άρα από τη σκοπιά των συμφερόντων αυτών των ΜΕΔ θα προσπαθήσουμε να παρέμβουμε και εδώ, από τη σκοπιά, δηλαδή, των συμφερόντων της πλειοψηφίας των εργαζόμενων αυτού του χώρου.

Θα ξεκινήσουμε από την «αγορά μας», στην οποία αναφέρεται ο τίτλος αυτής της ενότητας. Ποια ακριβώς είναι η αγορά «μας» και ποιοι είμαστε «εμείς»; Πληροφορούμαστε, ας πούμε, από την Ένωση GALA, ότι η γλωσσική βιομηχανία το 2016 άξιζε περίπου 40 δις δολάρια (σχεδόν διπλασιάστηκε από το 2009). Σε ποιων τις τσέπες είναι αυτά τα δολάρια; Μήπως της συναδέλφου που πριν λίγες μέρες απέρριψε την απίστευτη προσφορά να πληρωθεί με κουπόνια για μετάφραση που έκανε; Ή μήπως της άλλης συναδέλφου –και πολλών άλλων, βέβαια– που δεν μπορούσε να δώσει τα 80 ευρώ γι’ αυτό το συνέδριο; Μαθαίνουμε, επίσης, ότι η γλωσσική βιομηχανία είναι η τέταρτη γοργότερα αναπτυσσόμενη βιομηχανία το 2016. Ποιος επωφελείται; Μήπως οι χιλιάδες μεταφραστές-είλωτες, γενικά οι εργάτες της γλωσσικής αυτής βιομηχανίας, που δουλεύουν με τις πιο ευέλικτες σχέσεις εργασίας που υπάρχουν, με τηλεεργασία, μερική απασχόληση, εξαρτημένη εργασία με μπλοκάκι, αυτοαπασχόληση με ευέλικτα και εξοντωτικά ωράρια, πιεστικές προθεσμίες, με το κόστος ασφάλισης, υγείας, εκπαίδευσης, εργαλείων στις πλάτες μας, απληρωσιά, εξευτελιστικές αμοιβές-φιλοδωρήματα, πρακτική άσκηση που ισοδυναμεί με απλήρωτη εργασία, με το αέναο κυνήγι των προσόντων και των «πιστοποιητικών»; Όχι μόνο δεν ωφεληθήκαμε από την ανάπτυξη αυτή, αλλά η δουλειά μας εντατικοποιήθηκε, οι αμοιβές μας πέφτουν συνεχώς (η διαδικασία αυτή είχε αρχίσει πριν την εκδήλωση της κρίσης), τα τελευταία δικαιώματα που είχαν απομείνει από υγεία, συνταξιοδοτικά δικαιώματα κλπ. έχουν διαλυθεί. Πάει πολύ, λοιπόν, να ορίζεται αυτή η αγορά ως αγορά «μας». Είναι η αγορά «τους», η αγορά των επιχειρηματικών ομίλων, των επιχειρήσεων και των επιχειρηματιών.

Μήπως, όμως, είμαστε κι εμείς κάποιου είδους επιχειρηματίες, όπως μας λένε πολλοί; Αφεντικά του εαυτού μας, που με έξυπνο branding, με τα κοινωνικά δίκτυα και με αναπτυξιακά προγράμματα, καινοτομία και επιχειρηματικά πλάνα θα πάμε μπροστά; Ο ΣΕΒ, σε ένα από τα εβδομαδιαία δελτία του για την ελληνική οικονομία, απαντάει με πολλή ειλικρίνεια σε αυτό το ερώτημα. Οι αυτοαπασχολούμενοι ως ατομικές επιχειρήσεις, μας λέει, είναι τροχοπέδη για την καπιταλιστική ανάπτυξη, για την ανάπτυξη των μεγάλων καπιταλιστικών επιχειρήσεων, και πρέπει να μειωθούν (στην Ελλάδα οι αυτοαπασχολούμενοι αποτελούν το 30% των απασχολούμενων, έναντι του 15% περίπου στην ΕΕ). Αλλά προσθέτει: «Η μισθωτή εργασία μετεξελίσσεται […] σε εργασία αυτοαπασχολουμένων, όπου εργαζόμενοι μπορούν να δουλεύουν από το σπίτι, για πολλούς εργοδότες ταυτόχρονα, χωρίς να απαιτείται η διάθεση εργασιακού χώρου ή εξοπλισμού από τον εργοδότη. […]  Ο αυτοαπασχολούμενος του μέλλοντος δεν θα έχει καμία σχέση με την ατομική επιχείρηση που βλέπουμε σήμερα. Θα είναι ο μισθωτός του αύριο χωρίς καμιά από τις σταθερές που προσδιορίζουν την εργασία του μισθωτού σήμερα.» Αυτό ακριβώς είμαστε εμείς σήμερα: μισθωτοί χωρίς κανένα από τα δικαιώματα, από τις «σταθερές», που κατακτήθηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες με αγώνες, ακόμα και με αίμα. 

Οι «πελάτες», λοιπόν, δεν είναι τίποτε άλλο από τους παλιούς καλούς εργοδότες, όπως παραδέχεται ο ΣΕΒ όταν απευθύνεται σε επιχειρηματίες και επενδυτές, και οι «τιμές» δεν είναι τίποτε άλλο από ένα είδος «μισθού», τέτοιου όμως που δεν εγγυάται ούτε καν την κάλυψη των απολύτως βασικών αναγκών μας. Γιατί κανείς δεν μας εγγυάται έναν μίνιμουμ αριθμό ωρών εργασίας, γιατί φορολογούμαστε από το πρώτο ευρώ σαν επιχειρηματίες, γιατί πληρώνουμε εισφορές με βάση, πολλές φορές, ανύπαρκτα εισοδήματα και με μηδενικό αντίκρισμα σε παροχές υγείας και σύνταξης, γιατί πληρώνουμε απ’ την τσέπη μας τα αποτελέσματα της εντατικοποίησης της δουλειάς μας, αυχενικά, τενοντίτιδες κλπ. που μας αφήνουν πολλές φορές εκτός δουλειάς, και τώρα, καλούμαστε να πληρώνουμε σε κάθε βήμα της την κατακερματισμένη γνώση που μας προσφέρεται και θα μας προσφέρεται, όχι από δωρεάν σχολεία και πανεπιστήμια –όσο, έστω, δωρεάν ήταν– αλλά μέσα από σεμινάρια, εταιρίες, ΜΚΟ, φορείς και παραφορείς, συλλόγους, ενώσεις γλωσσικών επαγγελμάτων, αλλά και από τα ίδια τα πανεπιστήμια με τα ΙΕΚ τους, τα μεταπτυχιακά τους με δίδακτρα – χωρίς εξαιρέσεις πια, σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο για την παιδεία. Μιλάμε για την περίφημη «πιστοποίηση», για ένα ατέλειωτο και δαπανηρό κυνήγι πόντων, προσόντων και πιστοποιητικών, που απαλλάσσει εργοδότες και κράτος από το κόστος της εκπαίδευσης, που ανοίγει νέα πεδία κερδοφορίας για τις επιχειρήσεις, που δημιουργεί φτηνούς και πειθήνιους εργαζόμενους μιας χρήσης, που πάει χέρι-χέρι με την «πρακτική» και τη δια βίου εκπαίδευση. Μια δια βίου εκμετάλλευση, δηλαδή, που προωθείται γοργά από τις επιχειρήσεις και τις αγορές «τους», από την ΕΕ, από το κράτος, από ένα μέρος της πανεπιστημιακής κοινότητας, και από τις διάφορες πρόθυμες ενώσεις και επαγγελματίες που προσπαθούν να υλοποιήσουν αυτά τα σχέδια με το αζημίωτο. 

Ατομική, λοιπόν, ευθύνη για την εκπαίδευση, ατομική ευθύνη για την ασφάλιση, για τα εργαλεία της δουλειάς, για όλα, και αμοιβές που δεν καλύπτουν ούτε τα βασικά. Και απέναντι σ’ αυτά τι; Τι μας προτείνεται συνήθως; Να είμαστε πιο εκπαιδευμένοι (φταίμε εμείς που δεν προσπαθούμε αρκετά) και να ζητάμε περισσότερα (στο πλαίσιο μιας ατομικής διαπραγμάτευσης του λύκου με το πρόβατο). Να ξεσκαρτάρουμε, όπως λέγεται, το επάγγελμα, λες και οι αμοιβές στα εδώ και χρόνια ρυθμισμένα επαγγέλματα με ορατότητα είναι καλύτερες – λες και οι χιλιάδες νέοι δικηγόροι και μηχανικοί τρώνε με χρυσά κουτάλια. 

Ποια είναι τότε η λύση; Τι μπορούμε να κάνουμε; Η ίδια η ιστορία των κατακτήσεων των εργαζομένων μας δείχνει ότι οι ατομικές λύσεις δεν έχουν αποτέλεσμα. Δεν κερδήθηκε το 8ωρο ή η κυριακάτικη αργία ούτε με «επαγγελματική συνείδηση», ούτε με σεμινάρια επιμόρφωσης και ξεσκαρταρίσματα του επαγγέλματος από τους «κακούς» επαγγελματίες, ούτε με την ατομική διαπραγμάτευση. Κερδήθηκε με συλλογικούς αγώνες, με αλληλεγγύη, με επιμονή, με δυνατό ταξικό κίνημα, με δυνατά σωματεία, με οργάνωση. Γιατί μόνο έτσι μπορούμε να παλέψουμε για σταθερή δουλειά, για μισθούς και αμοιβές που θα ικανοποιούν τις ανάγκες μας και όχι τα κέρδη των λίγων, για δωρεάν υγεία και παιδεία, για κοινωνική ασφάλιση, για αφορολόγητο που θα μας επιτρέπει να ζούμε, για ανθρώπινους όρους δουλειάς. Όλα αυτά «θυμίζουν παρελθόν», μας λέει ο ΣΕΒ στο δελτίο του, ένα παρελθόν που «έχει φύγει ανεπιστρεπτί». Εμάς, πάντως, μας θυμίζουν τον μόνο τρόπο που μπορούμε να υπάρξουμε στο μέλλον! 

Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017

Σύγκληση Γενικής Συνέλευσης για το Σάββατο 7 Οκτωβρίου

Το Σάββατο 7 Οκτωβρίου, στις 6:00 μ.μ., συγκαλείται η δεύτερη Τακτική Γενική Συνέλευση του ΣΜΕΔ για το έτος, στα γραφεία του Συλλόγου (Μαυρικίου 8 και Μαυρομιχάλη, Νεάπολη Εξαρχείων). Υπενθυμίζουμε ότι η Συνέλευση, ως δεύτερη επαναληπτική, θα πραγματοποιηθεί με απαρτία των παρευρισκομένων μελών, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από τον νόμο.

Θέματα Ημερήσιας Διάταξης:

1. Ενημέρωση - απολογισμός για τη συμμετοχή του Συλλόγου στο 1ο Συνέδριο Επαγγελματιών Μετάφρασης και Διερμηνείας (30/9-1/10/2017)
2. Συζήτηση / Συγκρότηση ομάδων εργασίας για το Ημερολόγιο και τα Σεμινάρια Αυτομόρφωσης του Συλλόγου
3. Ενημέρωση για την επικείμενη εκκαθάριση του μητρώου μελών του Συλλόγου
4. Ενημέρωση για εργασιακά θέματα, καταγγελίες και διεκδικήσεις
5. Άλλα τρέχοντα ζητήματα

Το ΔΣ

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Σχετικά με το νομοσχέδιο για τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών

Σε σχέση με την πρόσφατη διαμάχη γύρω από το νομοσχέδιο για τη συλλογική διαχείριση και τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών, και μετά τις ανακοινώσεις ποικίλων φορέων (εκδοτών, συλλόγων εκδοτών, δημοσιογράφων και του ΟΣΔΕΛ) γύρω από αυτό, ο ΣΜΕΔ επιθυμεί να δηλώσει επιγραμματικά ότι:

1) Θεωρούμε καταρχήν εύλογο να υπάρχουν στην καταβολή πνευματικών δικαιωμάτων εξαιρέσεις υπέρ των δημόσιων Πανεπιστημίων και των δημόσιων βιβλιοθηκών, υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται στην πράξη ο δημόσιος χαρακτήρας αμφότερων, πράγμα για το οποίο δεν κόπτονται (για να το θέσουμε διακριτικά) ούτε το κράτος ούτε οι ιδιωτικοί φορείς. Ελλείψει αυτής της προϋπόθεσης, οι «πύρινες» αντιπαραθέσεις περί εξαιρέσεων πανεπιστημίων και βιβλιοθηκών δεν είναι παρά σκιαμαχίες, όπως και αποδείχθηκε τελικά με την επίλυσή τους εντός ωρών.

2) Με το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε, η κυβέρνηση ενσωματώνει την αντίστοιχη ευρωπαϊκή οδηγία που εμπορευματοποιεί πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα, δίνοντας τη δυνατότητα ίδρυσης κερδοσκοπικών εταιριών (σε αντίθεση με τις μη κερδοσκοπικές που υπήρχαν μέχρι τώρα – πλην ΑΕΠΙ), στις οποίες οι δημιουργοί θα αναθέτουν ως πελάτες τη διαχείριση των δικαιωμάτων τους. Η κατοχύρωση της πνευματικής ιδιοκτησίας μέσω της πλήρους εμπορευματοποίησής της είναι χαρακτηριστική της κυρίαρχης αντίληψης περί ιδιοκτησίας (πνευματικής και άλλης), στην οποία αντιτασσόμαστε σθεναρά.

3) Θεωρούμε τουλάχιστον περίεργο το γεγονός ότι στον ρόλο των «δημιουργών» εμφανίζονται σε περίοπτη θέση οι  σύλλογοι των εκδοτών (ΣΕΒΑ, ΣΕΒΚ, ΕΝΕΛΒΙ και ΣΕΕΒΙ), οι οποίοι, τόσο σύμφωνα με τη νομοθεσία όσο και βάσει της κοινής λογικής, δεν είναι δημιουργοί αλλά επιχειρηματίες που εκμεταλλεύονται τη δημιουργία άλλων,

4) Αν οι εκδότες είναι τόσο ευαίσθητοι στο θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων, θα μπορούσαν να αρχίσουν επιτέλους να συμμορφώνονται με το νόμο 2121/1993 και να αποδίδουν πραγματικά πνευματικά δικαιώματα στους μεταφραστές: δικαιώματα που δεν θα υπολογίζονται σε ιλιγγιώδη ποσοστά τύπου 0,000...% επί της λιανικής τιμής πώλησης των βιβλίων και επομένως δεν θα εξαντλούνται ανεξαιρέτως στην (αμφίβολη, ούτως ή άλλως) καταβολή μιας «ελάχιστης εγγυημένης αμοιβής» για τη δουλειά μας.

5) Ελπίζουμε σε μεγαλύτερη διαύγεια εκ μέρους του ΟΣΔΕΛ, π.χ. να κοινοποιήσει τι ποσοστό από τα έσοδά του πηγαίνει στους εκδότες και τι ποσοστό πηγαίνει σε συγγραφείς και μεταφραστές, ιδίως μετά τις απανωτές μειώσεις των δικαιωμάτων αναπαραγωγής για μεταφραστές, τα οποία έχουν φτάσει να ανέρχονται στο κωμικό ποσό των 50 ευρώ μεικτά ανά έτος.

6) Είμαστε, τέλος, κάθετα αντίθετοι σε κάθε απόπειρα ρύθμισης του καθεστώτος των πνευματικών δικαιωμάτων για μεταφραστές, όσο δεν θα περιλαμβάνονται στους πνευματικούς δημιουργούς οι συνάδελφοι της λεγόμενης «τεχνικής μετάφρασης» (που θεωρείται, ενάντια σε κάθε λογική, το αυτοματοποιημένο αποπαίδι της «κανονικής», «λογοτεχνικής μετάφρασης), των οποίων η πνευματική ιδιοκτησία καταληστεύεται προκειμένου να χρησιμοποιηθεί σε εμπορικές μεταφραστικές μνήμες.


Το ΔΣ

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

[Ενημέρωση, Ιούλιος 2017] Εκδόσεις Ταξιδευτής: «Ψωμί και τριαντάφυλλα» (αλλά όχι για μας...)


Ενημέρωση, Ιούλιος 2017: Πεντέμισι χρόνια μετά την παρακάτω δημόσια καταγγελία του ΣΜΕΔ για τις εκδόσεις Ταξιδευτής, πληροφορηθήκαμε (χωρίς έκπληξη, είναι αλήθεια) για άλλη μία περίπτωση συναδέλφου μεταφραστή στον οποίο ο εκδότης κ. Παπαδόπουλος και οι συν αυτώ αποφάσισαν με το έτσι θέλω να φορέσουν φέσι 2,5 χιλιάδων ευρώ (λεπτομέρειες εδώ). Τους διαβεβαιώνουμε ότι δεν θα τους περάσει ούτε αυτή τη φορά...  


Ο κλέφτης φωνάζει: Μ’ έκλεψαν!
Ο φονιάς παραπονιέται: Θέλουν να με σκοτώσουν!
Ο ψεύτης δεν πιστεύει τίποτα.

ΜΠ. ΜΠΡΕΧΤ

Γι’ άλλη μια φορά, ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών βρέθηκε αντιμέτωπος με το πραγματικό πρόσωπο των εκδοτικών επιχειρήσεων, αυτό που επιμελώς κρύβεται πίσω από όμορφα βιβλία, εκδηλώσεις με διακεκριμένους ομιλητές, ωραία λόγια για την τέχνη, την κοινωνία, την πολιτική.


Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Κινητοποιήσεις ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας (13 & 16/7)


Ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών στηρίζει την εργατική διαδήλωση που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 13 Ιουλίου στην Αθήνα, την πανελλαδική απεργία των εργαζομένων στο εμπόριο την Κυριακή 16 Ιουλίου, όπως και όλες τις ταξικές κινητοποιήσεις ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και την εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης μέσα από την επιβολή των μνημονιακών μέτρων από την κυβέρνηση και τους εργοδότες.

Ενάντια στη λεηλασία της ζωής μας - Αλληλεγγύη στους απεργούς

Πέμπτη 13 Ιούλη: Εργατική διαδήλωση για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας - 6 μ.μ., Χαυτεία (Σταδίου & Αιόλου)
Κυριακή 16 Ιούλη: Πανελλαδική απεργία στο εμπόριο - Απεργιακή συγκέντρωση: 10 π.μ., Ερμού (Σύνταγμα)

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Γενική Απεργία, Τετάρτη 17 Μαΐου

Το νέο πακέτο μέτρων που μας χαρίζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, σε αγαστή συνεργασία με τους «θεσμούς» και με τις ευλογίες του ΣΕΒ, προβλέπει, μεταξύ άλλων: 

- Αύξηση των εισφορών για τους αυτοαπασχολούμενους. Βάση για τον υπολογισμό των εισφορών μας θα είναι πια, εκτός από τα φοβερά και τρομερά «κέρδη» μας, και οι εισφορές που πληρώσαμε τον προηγούμενο χρόνο. Οι νέες αυξημένες εισφορές θα αντιστοιχούν, βέβαια, σε ακόμα χαμηλότερες συντάξεις και ακόμα χειρότερες παροχές υγείας. Η υπουργός εργασίας κ. Αχτσιόγλου μάς καθησύχασε λέγοντας πως με την έκπτωση 15% που θα ισχύσει, η αύξηση θα ισοσταθμιστεί. Ξέχασε όμως να μας πει ότι η αύξηση εισφορών είναι για πάντα, ενώ η έκπτωση θα ισχύει μόνο το 2018... Να θυμίσουμε εδώ ότι η ευνοϊκή ρύθμιση που υποτίθεται πως ισχύει για τους μπλοκάκηδες με έναν ή δύο εργοδότες στην ουσία δεν εφαρμόζεται: όταν οι εργοδότες καταβάλλουν το ποσοστό που τους αναλογεί μειώνουν αντίστοιχα την «αμοιβή», ενώ δεν τους υποχρεώνει κανείς να πληρώσουν αν δεν τους καταγγείλει ο ίδιος ο εργαζόμενος! Πάρα πολλοί εργοδότες βάζουν τους εργαζόμενους να υπογράψουν ότι δεν έχουν τέτοια αξίωση, ενώ άλλοι, όπως τα Πανεπιστήμια, θεωρούν πως το θέμα δεν τους αφορά καν.
- Κατάργηση της κυριακάτικης αργίας. Τρίβουν τα χέρια τους πολυεθνικές και μεγαλέμποροι: ξεζούμισμα των εργαζόμενων, αύξηση των κερδών τους, εξαφάνιση των μικρών και αυτοαπασχολούμενων με ακόμη μεγαλύτερη συγκέντρωση κεφαλαίων στα χέρια τους. Κατά τον υπουργό Οικονομίας, πρόκειται απλώς για έναν αναγκαίο «εκσυγχρονισμό». 
- Επιτάχυνση της διαδικασίας των ηλεκτρονικών κατασχέσεων και πλειστηριασμών, μεταφορά δανείων σε fund.
- Μείωση του αφορολόγητου στα 5.600 ευρώ περίπου (από 8.600) για μισθωτούς (εξακολουθούμε, φυσικά να μην έχουμε αφορολόγητο οι αυτοαπασχολούμενοι).
- «Εξορθολογισμός», δηλαδή μείωση, προνοιακών και άλλων επιδομάτων (ανεργίας, θέρμανσης, οικογενειακό κλπ.) και κατάργηση έκπτωσης φόρου για ιατρικές δαπάνες.
- Παγίωση όλων των μέτρων που ψηφίστηκαν μετά το 2011 για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και δημιουργία συστήματος για την εκτίμηση της αντιπροσωπευτικότητας των οργανώσεων που υπογράφουν κλαδικές συμβάσεις.
- Έμμεση θέσπιση του λοκ άουτ, δηλ. δυνατότητα των επιχειρηματιών να μην πληρώνουν όσους εργάζονται σε μέρες απεργίας, ως μέσο πίεσης στους απεργούς και απελευθέρωση των απολύσεων.
- Δέσμευση για αύξηση της απαρτίας στην προκήρυξη απεργιών, διευκολύνσεις στις απολύσεις συνδικαλιστών, περιορισμό των συνδικαλιστικών αδειών, δημιουργία μητρώου συνδικαλιστικών οργανώσεων (φακέλωμα συνδικαλιστών).

Σύνολο 4,2 δις περίπου, που προστίθενται σε όσα έχουμε πληρώσει όλα τα προηγούμενα χρόνια. Από την άλλη, η κυβέρνηση υπόσχεται τα περίφημα «αντίμετρα» για να προλάβει αντιδράσεις: τα αντίμετρα, όμως, θα ισχύσουν μόνο με την προϋπόθεση πλεονασμάτων 3,5% τα επόμενα χρόνια και μόνο κατά το ποσοστό που θα ξεπερνά αυτό το 3,5%. Π.χ. αν το πρωτογενές πλεόνασμα φτάσει στο 4%, τα αντίμετρα θα είναι της τάξης του 0,5%. Εκτός αυτού, η κυβέρνηση βαφτίζει αντίμετρα και μέτρα που είναι καθαρά υπέρ του κεφαλαίου, π.χ. μείωση της φορολογίας στις επιχειρήσεις και επιδότηση τζάμπα εργαζομένων, ή μέτρα για την αντιμετώπιση της απόλυτης φτώχειας. Ευρύτερα, ακόμη και αυτά τα μέτρα δήθεν υπέρ των εξαθλιωμένων το κεφάλαιο εξυπηρετούν, αφού έχουν σαν προϋπόθεση την επίταση της εξαθλίωσης, τη διάλυση των συστημάτων ασφάλισης και πρόνοιας, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, την ανεργία κλπ.

Σε συνέχεια, λοιπόν, των προηγούμενων μνημονίων, το κράτος κόβει για άλλη μια φορά μισθούς, συντάξεις, επιδόματα, για να του περισσεύει ζεστό χρήμα για «επενδύσεις», «ανάπτυξη» και επιδότηση των επιχειρηματικών ομίλων. Η ανάπτυξη που υπόσχονται έχει κέρδη και φιλέτα για το κεφάλαιο, και απληρωσιά, ελαστικές σχέσεις εργασίας, χρέη και κατασχέσεις, ιδιωτικοποιημένη υγεία, περιορισμένα συνδικαλιστικά δικαιώματα για εργαζόμενους, αυτοαπασχολούμενους, συνταξιούχους. 

Εμείς, μπορούμε να συνεχίσουμε να περιμένουμε πότε θα έρθει αυτή η ανάπτυξή τους ή με ποιο «αντίμετρο» θα καταφέρουμε να επιβιώσουμε, κλεισμένοι στο καβούκι μας και τα προβλήματά μας. Έχουμε όμως κι άλλη επιλογή: να βγούμε στον δρόμο του αγώνα, να δυναμώσουμε τα σωματεία μας, να διεκδικήσουμε συλλογικά, να βάλουμε φρένο στην επιβολή των μέτρων και να αντισταθούμε στη λεηλασία της ζωής μας. Αυτό ακριβώς που προσπαθούν να προλάβουν, χτυπώντας τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, τους εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες.

Έχουμε να κερδίσουμε έναν κόσμο ολόκληρο. Η δύναμη είναι στα χέρια μας.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 17ης ΜΑΪΟΥ

Προσυγκέντρωση του ΣΜΕΔ για το απεργιακό συλλαλητήριο της Αθήνας
Τετάρτη 17/5, 11 μ.μ., Πύλη Πολυτεχνείου (οδός Πατησίων)

Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Below Standard πρακτικές φεσώματος, Μέρος 2ο: Η περίπτωση Intertranslations (ξανά)

Πρόσφατα, συνάδελφος και μέλος του ΣΜΕΔ επικοινώνησε με το Σύλλογο για πρόβλημα που αντιμετώπιζε με τη μεταφραστική εταιρεία Intertranslations, η οποία ως γνωστόν έχει εξέχουσα θέση στη μαύρη λίστα του ΣΜΕΔ με τους μπαταχτσήδες του κλάδου. Το ζήτημα αφορούσε μια πρακτική με την οποία ασχοληθήκαμε ξανά πολύ πρόσφατα: την επίκληση της «χαμηλής ποιότητας» μιας παραδομένης δουλειάς, και συγκεκριμένα βάσει της «βαθμολογίας» της δουλειάς αυτής από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ως λόγου άρνησης πληρωμής του ή της συναδέλφου που την έφερε σε πέρας.

Η συνάδελφος ανέλαβε και παρέδωσε τρία έργα που είχαν ανατεθεί στην εταιρεία από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ενώ όμως είχε πληρωθεί για τα δύο και περίμενε την εξόφληση του τρίτου, η εταιρεία την ενημέρωσε ότι δύο από τις μεταφράσεις της είχαν βαθμολογηθεί ως Below Standard από τη Γενική Διεύθυνση Μετάφρασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ΓΔΜ) και γι' αυτό δεν θα της κατέβαλλαν την τρίτη πληρωμή που εκκρεμούσε .

Η συνάδελφος επικοινώνησε με τη ΓΔΜ και πληροφορήθηκε ότι από τα τρία έργα μόνο ένα είχε πάρει κακή βαθμολογία –όχι όμως εκείνο για το οποίο δεν την πλήρωναν– κι επίσης ότι η Επιτροπή είχε βέβαια πληρώσει την εταιρεία κανονικά και για τα τρία, διότι, όπως έχουμε τονίσει ξανά, η βαθμολογία Below Standard από τη ΓΔΜ για μεταφράσεις δεν συνιστά λόγο μη πληρωμής των εργολάβων της Έτσι, όταν η συνάδελφος επικοινώνησε ξανά με την Intetranslations, την ενημέρωσαν πλέον ότι είχαν αποφασίσει να μην την πληρώσουν για το τρίτο έργο ως ποινή για την «κακή απόδοσή» της.

Το πρόβλημα είναι διπλό. Η πρακτική των κυρώσεων με τη μορφή μείωσης της αμοιβής ή προστίμων εφαρμόζεται και επισήμως από άλλες εταιρείες, με την ένταξη ανάλογης ρήτρας στο συμβόλαιο ανάθεσης. Η πρακτική αυτή –«κάνε τη δουλειά και θα δούμε πόσα θα πάρεις»–, που είναι εντελώς έξω από κάθε λογική και κάθε κανόνα, όταν εφαρμόζεται επίσημα και συστηματικά από κάποιους, είναι αναμενόμενο να αρχίσει σταδιακά να χρησιμοποιείται και από άλλους, χωρίς προηγούμενη συμφωνία, μέχρι να καταστεί κοινός τόπος. Και βέβαια, σε ό,τι αφορά τις αναθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αυτό επιτρέπει στις εταιρείες να δίνουν ολοένα πιο χαμηλές προσφορές για να παίρνουν τα έργα από την Επιτροπή, αφού στη συνέχεια είναι στη διακριτική τους ευχέρεια αν και πόσο θα πληρώσουν τους συναδέλφους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι για την κατάσταση αυτή δεν είναι άμοιρη ευθυνών ούτε η ΓΔΜ: μολονότι στην αλληλογραφία με τη συνάδελφο έδειξε ενδιαφέρον και έδωσε όλες τις σχετικές πληροφορίες, επικοινώνησε δε όπως φαίνεται και με την Intertranslations, διατήρησε ωστόσο την παλιά θέση της ότι το ισχύον νομικό πλαίσιο δεν της επιτρέπει να αναμειχθεί στις σχέσεις των εταιρειών που αναλαμβάνουν έργα για λογαριασμό της με τους εργαζόμενούς τους, «εσωτερικούς» και «εξωτερικούς» (βλ. αναλυτικά το υπόμνημα του ΣΜΕΔ προς τη ΓΔΜ προ πενταετίας ήδη). Δεν περιμέναμε και τίποτα καλύτερο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή: το «ισχύον νομικό πλαίσιο» είναι άλλωστε κομμένο και ραμμένο (από τους εγχώριους και τους διεθνείς «αρμοδίους») στις απαιτήσεις της εργοδοτικής αυθαιρεσίας. 

Στο διά ταύτα: πληροφορούμε τόσο την Intertranslations όσο και κάθε άλλο επίδοξο μιμητή της ότι συνάδελφοι που βρίσκονται φεσωμένοι με τέτοια (ή άλλα) γελοία προσχήματα θα πληρώνονται κανονικά και αμέσως, ειδάλλως οι καλές εταιρείες θα μας βρίσκουν διαρκώς μπροστά τους, στα γραφεία τους, στον δρόμο, στις δικαστικές αίθουσες ή όπου χρειαστεί. Δεν θα βαρεθούμε να το φωνάζουμε: σε όσους λεηλατούν τη δουλειά μας και τη ζωή μας δεν αξίζει καμία ανοχή. 

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Εργατική Πρωτομαγιά 2017


Για όλους τους λόγους, όλου του κόσμου...

Ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών καλεί τα μέλη του και όλους τους συναδέλφους να συμμετάσχουν μαζικά στις κινητοποιήσεις για την εργατική Πρωτομαγιά σε όλη τη χώρα.

Προσυγκέντρωση του ΣΜΕΔ για την πορεία της εργατικής Πρωτομαγιάς στην Αθήνα:
Δευτέρα, 1η Μάη, 11 π.μ.
Πύλη Πολυτεχνείου (οδός Πατησίων)

ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ