Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2019

Σεμινάρια αυτομόρφωσης, 7ος κύκλος




Επανέρχονται τα Σεμινάρια αυτομόρφωσης του ΣΜΕΔ! Ανακοινώθηκε ήδη το πρόγραμμα για το πρώτο τρίμηνο (Οκτ.-Νοε.-Δεκ. 2019):

20/10: Στασινός Σταυριανέας, Μετάφραση αρχαίας φιλοσοφίας στα νέα ελληνικά.

 

10/11: Μαρία Κακριδή-Φερράρι, Κοινωνική διάσταση και ιδεολογικές προεκτάσεις της ορθογραφίας.

 

24/11: Αντώνης Ρεκλείτης, Λογιστικά θέματα για ελεύθερους επαγγελματίες.

 

8/12:  Γεωργία Σταυροπούλου, Πνευματικά δικαιώματα των μεταφραστών.



Θυμίζουμε ότι, σύμφωνα με την αρχική ανακοίνωση, όταν ξεκίνησε ο πρώτος κύκλος σεμιναρίων το 2012:

Τα σεμινάρια αυτομόρφωσης του Συλλόγου Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών είναι ανοιχτά σε κάθε συνάδελφο (μέλος του Συλλόγου ή μη) που επιθυμεί να μοιραστεί με νέους και παλιούς συναδέλφους την πείρα του, τους προβληματισμούς του, τα ερωτήματά του, να μιλήσει για τη μεθοδολογία που ακολουθεί, να περιγράψει τα λάθη που έχει κάνει ή έχει αποφύγει, συμβάλλοντας έτσι στη συλλογική γνώση και τη συνεργασία μεταξύ μας.

  Τα σεμινάρια είναι δωρεάν και γίνονται στα γραφεία του Συλλόγου   
   (Μαυρικίου 8 & Μαυρομιχάλη, Νεάπολη Εξαρχείων) στις 6 μ.μ.  

Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2019

Απεργία!



Στηρίζουμε την απεργία στις 2 του Οκτώβρη 2019! 

Καλούμε τα μέλη μας να συμμετέχουν στις απεργιακές διαδηλώσεις!


Τα γραφεία του ΣΜΕΔ θα παραμείνουν κλειστά.

 

 

Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2019

Το προφίλ του ιδανικού μεταφραστή


 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μετάφρασης και τις σχετικές εκδηλώσεις:

 

Το προφίλ του ιδανικού μεταφραστή

 
  • Ο ιδανικός μεταφραστής, όπως ορίζει η αγορά, πρέπει να είναι πρώτα απ' όλα ευέλικτος. Δηλαδή, παραπάνω ευέλικτος από όσο απαιτεί η ίδια η φύση της εργασίας του. Αυτό σημαίνει απουσία ωραρίων, εργασία σε γιορτές, αργίες και σαββατοκύριακα, δίχως καμία προσαύξηση στην αμοιβή του, καλωδιωμένος ολημερίς εν αναμονή ευκαιριών/διορθώσεων/προθεσμιών κλπ. 
  • Δεύτερον, οφείλει να επωμιστεί μεγάλο κομμάτι των εξόδων, για παράδειγμα την ασφάλισή του, που τόσο βαραίνει τους καημένους τούς εργοδότες, τον εξοπλισμό του, τα μεταφραστικά του προγράμματα, την διαρκή κατάρτισή του και ούτω καθεξής. Προφανώς και θα αναλάβει και τα έξοδα συντήρησής του, όσο προσφέρει εθελοντική εργασία ή κάνει πρακτική, για να πιστοποιήσει την εμπειρία του.
  • Τρίτον, πρέπει να είναι ανταγωνιστικός, αυτή η λέξη που μεταφράζεται παγκοσμίως σε χαμηλές αμοιβές, απουσία συλλογικών συμβάσεων, απουσία κατώτατης αμοιβής και περιθωριοποίηση σε περίπτωση μη συμμόρφωσης. 
  • Τέταρτον, -όχι πως το «απαγορεύει» κανείς- καλό θα είναι να μην έχει πολλά-πολλά με σωματεία, συναδέλφους, οργανώσεις κλπ. Αυτοί το πιθανότερο είναι να του φάνε την δουλειά (προσφερόμενοι να την αναλάβουν με ακόμα λιγότερα από όσα ζήτησε ο ίδιος, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού που προαναφέραμε, αλλά ας μην μπλεκόμαστε), άρα θα πρέπει να είναι δύσπιστος απέναντι σε τέτοια συλλογικά μορφώματα και αν βρίσκει δουλειά, να μην το λέει ούτε του παπά. Κι ας κρεμάει και κανένα σκόρδο για το κακό μάτι και τις  κακές γλώσσες! 
  • Πέμπτον, πρέπει να κάνει υπομονή. Η αμοιβή θα έρθει. Σε τρεις μήνες; Σε έναν χρόνο; Μετά θάνατον; Υπομονή. Το άλλο που μπορεί να κάνει, είναι παρακάλια για τα δεδουλευμένα και ευγενικές νύξεις στους υπευθύνους. Μέχρι εκεί, όμως, ε;
  • Last but not least, για να το πούμε επίσημα, ο ιδανικός μεταφραστής, όπως και ο ιδανικός εργαζόμενος της εποχής μας, πρέπει να κατανοεί ότι ο εργοδότης δεν είναι «αφεντικό». Αυτή η λέξη είναι ντεμοντέ. Είναι «συνεργάτης» όπως κι ο ίδιος ο μεταφραστής, ο οποίος ως τέτοιος έχει τις ίδιες υποχρεώσεις απέναντι στην εταιρεία, ενώ και τα δικαιώματα του θα πρέπει πρωτίστως να συμβαδίζουν με το καλό της επιχείρησης. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να στρέφονται εναντίον της!

 
ΔΕΝ ΜΑΣ ΠΕΙΘΕΤΕ. Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΜΑΣ ΠΡΟΦΙΛ.

- Διεκδικούμε συλλογικά και υπερασπιζόμαστε τις προτεινόμενες κατώτατες αποδεκτές αμοιβές μας και τη χρήση των πρότυπων συμφωνητικών μας (ως βάση διαπραγμάτευσης για περαιτέρω αυξήσεις) κόντρα στην εργοδοτική λογική των ατομικών διαπραγματεύσεων, της σωστής δικτύωσης, διαφήμισης κλπ.

-Οργανωνόμαστε στο σωματείο μας, στεκόμαστε με αλληλεγγύη και αγωνιζόμαστε μαζί με τους/τις συναδέλφους μας.

-Αναλαμβάνουμε από κοινού δράσεις με εργαζόμενους/-ες άλλων κλάδων. Προτάσσουμε κοινές ανάγκες/κοινά συμφέροντα/κοινούς αγώνες που οργανώνονται από εμάς για εμάς.

-Στηρίζουμε τον αγώνα από τα κάτω για την ανάδειξη των δικών μας συμφερόντων μακριά από τους επαγγελματίες του συνδικαλισμού, τύπου ΓΣΕΕ.


 


Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2019

Σύγκληση Γενικής Συνέλευσης για την Κυριακή 6 Οκτωβρίου

Την Κυριακή 6 Οκτωβρίου, στις 6 μ.μ., συγκαλείται η δεύτερη Τακτική Γενική Συνέλευση του ΣΜΕΔ για το έτος 2019, στα γραφεία του Συλλόγου (Μαυρικίου 8 & Μαυρομιχάλη, Νεάπολη Εξαρχείων). Υπενθυμίζουμε ότι η συνέλευση, ως δεύτερη επαναληπτική, θα διεξαχθεί με απαρτία των παρευρισκομένων μελών, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από τον νόμο.
 
Θέματα της Ημερήσιας Διάταξης
1. Ενημέρωση για Ημερολόγιο 2020.
2. Ενημέρωση για πρώτο κύκλο σεμιναρίων.
3. Συζήτηση για τα πνευματικά δικαιώματα.
4. Προετοιμασία Καταστατικής Συνέλευσης.
5. Άλλα τρέχοντα ζητήματα. 


Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2019

Διαδήλωση ενάντια στην κατασταλτική εκστρατεία του κράτους

Κοινό κάλεσμα εργατικών σωματείων στη διαδήλωση:


Ως εργατικά σωματεία συμμετέχουμε, συγκροτώντας κι ένα κοινό εργατικό μπλοκ, το Σάββατο 14 Σεπτέμβρη (12.00, Προπύλαια) στη διαδήλωση ενάντια στην κατασταλτική εκστρατεία του κράτους & αλληλεγγύης στους κατειλημμένους χώρους αγώνα, τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις.

Συμμετέχουμε στη διαδήλωση αυτή ως μια έμπρακτη ένδειξη αλληλεγγύης στις καταλήψεις που είναι στο στόχαστρο και προκειμένου να δοθεί μια άμεση, μαζική απάντηση από το σύνολο του κόσμου του αγώνα στην επίθεση αυτή. Επίσης, συμμετέχουμε, επειδή η επίθεση αυτή είναι ένα κομμάτι της συνολικής επίθεσης προς όλους και όλες μας, η οποία εκδηλώνεται τόσο μέσω της άγριας καταστολής και της κατατρομοκράτησης και κατασυκοφάντησης των αγώνων μας, όσο και μέσα και από τις αντεργατικές και αντικοινωνικές ρυθμίσεις που προωθούνται από την κυβέρνηση. Τέλος, με τη συμμετοχή μας αυτή συμβάλλουμε στη σύνδεση των ταξικών – κοινωνικών αγώνων και στη συνολική ενίσχυσή τους.

Καλούμε όλα τα εργατικά σωματεία και τις συλλογικότητες εργαζομένων και ανέργων, όλους τους συναδέλφους και όλες τις συναδέλφισσές μας και συνολικά τον κόσμο της εργασίας και του αγώνα, να συμμετέχουμε στη διαδήλωση και να συμβάλλουμε με κάθε τρόπο στη συνέχιση και στο δυνάμωμα των κοινών μας αγώνων.


Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)
Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ)
Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου - Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)
Σωματείο Εργαζόμενων στην εταιρεία Πλαίσιο Νομού Αττικής


Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2019

Δεν ήταν αυτοκτονία, ήταν μία ακόμα εργατική δολοφονία



Το περασμένο Σάββατο, 29 Ιουνίου, η Γκαϊανέ Κασαρτζιάν, μετανάστρια από την Αρμενία, η οποία εργαζόταν ως αποκλειστική νοσοκόμα στο Νοσοκομείο της Νίκαιας, στην προσπάθειά της να διαφύγει τη σύλληψη για παράνομη εργασία, και άρα να γλιτώσει την απέλαση που θα την περίμενε σε μια τέτοια περίπτωση, πήδηξε από το παράθυρο εν ώρα εργασίας με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή της. 

Όχι, δεν προτίμησε να αυτοκτονήσει (όπως ξεδιάντροπα γράφτηκε σε τίτλους «αριστερών» μέσων) ούτε, βέβαια, στάθηκε άτυχη γιατί έχασε την ευκαιρία να συνοδεύσει τον Τσίπρα σε δεξιώσεις στο Προεδρικό Μέγαρο (όπως την ήθελε το ανθρωποφάγο δήθεν χιουμοράκι της χιπστεροφιλελέδικης Athens Voice). Το κράτος και η κυβέρνηση τη σκότωσαν με την πολύτιμη βοήθεια του χαφιεδισμού, πάνω στο πρόσφορο έδαφος του κοινωνικού αυτοματισμού. Τη δολοφόνησαν ως άλλη μία «παράνομη», «λαθραία», σκληρά καταπιεζόμενη εργάτρια μετανάστρια, ως μία από όλους και όλες εκείνες που τις πνίγουν στις θάλασσες, τους σκοτώνουν στο ξύλο μέρα μεσημέρι, όλους και όλες εκείνες που εντέλει περισσεύουν. 

Κατ’ εφαρμογή της σχετικής εγκυκλίου, τρεις μέρες πριν από το τραγικό συμβάν, είχε εκδοθεί οδηγία από τον Διοικητή του νοσοκομείου βάσει της οποίας οι «νόμιμες» αποκλειστικές διά του σωματείου τους εξουσιοδοτούνται και καλούνται να εντοπίζουν και να παραδίδουν στην αστυνομία, σε συνεργασία με το προσωπικό ασφαλείας του νοσοκομείου, όλες τις «παράνομες». Ούτε λόγος φυσικά για δίωξη των κυκλωμάτων μαύρης εργασίας, θύματα των οποίων πέφτουν αυτές οι γυναίκες, όπως και τόσοι άλλοι εργαζόμενοι και εργαζόμενες, οι πιο σκληρά εκμεταλλευόμενοι/-ες. Η κυβερνητική επιχείρηση πάταξης της μαύρης εργασίας στα νοσοκομεία, με τη μορφή κυριολεκτικής πάταξης και εξόντωσης των ίδιων των θυμάτων αυτής (των εργαζομένων), είχε ξεκινήσει με τους λαμπρότερους των οιωνών, όπως διαβάζουμε σε σχετικό δημοσίευμα της Αυγής. Τρεις μήνες μετά, με κάμποσα διαφυγόντα κέρδη των ασφαλιστικών ταμείων να έχουν σωθεί χάρη στη σύλληψη των παράνομων, πάντα προς όφελος των πολιτών και του κοινωνικού κράτους (sic), το σωματείο των νόμιμων αποκλειστικών, παραδομένο στον πιο άγριο κοινωνικό κανιβαλισμό, έδωσε τη Γκαϊανέ στην αστυνομία, σφάγιο για τη δήθεν σωτηρία των Ελλήνων εργαζόμενων, των νόμιμων, των «κανονικών»… 

Ως ΣΜΕΔ στεκόμαστε απέναντι σε κάθε προσπάθεια του κράτους, του συστήματος και των κυβερνήσεών τους να κατασκευάζουν εχθρούς στα πρόσωπα των συναδέλφων και συναδελφισσών μας και να δημιουργούν τεχνηέντως διαχωρισμούς μεταξύ μας, «δημόσιοι – ιδιωτικοί», «μόνιμοι – συμβασιούχοι», «νόμιμοι – παράνομοι» «πιστοποιημένοι – μη πιστοποιημένοι», «Έλληνες – ξένοι», στη βάση μικροσυμφερόντων των πιο προνομιούχων. Ειδικότερα, ως σωματείο εργαζομένων, δηλώνουμε τον αποτροπιασμό μας μπροστά στην τακτική του σωματείου των νόμιμων αποκλειστικών, το οποίο, αναπαράγοντας τα χειρότερα στερεότυπα ενός συντεχνιακού (ψευτο)συνδικαλισμού, θέλησε να υπερασπίσει τα «προνόμια» των αναγνωρισμένων μελών του και οδηγήθηκε μοιραία στη ρουφιανιά, στην κατάδοση και στο λιντσάρισμα των μη «προνομιούχων». Διεκδικούμε ταξικά σωματεία που θα χωράνε όλες και όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, για συλλογικούς αγώνες και αντιστάσεις, για την επιβολή του δικού μας δίκιου και, εντέλει, για την υπεράσπιση της ίδιας μας της ζωής.

Παρασκευή, 24 Μαΐου 2019

Η απατηλή λάμψη του EPLO

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ


Πόσο καιρό θέλει αλήθεια ένας λαμπερός Οργανισμός όπως ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Δημοσίου Δικαίου για να αποπληρώσει τις οφειλές του; Την απάντηση μπορεί να σας τη δώσει ένα μέλος του Συλλόγου μας, το οποίο και μας ενημέρωσε για την επτάμηνη ταλαιπωρία του που τελειωμό δεν έχει.

Ας δούμε όμως πρώτα ποιος είναι ο EPLO. Με χρηματοδοτήσεις ασαφούς προέλευσης, έχοντας στο ΔΣ του από υπουργεία κρατών και πανεπιστήμια μέχρι κράτη ολόκληρα και επιδιώκοντας να γίνει το πρώτο ιδιωτικό πανεπιστήμιο στην Ελλάδα και να δίνει τίτλους σπουδών ισότιμους με αυτούς του δημόσιου πανεπιστημίου, ο European Public Law Organization –όπως είναι η επίσημη ονομασία του για να καταλαβαίνει και το πολυεθνικό ΔΣ του– τα τελευταία χρόνια εξαπλώνεται τόσο σε εγκαταστάσεις όσο και σε δραστηριότητες. Κάνει σεμινάρια, ημερίδες, στρογγυλά τραπέζια και συμμετέχει σε συνέδρια. Ο υπερδραστήριος Οργανισμός μας, όμως, ξεχνάει απ’ ό,τι φαίνεται να πληρώσει τους διερμηνείς που προσλαμβάνει σε όλες αυτές τις μεγαλειώδεις εκδηλώσεις. Και γιατί να τους πληρώσει άλλωστε; Μήπως δεν τους κάνει τη χάρη να φωτίζονται έστω και για λίγο από τη λάμψη του;

Έτσι ξέχασε και την συνάδελφο Ο. Π., η οποία τον Οκτώβριο του 2018 συνεργάστηκε ως διερμηνέας με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Δημοσίου Δικαίου και έκτοτε παραμένει απλήρωτη. Αν και το σχετικό τιμολόγιο έχει ήδη κοπεί από το Νοέμβριο, το λογιστήριο του Οργανισμού ξεκίνησε με ασαφείς δικαιολογίες για κάποιες χρηματοδοτήσεις που αναμένονται ώστε να μπορέσει να την εξοφλήσει και κατέληξε δηλώνοντας απερίφραστα ότι δε γνωρίζει πότε θα τακτοποιηθεί το ζήτημα. Παράλληλα μας δηλώθηκε ότι ο Οργανισμός (προφανώς νιώθοντας σίγουρος για την ισχύ του) παραμένει παγερά αδιάφορος μπροστά στην προοπτική της δημοσιοποίησης αυτής της καταγγελίας από μέρους του ΣΜΕΔ. Από την πλευρά της, η συνάδελφος μάς ενημέρωσε επιπλέον ότι έχει ξανασυνεργαστεί και στο παρελθόν με το ευαγές αυτό ίδρυμα και ότι τα ίδια συνέβαιναν κάθε φορά που επρόκειτο να πληρωθεί.

Είναι αδιανόητο η συνάδελφος να μένει απλήρωτη 7 μήνες χωρίς καν να λαμβάνει σαφή απάντηση και μάλιστα αυτό να γίνεται συστηματικά από έναν μεγαλόσχημο οργανισμό σαν τον EPLO. Διεκδικούμε άμεση καταβολή των δεδουλευμένων της συναδέλφου και θα τη στηρίξουμε με κάθε τρόπο μέχρι να γίνει αυτό. Η υποτίμηση της δουλειάς μας δε θα περάσει. Όσοι εργοδότες θεωρούν ότι μπορούν να εμπαίζουν συναδέλφους και συναδέλφισσες, καθυστερώντας για μήνες την πληρωμή τους, θα μας βρίσκουν σταθερά και δυναμικά απέναντί τους.

Τρίτη, 7 Μαΐου 2019

Σύγκληση Γενικής Συνέλευσης για την Κυριακή 19 Μαΐου


Την Κυριακή 19 Μαΐου, στις 6.30 μ.μ., συγκαλείται η πρώτη Τακτική Γενική Συνέλευση του ΣΜΕΔ για το έτος 2019, στα γραφεία του Συλλόγου (Μαυρικίου 8 & Μαυρομιχάλη, Νεάπολη Εξαρχείων). Υπενθυμίζουμε ότι η συνέλευση, ως δεύτερη επαναληπτική, θα διεξαχθεί με απαρτία των παρευρισκομένων μελών, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από τον νόμο.

Θέματα της Ημερήσιας Διάταξης
1. Απολογισμός και προοπτικές στη συνεργασία με άλλα πρωτοβάθμια σωματεία.
2. Ενημέρωση για τα σχετικά με την αλλαγή Καταστατικού.
3. Ημερολόγιο 2020 (προγραμματισμός).
4. Εργαστήρια & Σεμινάρια.
5. Άλλα τρέχοντα ζητήματα. 



Παρασκευή, 26 Απριλίου 2019

Εργατική Πρωτομαγιά 2019


 
Ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών καλεί τα μέλη του και όλους τους συναδέλφους να συμμετάσχουν μαζικά στις κινητοποιήσεις για την εργατική Πρωτομαγιά σε όλη τη χώρα.

Προσυγκέντρωση του ΣΜΕΔ για την πορεία της εργατικής Πρωτομαγιάς στην Αθήνα:

Τετάρτη, 1η του Μάη, 11 π.μ.
Πύλη Πολυτεχνείου (οδός Πατησίων)

ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ


Πέμπτη, 11 Απριλίου 2019

Στηρίζουμε την απεργία των οδηγών δικύκλων και δεν παραγγέλνουμε!

Και αναμεταδίδουμε ένα κείμενο αλληλεγγύης:



γιατί μαγειρεύουμε και δεν παραγγέλνουμε
για την απεργία στις 11 Απρίλη
Πώς θα σου φαινόταν αν εργαζόσουν για μια εταιρεία, η οποία δεν σου έδινε τα εργαλεία της δουλειάς, αλλά σε υποχρέωνε να φέρνεις τα δικά σου από το σπίτι;
Πώς θα σου φαινόταν αν ο εργοδότης σου δεν σου παρείχε τα μέτρα προστασίας για τη δουλειά σου κι υποχρεωνόσουν να τα αγοράσεις μόνος σου;
Πώς θα σου φαινόταν αν μάθαινες ότι ένα επάγγελμα που μετρά 7 επισήμως καταγεγραμμένους νεκρούς το τελευταίο τρίμηνο, δεν ανήκει στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα;
Κι αν νομίζεις πως όλα τα προηγούμενα αφορούν ελεύθερους επαγγελματίες, εξωτερικούς συνεργάτες, “θύματα” της κρίσης ή ίσως εργαζόμενους σε τριτοκοσμικές χώρες, κάνεις λάθος! Γιατί όλα αυτά αποτελούσαν ανέκαθεν μόνιμη και σταθερή συνθήκη για ένα κλάδο εργαζομένων που βλέπουμε καθημερινά και παντού τριγύρω μας: τους εργαζόμενους οδηγούς δικύκλου (κούριερ, ντελιβεράδες κ.ά).
Ναι, αυτός ο εργαζόμενος που αρκετοί αποκαλούν υποτιμητικά το “παιδί με το παπί”, κάνει μια από τις πιο επισφαλείς, επικίνδυνες και κακά αμειβόμενες εργασίες. Κι είναι αυτή ακριβώς η υποτίμηση κι η απαξίωση των εργαζόμενων με δίκυκλο που τους έχει κάνει δέσμιους της εκμετάλλευσης και της ασυδοσίας από τη μεριά των εργοδοτών. Γιατί, τί άλλο αν όχι στυγνή εκμετάλλευση είναι το γεγονός ότι ένας ντελιβεράς αναγκάζεται να χρησιμοποιεί το δικό του μηχανάκι για να μεταφέρει καφέδες και σάντουιτς; Τι άλλο εκτός από εργοδοτική ασυδοσία είναι το γεγονός ότι οι κούριερ συνήθως δεν παίρνουν από τους εργοδότες τους κράνος, γάντια και αδιάβροχα, τα μέσα ατομικής προστασίας δηλαδή που πρέπει να φορά όποιος κυκλοφορεί στο δρόμο με μηχανάκι; Αυτή η υποτίμηση είναι που επιτρέπει και στο κράτος να αρνείται την αυτονόητη ένταξη των εργαζομένων οδηγών δικύκλου στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα, τη στιγμή που το επάγγελμα βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των εργατικών ατυχημάτων.
Επειδή λοιπόν οι εργαζόμενοι οδηγοί δικύκλου έχουν καταλάβει πως με ευχολόγια, γκρίνια κι υποσχέσεις η κατάσταση δεν αλλάζει, έχουν ιδρύσει το σωματείο τους, τη Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου (Σ.Β.Ε.Ο.Δ.)! Ένα από τα λίγα εργατικά σωματεία που δεν αναφέρεται σε κάποιο κόμμα, δεν διοικείται από γραφειοκράτες καρεκλοκένταυρους συνδικαλιστές και δεν υπάρχει απλά για να συντηρεί τη σφραγίδα, αλλά όλα τα μέλη του δουλεύουν κανονικά στο λιοπύρι και το ψοφόκρυο. Αντίθετα, αποτελεί έναν χώρο όπου οι ίδιοι οι εργαζόμενοι συζητάνε τα προβλήματα τους, παίρνουν όλοι μαζί τις αποφάσεις τους και κυρίως διεκδικούν και κάνουν αγώνες. Έναν τέτοιο αγώνα δίνουν με την απεργία που κήρυξαν στις 11 Απρίλη! Μια απεργία με διεκδικήσεις και αιτήματα που περιλαμβάνουν όσα αυτονόητα αναφέρονται στην αρχή αυτού του κειμένου.
Οι υπόλοιποι εργαζόμενοι, που γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τις συνθήκες ζούγκλας και εκμετάλλευσης που επικρατούν στους εργασιακούς χώρους, καταλαβαίνουμε πως το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να σταθούμε δίπλα τους! Γιατί ξέρουμε ότι μια νίκη των εργαζομένων οδηγών δικύκλου είναι μια νίκη όλων των εργαζομένων!
Έτσι, στις 11 Απρίλη σκεφτόμαστε ως εργαζόμενοι και όχι ως καταναλωτές! Δεν παραγγέλνουμε φαγητό από έξω! Φτιάχνουμε τον καφέ μόνοι μας, τηγανίζουμε αυγά, ψήνουμε τοστ σπίτι μας! Στις 11 Απρίλη δεν ζητάμε κούριερ για να στείλουμε επιστολές ή δέματα! Ας αναβάλλουμε τα “επείγοντα” για την επόμενη μέρα, δεν θα χαθεί ο κόσμος! Γενικότερα, εκείνη τη μέρα δεν καλούμε καμία υπηρεσία που εξυπηρετεί τους πελάτες της με μηχανάκια!
Γιατί αν καταφέρουμε κάτι, θα είναι μόνο αν βρεθούμε δίπλα σε όσους αγωνίζονται!
Γιατί αύριο που θα απεργήσουμε κι εμείς, θα θέλουμε να βλέπουμε δίπλα μας άλλους εργαζόμενους!
Γιατί όποτε κερδίσαμε κάτι, ήταν μόνο όταν σταθήκαμε ο ένας εργαζόμενος δίπλα στον άλλο!
Αλληλέγγυοι/ες εργαζόμενοι/ες